منظور از کلمه ست در برنامه های تمرینی چیست ؟
تکرارها
دامنه تکرار مطلوب برای خانم ها و آقایون برای تقریباً همه تمرینات و حرکات بین 4 تا 6 تکرار برای ست های سنگین پایانی است.
مبارزه ، فرار و یا میخکوب کردن
اعمال دیگری هم علاوه بر جنگیدن و یا فرار کردن در واکنش نسبت به ترس
وجود دارد که رزمی کاران باید آنها را بشناسند، میخکوب شدن که جز لا ینفک مکانیسیم
تکاملی حیات بشر می باشد و در بخش پنهان ذهن ما میخکوب شدن در واکنش نسبت به
خطر به این معنا نیست که فرد شجاعت و یا قدرت ندارد. بلکه میخکوب شدن از روی آگاهی
نمی باشد ، بنابراین واکنشی خودکار است که به صورت غیر عمدی صورت می پذیرد و نمی
توان آنرا کنترل کرد . منشا اصطلاح ( مبارزه و یا فرار) توسط دکتر والتر کانن در
سال 1915 در مقاله علمی ( تغییرات جسمانی در زمان ناراحتی ، گرسنگی ، ترس و خشم )
بود که واکنش حیوانات در زمان مواجهه با خطر را توصیف می کرد .
با این حال ، این اصطلاح معروف باعث گمراهی ما در درک واکنش حقیقی انسان نسبت به
خطر و ترتیب وقوع آن شده است . در حقیقت ، پنج دکتر متخصص در زمینه روانشناسی
نظریه ( مبارزه یا جنگ ) را در سال 2004 به چالش گذاشتند . آنان در مقاله ای که در
مجله روانپزشکی ( روان تنی ) به چاپ رسید ، به شرح نحوه تاثیر اشتباه اصطلاح (
مبارزه یا فرار ) بر افکار عمومی نسبت به نحوه واکنش افراد به خطر پرداختند.
مقاله به مطالعات علمی که روی نخستین های غیر انسانی صورت گرفته است
می پردازد . این بررسی ها آشکارا چهار نوع واکنش شخص که یکی پس از دیگری در پاسخ
به خطر فزاینده صورت میگیرد می پردازد . بنابراین ، به جای دو مرحله اصلی واکنش
نسبت به خطر یعنی ، مبارزه و یا فرار ، چهار مرحله وجود دارد ( برخی با زیر مرحله
) . اولین مرحله مرحله ای است که آن را به طور کلی ( شوکه شدن ) میشناسند و زمانی
رخ میدهد که چیزی ما را شگفت زده میکند . چه آن چیز ما را بترساند چه نترساند .
این مرحله برای ما به عنوان هنرجوی دفاع شخصی و یا مربی بسیار حائز اهمیت می باشد
و باید جز لاینفک تمرین در نظر گرفته شود ، شوکه شدن از نظر بالینی مربوط به
هوشیاری زیاد و یا به عبارتی نوع اول واکنش میخکوب شدن می باشد.
این واکنش منجر به گارد گرفتن ، آگاهی و تیزبینی می شود . کسی که خواستار تعیین
ماهیت خطر می باشیم ارزش حیاتی این عمل مشخص است غیر از آنکه با جمع کردن حواس و
تمرکز کردن ، ماهیت خطر تعیین میشود ، تمام حواس ، شکار ناشناخته ای که ساکن
میماند بیشتر از آشکار شدن خودداری میکنند چون چشمان پستانداران گوشت خوار به جای
تشخیص و شناسایی رنگ شکار ، ابتدا حرکت آن را شناسایی میکنند . اگر خطر جدی باشد ،
واکنش بعدی تلاش در جهت فرار است .
شکست در آن زمانی است که شکارچی تقریبا بالای سر شکار قرار داشته باشد ، آن موقع
است که مبارزه صورت میگیرد . مفهمومی که اصطلاح دکتر کافن به آن پرداخت (مبارزه و
با فرار) است . مرحله چهارم و آخر واکنش میخکوب حقیقی است که از نظر بالینی (سکون
نیرو بخش) یا (واکنش میخکوب شدن نوع دو) مربوط می شود .
این نوع دوم میخکوب شدن با حس فرار غیر ممکن مطلق همراه است و منجر به تسلیم کامل
می گردد در حیوانات ، ارزش حیاتی این واکنش زمانی است که شکارچی طعمه اش شل میکند
و به آن مجال مختصری برای فرار میدهد. این واکنش در حیوانات بیشتر شبیه رفتار برخی
از قربانیان خشونت یا تجاوز جنسی می باشد کسانی که طی تجاوز اختیارشان را از دست
می دهند ، اساسا این افراد تجاوز را جهت زنده ماندن تحمل میکنند و این کار را با
کاهش مقابله با حمله کننده و استفاده از خشونت بیشتر (به صورت مرگ آور) و ایجاد حس
اشتباه کنترل در حمله کننده انجام میدهند تا بتوانند مجالی برای فرار فراهم کنند .
اگر قربانیان ماهیت عصبانیت شدید این واکنش بقایی را درک کنند ، احتمالا بهتر
قادرند با خاطرات دردناک کنار بیایند و از اینکه چرا دعوای بزرگتری ایجاد نکرده
اند احساس گناه نمیکنند .
مربیان دفاع شخصی نیز می توانند این چهار مرحله را
در تمرینات هنرجویان خود بگنجانند . به ویژه هنرجوهای سطح متوسط را باید در واکنش
به دامهای از پیش طراحی شده و یا شرایط غیر قابل پیش بینی شده (ایجاد واکنش
ناگهانی) با مبارزه و یا یک عقب نشینی تاکتیکی (مبارزه کنترل شده) آموزش و تمرین
دهند . توجه داشته باشید که در اینجا باید یک عامل پیش بینی نشده جهت واکنش
ناگهانی حقیقی وجود داشته باشد . درست در حالت حیاتی ، باید از مرحله آخر یعنی
فرار استفاده کنیم که مکانیسم حیاتی برنامه ریزی شده و کنترل نشده است که به هیچ
وجه روی افراد تاثیر سوئی ندارد .
هنرجویان باید احساس کنند می توانند شجاعانه در همه شرایط با خط مواجه شوند اما
برای چنین حسی ضرورتی ندارد که آنها را تحت فشارهای روحی پس از ضربات قرار دهیم .
عوامل مهم برای پیروزی در یک مبارزه رزمی
موانع سهگانه تناسب اندام
(من دیگر ورزش نمیكنم!) این حرف شما بود، وقتی چند روز قبل با عصبانیت باشگاه ورزشی را ترك كردید. شاید كمی حق با شما باشد. ۳ بار در هفته و هر روز حداقل ۲ ساعت در باشگاه ورزش میكنید،حركات ایروبیك انجام میدهید، ساعتها روی دستگاه پیادهروی راه میروید ولی وقتی بعد از این همه زحمت روی ترازو میروید میبینید حتی یك كیلوگرم هم وزن كم نكردهاید. فكر میكنید مشكل از كجاست؟
موانع سهگانه تناسب اندام
<من دیگر ورزش نمیكنم.> این حرف شما بود، وقتی چند روز قبل با عصبانیت باشگاه ورزشی را ترك كردید. شاید كمی حق با شما باشد. ۳ بار در هفته و هر روز حداقل ۲ ساعت در باشگاه ورزش میكنید، حركات ایروبیك انجام میدهید، ساعتها روی دستگاه پیادهروی راه میروید ولی وقتی بعد از این همه زحمت روی ترازو میروید میبینید حتی یك كیلوگرم هم وزن كم نكردهاید. فكر میكنید مشكل از كجاست؟
ممكن است با هدفهای متفاوتی ورزشكردن را آغاز كرده باشید؛ مثلا برای اینكه شكمتان را كوچك كنید ولی اصلا به تناسب اندام دلخواهتان دسترسی پیدا نمیكنید، به نظر میرسد كه یك جای كار را اشتباه كردهاید.
• آهسته و پیوسته نرفتن
برای اینكه وزن كم كنید، لازم است بیشتر از آنچه روزانه مصرف و با خوردن غذا وارد بدنتان میكنید، كالری بسوزانید. برای اینكه وزن كم كنید، لازم نیست خودكشی كنید و خود را بیش از اندازه با ورزشهای سنگین خسته كنید. اگر اضافه وزن كمی داشته باشید، با هفتهای 3 مرتبه ورزشكردن و هر بار به مدت 35 دقیقه میتوانید به وزن دلخواهتان برسید، به شرطی كه هوای غذا خوردنتان را داشته باشید. گاهی رژیم غذایی روزانهتان را كنترل میكنید ولی باز هم وزنتان كم نمیشود. یك دلیل دیگر آن است كه نوع ورزشی كه در پیش گرفتهاید، مناسب شما نیست. در این شرایط باید با مشورت یك مربی ورزشی، ورزش جدیدی را كه به تناسب اندام دلخواه شما میانجامد، انتخاب كنید. بهعلاوه مربیان ورزشی اعتقاد دارند، شما در طول ساعاتی كه به ورزشكردن میپردازید، حركات ورزشی را هر چند دقیقه یك بار عوض كنید، زیرا در غیر این صورت بدنتان با این حركات سازگار خواهد شد و به نتیجه دلخواهتان نخواهید رسید. این بار كه حركات ایروبیك را انجام میدهید، هرچند دقیقه یك بار حركات جدیدی انجام دهید.
حتی بهتر است همیشه دو ورزشی را كه سیستم قلبی -عروقی شما را فعال میكنند، با هم انجام دهید، مثلا حركات ایروبیك را با شناكردن همراه كنید. همچنین تلاش كنید، حركات ورزشی سنگین و آرام را با هم تركیب كنید. یعنی پس از آنكه چند دقیقه دور تا دور سالن ورزشی با سرعت دویدید، چند دقیقه آرام بدوید. فراموش نكنید، هیچگاه ورزشی را پیدا نخواهید كرد كه فقط و فقط باعث كوچك شدن شكم شود ولی با انجام حركات ورزشی مانند دراز نشست، به سفتشدن عضلات میان تنه خود كمك میكنید.
• لاغر نشدن با پیادهروی
خیلیها ورزش پیادهروی را برای رسیدن به اندام دلخواهشان انتخاب میكنند، چون پیادهروی علاوه بر آنكه ورزشی كمخرج است، به كاهش وزن كمك شایانی میكند. از روزی كه تصمیم به پیادهروی صبحگاهی یا عصرگاهی میگیرید، فقط كافی است یك كفش ورزشی مناسب پیادهروی تهیه كنید. كفش مناسب، كفشی است كه تخت باشد و یك بالشتك كف آن باشد تا بتوانید در حین پیادهروی به راحتی حركت كنید و قرارگرفتن كف پایتان روی زمین در حالات مختلف سراشیبی و سربالایی حمایت شود. پیادهروی یكی از ورزشهایی است كه در كاهش وزن معجزه میكند و برای سلامت قلب و عروق، انتخاب بسیار مناسبی بهشمار میرود ولی بعضی افراد نتیجه دلخواهشان را از انجام آن نمیگیرند، زیرا برای لاغر شدن فقط كافی نیست كه راه بروید. باید دورههایی از راه رفتن سریع در طول پیادهروی را برای خودتان در نظر بگیرید و پس از زمان مشخص، دوباره آهسته راه بروید. این چرخه را چندین بار تكرار كنید. بهعلاوه هنگام راهرفتن باید دو دست شما در دو طرف بدن حركات پاندولی داشته باشند. برای اینكه در حین پیادهروی كالری بیشتری بسوزانید، میتوانید مسیرهای سربالایی را برای پیادهروی انتخاب كنید یا حتی گاهی و در فواصل زمانی مشخص بدوید. هنگامی از پیادهروی نتیجه دلخواهتان را خواهید گرفت كه در كنار آن به یك ورزش دیگر نیز بپردازید. بهعنوان مثال ۳ روز در هفته بسكتبال یا تنیس بازی كنید یا به كلاس ایروبیك بروید.
• اصولی ورزش نكردن
باید قبول كنید، هیچ قرصی وجود ندارد كه برای رسیدن شما به اندام مناسب و دلخواهتان معجزه كند. رمز رسیدن به تناسب اندام خیلی ساده است؛ حركت و كنترل رژیم غذایی. با ورزش میتوانید كالریهای اضافهای كه بهوسیله مواد غذایی وارد بدنتان كردهاید بسوزانید و از شر اضافه وزن خلاص شوید. در مقابل اگر در رژیم غذایی روزانه خود تجدید نظر كلی بكنید، میتوانید مقدار مناسبی كالری را از طریق غذاها وارد بدن خودتان كنید.
هنگامی كه یك برنامه ورزشی منظم را در پیش میگیرید و براساس آن، ساعات مشخصی از روز یا هفته را به ورزشكردن میپردازید، كمكم بدنتان با این تغییرات هماهنگ خواهد شد و پس از مدتی، خواهید دید كه اندام شما فرم گرفته و از حالت افتادگی خارج میشود.
با ورزش منظم، عضلات بدن سخت میشوند و چربیهای اضافی از بین میروند. بنابراین شما كمكم شكل طبیعی و متناسب بدنتان را بهدست خواهید آورد. تردید نكنید كه برای رسیدن به هر خواستهای در زندگی باید وقت بگذارید و هزینه بپردازید تا آن را به دست آورید. تناسب اندام نیز از این قانون مستثنا نیست. برای خلاصی از شر اضافه وزن، باید هزینه آن را كه همان ورزش و انجام حركات نرمشی منظم است، بپردازید. با این حال مربیان ورزشی تاكید میكنند كه ورزشكردن درست و مفید را بیاموزید. اثربخشی یك ساعت ورزش درست و اصولی خیلی بیشتر از ۳ ساعت ورزش شدید و غیراصولی است. اصلا لازم نیست ساعات زیادی از روزتان را در باشگاه ورزشی بدون استراحت ورزش كنید بلكه ورزش كردن در ساعات مشخصی از هفته زیر نظر یك مربی كار آزموده معمولا بهترین نتیجه را نصیب شما خواهد كرد. تمرین كردن زیر نظر مربی به شما فرصت میدهد اصول ورزش كردن صحیح را بیاموزید. مربی ورزشی به شما نشان میدهد كدام یك از عضلات شما نیاز به تقویت دارند و برای تقویت این عضلات باید كدام یك از نرمشها و حركات ورزشی را انجام بدهید یا با كدام یك از دستگاهها و ابزار ورزشی چه مدت باید كار كنید. هنگامی كه مربی بر ورزش كردن شما نظارت دارد، اشتباهات شما را گوشزد خواهد كرد. گاهی ممكن است شما یك حركت ورزشی را غلط انجام دهید و به جای اینكه به سلامت اسكلت و عضلاتتان كمك كنید، موجب كوفتگی، پارگی و در رفتگی آنها شوید. مربیان ورزشی معمولا هر حركت ورزشی جدید را اول به شما آموزش و آن را مقابل شما انجام میدهند. سپس از شما میخواهند آن را تكرار كنید. به این ترتیب شما ورزش كردن را از الفبا اصولی خواهید آموخت.
مفهوم کیای و کاربرد آن در ورزشهای رزمی
حتما موقع ضربه زدن یا ضربه خوردن اساتید در باشگاه صدای فریاد آنها را شنیدید ؟ به این فریاد که به هنگام تخلیه نفس انجام میگیرد کیای (KIAI) گفته میشود به طور خلاصه باید گفت که کیای فریادی است که از ناحیه ی داخلی شکم و نزدیک به ناف نشأت می گیرد و همراه با تخلیه ی نفس است (مانند حالتی که یک اتومبیل را هل می دهیم )
کیای معمولا با این صدا ها شنیده میشود : Hi-yah , Aiyah , Eeee-yah , Hyah
یک کیای درست دارای خصوصیات زیر است :
۱ - ریه و شکم به طور کامل از هوا تخلیه می شود.
۲ - ماهیچه های شکم منقبض شده و در مقابل ضربه دارای آمادگی و مقاومت می شوند
۳ - فریادی که همراه تخلیه ی هوا ست هیچگونه تأثیر منفی و خراشی به حنجره و گلو وارد نمی کند.
۴ - هیچ کلمه ی خاصی تلفظ نمی شود.
در خصوص مورد اخیر یعنی شماره ی ۴ ، شنیده می شود که بعضی از کاراته کاهای تازه
کار ، خود کلمه ی کیای را با فریاد و صدای بلند اظهار می کنند که کاملا اشتباه است.
در موارد دیگری دیده شده که برخی کاراته کاها از الفاظ خاصی استفاده می کنند که علاوه
بر اینکه هدف اصلی کیای را ایفاد نمی کند ، بعضا مضحک نیز می باشد. صداهائی شبیه
تیک تیت سیش و نظایر آن.
باید به خاطر داشت که به طور کلی اهدافی که از کیای مد نظر است به شرح ذیل می باشد:
الف - ایجاد ترس و دلهره در حریف
ب - ایجاد روحیه و اعتماد به نفس در خود
ج - آمادگی بدن برای دریافت ضربات احتمالی با آسیب و درد کمتر
د - تقویت تکنیک اجرا شده
در پایان توجه به این تذکر لازم است که کیای به عنوان یک تکنیک محسوب نمی شود بلکه
فریادی است که دقیقا همزمان با اجرای تکنیک و با خصوصیاتی که ذکر شد اجرا می گردد.
و کیای کشیدن زودتر و دیرتر، یعنی قبل و بعد از تکنیک صحیح نیست و خاصیتی ندارد.
ضرورت و نحوه استفاده کاربردی از تیغه دست
چطور و چه موقع باید از آن استفاده کنید ؟
تیغه دست بخشی از کف دست بین مچ و بند اصلی انگشت کوچک است برای اینکه به درستی تیغه دست را ایجاد کنید ، هر چهار انگشت باید محکم به هم فشرده شود ، و انگشت وسطی و انگشت حلقه کمی به داخل خم شوند . باید بین انگشت شصت و انگشت اشاره فاصله ای باشد تا قدرت بیشتر بر روی بخش ضربه زننده متمرکز شود . دستی که در این وضعیت قرار میگیرد نه تنها به عضلاتی که این ابزار را می سازند اجازه می دهد تا منقبض شوند ، بلکه سایر عضلات ساعد را نیز منبقض میکند ، که باعث تداوم قدرت کف دست و ساعد می شود .
همچنین در مبارزات ورزشی آی . تی . اف نیز می توان از تیغه دست بهره برد . در فاصله نزدیک که فاصله برای یک ضربه پا و یا یک ضربه دست رو در رو خیلی کوتاه است ، این حرکت نسبتا موثر است . به هنگان چرخاندن بدن در مانوری که از حالت نزدیک به فاصله دورتر حرکت میکنیم این امر می تواند به صورت موفقیت آمیز به صورت ضربه داخلی به کار گرفته شود . علیرغم اینکه این تکنیک موثر است متاسفانه بیشتر رقابت کنندگان در مبارزات ورزشی از آن استفاده نمیکنند . در دفاع از خود هنگامی که حریف در فاصله نزدیک یقه یا لباسهای شما را از جلو می قاپد تیغه دست خیلی موثر واقع می شود . با آزاد بودن هر دو دست مدافع همزمان می تواند به دنده های آزاد ، گردن و یا گوشها ضربه بزند و صدمه جدی برای مهاجم پیش بیاورد .
اهداف کدامند ؟
تیغه دست کاربردهای زیادی دارد و می تواند برای حمله به جمجمه و گیج گاه و بخش فوقانی استخوان بینی ، فرو رفتگی بالای لب ( لب بالایی ) ، فک ، سیب گلو ، دنده های آزاد ، ماهیچه های پس گوشی گردن و رگ گردن ، حلق ، ترقوه ، مهرهای سوم ( هسته اصلی ستون فقرات ) ، قسمت بالایی بازو ، مفصل شانه و شبکه خورشیدی ( شبکه عصبی پشت معده ) به کار برود ..
به هنگام جلوگیری از حرکت حریف ، می توان آن را به کار برد تا در برابر حریف در برابر ضربه رو به پایین دست یا پا ، و حمله هایی که از پهلو وارد می شوند ( ضربه چرخشی پا ، ضربه قوس دار مشت) یا از جلو وارد می شوند ( ضربه چکشی پا از جلو ) دفاع کرد . جلوگیری از حرکت حریف با تیغه دست می تواند در مقابل ساعد بیرونی یا داخلی ، مچ ، درشت نی ، زردپی ، قوزک پا یا قلم پا به کار رود .
چطور آن را اجرا میکنند ؟
اجرای تیغه دست می تواند با یک یا هر دو دست انجام شود . ضربه می تواند به طرف درون و یا بیرون وارد شود که این مساله به موقعیت حریف و نقطه هدف بستگی دارد . تیغه دست فقط یک بخش از تکنیک است ، بنابراین ، برای آن که درست به کار برده شود ، باید در عمل با تمام بدن هماهنگ باشد . در مورد ضربه به سمت داخل دست ضربه زننده بالا می رود و در همان وضعیت اولیه باقی می ماند مثل آنکه دارید سنگی را پرتاب میکنید . سپس ، با چرخش مچ به سمت داخل در مسیر مستقیم به نقطه هدف وارد میشود . در مورد ضربه به سمت بیرون ، دستها در سمت مچها ضربدری روی هم قرار میگیرند و دست ضربه زننده بالای دست (پیشرو) دیگر رو به بالا قرار می گیرد . به هنگام آغاز حمله کمی به سمت عقب بچرخید و با چرخاندن مچ دست و رها کردن ابزار حمله ضربه را وارد کنید . در لحظه وارد آوردن حمله (یا جلوگیری از حرکت حریف) ، بدن شما می تواند در وضعیت رو به جلو یا رو به پهلو قرار گیرد . در هر کدام از موارد ، این تکنیک با یک موضع ثابت و بهره وری از گروه های بزرگ ماهیچه ای اطراف باسن تقویت می شود .
چطور آن را بیاموزم ؟
یادگیری تیغه دست شامل آماده کردن دست ، اجرای تکنیک و کاربرد آن در عمل می باشد . علیرغم آنکه این فن به طور طبیعی تقریبا یک ابزار امن به شمار میرود بر حسب ساختار تشریحی آن ، آماده کردن تیغه دست نه تنها قدرت را افزایش خواهد داد بلکه همچنین به هنگام شکستن اجسام جامد از آن محافظت خواهد کرد . آماده کردن فقط می تواند توسط شاگردان بزرگسال و با مخاطرات مربوط آموخته شود . آنان می توانند ابزار آمادگی را از یک فروشگاه هنرهای رزمیخریداری نمایند و یا خودشان به تنهایی آن را بسازند . ضربه زدن به اشیایی مانند دیوار ، کنده های درخت و یا تیرهای فلزی توصیه نمی شود ! ، به خصوص برای مبتدی ها . ورزیده شدن با ضربه های آرام شروع می شود ، ده الی پانزده ضربه برای هر دست در هر روز ، و هر دو یا سه روز تکرار شود . وقتی که پیشرفت سریع باشد ، سایر ابزارهایی که مقاومت بیشتری ایجاد می کنند می توانند به کار برده شوند . همیشه توصیه می شود که پس از پایان دوره مقدماتی پیشرفت خود را امتحان کنید . این قضیه می تواند با شکستن تنها یک قطعه چوب انجام شود ، و به این طریق قدرت ضربه اندازه گرفته شود ، یا با مقداری ابتکار ، تمرینی اختراع کنید که میزان پیشرفت را اندازه خواهد گرفت .
هنگامی که لوله های چوبی نواحی ضربه من هستند ، از یک ترامپولین که در یک طرف قرار گفته استفاده میکنم . من محل اولیه قرار گرفتن ترامپولین را اندازه گیری میکنم و 30 ضربه با یک دست وارد میکنم . سپس فاصله مسافتی را که ترامپولین طی تمرین من حرکت کرده اندازه گیری میکنم . این تمرین زمان زیادی لازم ندارد و می تواند به هنگام عصر و یا بین استراحت کارهای خانه و یا تماشای تلویزیون انجام گیرد . بنابراین ، باید به یاد داشت که قبل از اجرای این تمرین دست ها و تیغه دست گرم کنید .
پس از آماده کردن دست مهاجم ، شاگردان باید با اجرای بی درنگ و یا به هنگام تحرک حرکتهای اساسی آن را با موضع های دیگر تلفیق کنند . چنین تمرین هایی باعث تعادل و هماهنگی و فهم بهتر کاربرد تیغه دست خواهد شد . پوشش ها و یا لایه هایی می توانند برای کمک به اجرای امن ضربه تیغه دست باشد .
چه کس دیگری از آن استفاده میکند ؟
تیغه دست یک تکنیک رایج است که در سبک های گوناگون هنرهای رزمی کاربرد دارد . از سوی هنرجویان تکواندو به کار برده می شود . در سبکهای هنرهای رزمی ژاپنی مانند کاراته ، آیکیدو ، جوجیتسو ، کنگ فوی چینی ، وییت وو دائو ، کوکسول کره ای یا سامبوی روسی فراوان به چشم میخورد . تیغه دست می تواند در کاربرد های زیاد بسیار تکنیک موثری باشد با این حال ، به یاد داشته باشید که گرچه یک دست به درستی آماده شده مهم است ، تکنیک و موضع درست هم در موثر بودن آن بسیار تاثیر دارد . بنابراین باید به اندازه های تمرین های تیغه دست این موارد را نیز تمرین کرد .
ضربه نخستین ، ضربه غافلگیرانه
شب ها در پارك ورزش نكنيد
بسیاری از هموطنان عزیزمان و حتی رزمی کاران ما یا به دلیل مشغله کاری ترجیح می دهند برای دویدن و یا تمرین ،شب ها در پارک به فعالیت و ادامه برنامه ورزشی خود بپردازند که اکثرا برای حفظ تناسب اندام و ثابت نگه داشتن وزن مناسب بدنشان این کار را انجام می دهند ساعات اما توصیه بانک اطلاعات ورزشهای رزمی به این عزیزان این است که فضای پارک را در شب را براي ورزش انتخاب نكنيد زيرا در اين ساعات اكسيژن جذب شده توسط درختان در روز به صورت دي اكسيد كربن از برگ درختان به محيط خارج انتشار مي يابد.
همانگونه که گفته شد بسياري از افراد به ويژه در فصل گرما و تابستان ساعات اوليه شب را براي ورزش در پارك ها انتخاب مي كنند كه اين گزينه به دليل انتشار دي اكسيد كربن در ساعات شب مطلوب نيست و محققان توصيه مي كنند افراد علاقه مند به ورزش نخستين ساعات روز به ويژه ساعت 5:30 تا 7:30 صبح را كه هنوز تجمع خودروها در خيابان ها زياد نشده و هوا از نظر آلودگي همچنان در شرايط مطلوب قرار دارد، براي ورزش انتخاب كنند.
به نقل از همشهري، ورزش در ساعات پاياني شب به دليل پديده ي بازدم دي اكسيد كربن براي ريه بسيار خطرناك و مُضر است و بنابر نظر كارشناسان در اين ساعات پياده روي در معابر عمومي شهر بهتر از پياده روي در سطح پارك ها است.
حتي توصيه مي شود افراد در ساعات شب بر نيمكت هايي كه در محيط هاي پُر درخت پارك ها قرار دارند ننشينند زيرا خطر بروز خفگي به دليل انتشار دي اكسيد كربن زياد از برگ درختان، وجود دارد.
انسان و بيشتر موجودات زنده، اكسيژن هوا را جذب كرده و صرف سوخت و سازهاي داخلي مي كنند و در عوض دي اكسيد كربن به هوا بر مي گرداند. اين فرايند توليد دي اكسيد كربن، تنفس نام دارد.
تنفس در زندگي انسان و موجودات ديگري كه مصرف كننده اكسيژن هستند، نقشي اساسي ايفا مي كند به گونه اي كه اگر براي چند لحظه مانع تنفس شويم، موجود زنده از هستي ساقط مي شود.
ورزش در ساعات پاياني شب به دليل پديده ي بازدم دي اكسيد كربن براي ريه بسيار خطرناك و مُضر است و بنابر نظر كارشناسان در اين ساعات پياده روي در معابر عمومي شهر بهتر از پياده روي در سطح پارك ها است.
تنفس فرايندي است در جهت گردش عقربه هاي ساعت. در جنگل، مي توان تغييرات مشخص غلظت دي اكسيد كربن را اندازه گيري كرد. توزيع متوسط دي اكسيد كربن در جو، در حدود 320 قسمت در ميليون است. با طلوع خورشيد، عمل فتوسنتز آغاز مي شود و دي اكسيد كربن موجود را درختان مصرف و به تركيبات آلي تبديل مي كنند و مقدار آن شديدا كاهش مي يابد. در اواسط روز، شدت تنفس بالا مي رود و مصرف دي اكسيد كربن كاهش مي يابد و به 10 تا 15 قسمت در ميليون(كمتر از متوسط روزانه اندازه گيري شده در ناحيه تاج درخت) مي رسد. با غروب خورشيد، عمل فتوسنتز هم متوقف مي شود اما تنفس ادامه مي يابد و مقدار دي اكسيد كربن در نزديكي سطح زمين ممكن است به 400 قسمت در ميليون هم برسد.
فعاليت طبيعي شش ها بدين طريق است كه اكسيژن دريافتي از هواي سالم را از طريق دم جذب كرده و پس از آن دي اكسيد كربن را به صورت بازدم از بدن خارج مي كنند، بنابراين هنگامي كه افراد، شب و در محيطي پُر درخت ورزش مي كنند نه تنها بر اثر اين فعاليت اكسيژن بيشتري وارد بدن آن ها نمي شود كه باعث وارد شدن دي اكسيد كربن به ريه ها و دم و بازدم مكرر دي اكسيد كربن و كاهش ميزان اكسيژن مورد نياز براي بدن مي شود.
بنابراين بهترين گزينه آن است كه افراد ساعات شب را به پياده روي و نه ورزش سنگين در محيط هاي پُر درخت اختصاص دهند زيرا در نتيجه ورزش سنگين ميزان دم و بازدم در هر دقيقه بسيار بالا مي رود و افرادي كه در ساعات شب در پارك ها مي دوند در خطر جذب دي اكسيد كربن بيشتر قرار مي گيرند و اين مسئله در درازمدت عوارضي را در ريه ي آن ها پديد مي آورد.
دوجو محل تمرین
محلی كه آموزش ورزشهای رزمی در آن انجام میشود دوجو نام دارد كه معنای آن ( محلی برای یادگیری راه ) است . دوجوی سنتی با تشكهایی مفروش شده است كه در ورزش رزمی ( تاتامی نامیده میشود )این تشكها معمولا به ابعاد 1*2 و به شكل مستطیل بوده و پر از كاه ساخته میشدند امروزه این تشكها اغلب از مواد مصنوعی ساخته میشوند در سبكهای رزمی بدون تاتامی از تشكهایی همچون تشكهای ژیمناستیك و یا تشكهای كشتی استفاده میشود
شکم خوشفرم داشته باشید
پرورش عضلات بدون استفاده از وزنه
زمانیکه از پرورش اندام و تقویت ماهیچه ها سخن به میان می آید، معمولاً اولین چیزی که به ذهن می رسد، دمبل و هالتر می باشد، اما حقیقت اینجاست که بدون استفاده از وزنه نیز می توان عضله آورد (بدنسازی رزمی ) . چیزی که مهم است این است که فرد بداند برای عضله آوردن
باید ماهیچه های آن قسمتی که قصد دارد پرورش دهد را تحریک و بر روی آنها کار کند. حال این کار را هم با استفاده از وزنه و هم بدون استفاده از آن می توان انجام داد. تنها تفاوتی که وجود دارد این است که شما با استفاده از وزنه خیلی سریع تر میتوانید این کار را انجام دهید و در یک بازه زمانی محدود می توانید به تدریج میزان وزنه ها را افزایش داده و حجم دلخواه ماهیچه ای را که در نظر دارید در نقاط مختلف بدن خود ایجاد نمایید.
اما زمانیکه بخواهید بدون کمک گرفتن از وزنه این کار را انجام دهید، باید بدانید که پروسه کاری قدری کند تر شکل گرفته و دیرتر به نتیجه دلخواه دست پیدا میکنید.
ما قصد داریم تا در این مقاله شما را با شیوه های پرورش اندام بدون بهره گیری از وزنه آشنا کنیم. و اما چگونه می توانید این کار را انجام دهید؟ در حقیقت راههای بسیار زیادی وجود دارد که شما می توانید با توجه به آن، این کار را انجام دهید. برنامه هایی وجود دارند که با استفاده از آنها می توانید گروهای اصلی عضلات خود را بدون نیاز به هر گونه وزنه ای پرورش دهید. واقعاً خیره کننده است که بتوانید بدون بلند کردن کیلو کیلو آهن اندام خود را به شکل دلخواه در آورید.
زمانیکه در مورد نرمش های ساده با شما صحبت می کنیم، منظور ما این است که درک طرز انجام دادن آنها راحت است نه اینکه نرمش به خودی خود ساده باشد. البته این نوع نرمش ها، نرمش های مرکب هستند بدین معنا که در آن واحد چندین گروه از ماهیچه به کار گرفته می شوند و با استفاده از چند تمرین می توانید کلیه عضلات بدن خود را به کار بگیرید.
ماهیچه مهم بدن را می توان به چند بخش تقسیم کرد: ماهیچه های سینه، دو سر و سه سر، جلو بازو، شانه، کول، شکم، ران، ساق.
و این هم برنامه ای برای تمام عضلات بدن که می توانید بدون استفاده از وزنه به راحتی آنها را انجام دهید. تعداد دفعات تکرار و ست ها برای همه افرا یکسان نیستند. شما باید بنا بر توانایی ها فردی و نتایجی که از تمرینات خود می خواهید داشته باشید، تعداد دفعات تکرار آنرا افزایش دهید. اگر شما جزء افراد تازه وارد هستید بهتر است از یک متخصص در زمینه تعداد ست ها کم بگیرید.
سینه
1- شنا با شیب
این نرمش عموماً بر روی قسمت بالایی سینه کار می کند و در وهله دوم عضلات شانه به ویژه قسمت های میانی و جلویی و نهایتاً عضلات سه سر تقویت می شوند.
پاهای خود را بر روی یک صندلی ثابت بگذارید و دستهایتان را بر روی زمین قرار دهید، به طوریکه بدنتان شیبی به سمت پایین داشته باشد. هر چقدر صندلی بلند تر باشد و پاهایتان بالاتر قرار بگیرند بر شدت نرمش افزوده شده و حرکت سخت تر خواهد شد. در این حرکت می بایست سینه خود را پایین بیاورید تا تقریباً به زمین نزدیک شود، سپس آنرا بالا بیاورید و در مکان اولیه قرار دهید. در تمام طول حرکت کلیه قسمت های بدن باید صاف نگه داشته شوند. زمانیکه بدن خود را پایین می آورید، نفس خود را بیرون بدهید و هنگامیکه بالا می آیید هوا را به داخل فرو ببرید. این حرکت را برای 3 ست 10 تایی تکرار کنید.
2- شنا میان دو صندلی
این تمرین بیشتر بر روی قسمت میانی و خارجی سینه کار میکند. در وهله بعد بر روی ماهیچه های شانه در قسمت میانی و سه سر اثر گذار می باشند.
پاهای خود را بر روی یک صندلی محکم قرار دهید. یکی از دستان خود را بر روی یکی از صندلی ها قرار داده و دست دیگر را نیز بر روی صندلی دیگر قرار دهید. این دو صندلی می توانند به فاصله نزدیک به 60 سانتی متر از یکدیگر قرار بگیرند. صندلی دیگر که پاهایتان را بر روی آن گذاشته اید، باید در فاصله ما بین دو صندلی که دست هایتان را بر روی آن قرار داده اید، جای گیرد. در هر شرایط میزان فاصله هر یک از صندلی ها بستگی به قد شخص دارد. به هر حال تمام قسمت های بدن شما باید بالای زمین و بر روی سه صندلی قرار بگیرد. سپس سینه خود را پایین بیاورید تا از میان دو صندلی که دست هایتان بر روی آن قرار گرفته پایین بیاید. این تکنیک به شما کمک می کند تا بتوانید کشش مناسب تری را به قسمت های خارجی بدنتان وارد کنید. این حرکت را در 3 ست 10 تایی تکرار کنید.
3- شنای برگردان میان دو صندلی
این حرکت در درجه اول بر روی قسمت های پایینی و خارجی سینه تاثیر می گذارد. در وهله دوم ماهیچه های شانه و سه سر تقویت خواهند شد.
این تمرین نیز شبیه به تمرین قبلی بوده اما تفاوتی که دارد این است که در این تمرین بدن شما برعکس تمرین قبلی قرار می گیرد بطوریکه کمرتان رو به زمین قرار می گیرد. دو دست خود را بر روی دو صندلی بگذارید و پاهایتان را نیز بر روی یک صندلی دیگر بگذارید. دست ها را از ناحیه آرنج خم کرده کل بدن را پایین بیاورید و هنگامیگه به زاویه 90 درجه رسیدید مجدداً آرنج را صاف کرده و بدن را به محل اولیه خود برگردانید. هر چقدر شیب بیشتری را به سینه خود اعمال کنید، تاثیر انجام این حرکت افزایش پیدا میکند. هر چقدر قسمت بالایی بدن خود صاف تر نگه دارید، آنوقت فشار بیشتری بر روی بازو ها قرار می گیرند و به جای سینه بازو تقویت میشود.
عضلات دوسر بازو و ساعد
1- بارفیکس بسته
شما برای انجام این حرکت نیاز به یک بارفیکس دارید تا بتوانید خودتان را از آن آویزان کنید. از یک میله گرد در حدود 10 سانتی متر استفاده کنید و دستهایتان را طوری قرار دهید که به روی خودتان باشند. کل بدن را با استفاده از دست ها به بالا بکشید به طوریکه سرتان قدری بالاتر از میله بارفیکس قرار بگیرد. سپس بدن خود را در موقعیت اولیه قرار داده و به جایگاه اولیه بازگردید. این حرکت بیش از هر چیزی می تواند بر روی عضلات دوسر بازویی کار کند. در وهله دوم عضلات ساعد نیز تقویت شده و ماهیچه های کمر به ویژه در قسمت پایینی نیز تحریک می شوند. تعداد ست ها و دفعات تکرار به خودتان بستگی دارد. برای افراد تازه کار این حرت بسیار دشوار است. شاید برای بار اول حتی انجام دادن این حرکت برای یک بار هم مشکل باشد و از پس آن برنیایید. برای راحت تر شدن حرکت می توانید از یک صندلی استفاده کنید و یا از کسی کمک بگیرید و بخواهید که شما را نگه دارد تا به انجام این حرکت عادت کنید.
ماهیچه سه سر
1- شیب با کمک دو صندلی
این حرکات شیب دار به راحتی می توانند عضلات سه سر را پرورش داده و تنها با کمک گرفتن از دو صندلی می توانید تمرینات فوق العاده ای را داشته باشید. دو پای خود را بر روی یک صندلی قرار دهید و دست هایتان را نیز بر روی یک صندلی دیگر قرار دهید. بهتر است از صندلی مربع شکل استفاده کنید. فاصله قرار گرفتن دست ها از یکدیگر باید ما بین 30 تا 50 سانتی متر باشد. این حرکت تقریباً شبیه به شنای برعکس بوده با این تفاوت که در این حرکت به جای اینکه دست های شما بر روی دو صندلی متقاوت قرار بگیرد بر روی یک صندلی جای می گیرد. این حرکت هم مانند همان حرکت قبلی است با این تفاوت که بدن در این حرکت صاف نگه داشته می شود تا فشار بیشتری بر روی عضلات سه سر وارد گردد. انجام این حرکت در 3 ست 8تا10 تایی پیشنهاد می شود.
2- شنای لوزی
این حرکت تاثیر شگرفی بر روی عضلات سه سر می گذارد و به راحتی می تواند حجم آنها را افزایش دهد. این حرکت نه تنها برای عضلات سه سر مفید است بلکه بر روی عضلات داخلی سینه نیز تاثیر می گذارد. این حرکت شباهت هایی به پرس سینه و بارفیکس دارد. سربازانی که عضو ارتش می شوند باید حتماً در انجام این حرکت تبهر داشته باشند. تنها تفاوت این حرکت با حرکات قبلی طرز قرار گرفتن کف دست و بازو می باشد. در این حرکت دست ها باید نزدیک به هم قرار بگیرند به طوریکه به وسیله دو انگشت اشاره و شست ها بتوان شکل یک لوزی را درست کرد. نکته مهمی که در این حرکت باید به یاد داشته باشید که بازوها را تا آنجایی که می توانید باید به هم نزیک کنید تا فشار بیشتری به عضلات سه سر بازویی وارد شود. باید توجه داشت که این حرکت برای تازه کارها حرکت ساده ای نیست. تکرار این حرکت را می توانید در 3 ست 8 تا 10 تایی تمرین کنید.
نکته قابل توجه: در ابتدا زمانیکه این حرکت را انجام می دهید بهتر است از همان حرکت ساده استفاده کنید چراکه ممکن است بدن توانایی انجام انواع پیشرفته آنرا نداشته باشد. اما پس از اینکه بدن به انجام این حرکت عادت پیدا کرد، می توانید به منظور این امر که فشار هر چه بیشتری را به عضلات سه سر وارد آورید از انواع پیشرفته آن بهره بگیرید. انواع پیشرفته حرکت فشار بیشتری را به بازو ها وارد می آورند. اما چگونه می توان فشار را افزایش داد؟ به این منظور می توانید یک صندلی زیر پای خود قرار بدهید تا ارتفاع پاها بالا تر رود. هر چقدر ارتفاع پا از زمین زیاد تر شود، فشار بیشتری به بازوها وارد خواهد شد. این کار حرکت را قدری شبیه به شنای شیب دار می کند، اما باید توجه داشته باشید که تفاوت آن، وضعیت قرار گرفتن دست ها از یکدیگر می باشد. به هر حال سعی کنید که ابتدا به انجام حرکت ابتدایی عادت کنید و زمانیکه توانستید آرا به راحتی انجام دهید، انواع پیشرفته تر آنرا امتحان کنید.
شانه
بیشتر حرکت هایی که مربوط به نیم تنه بالایی بدن هستند، شانه ها را نیز در بر میگیرند. حرکاتی که بارفیکس در آنها وجود دارد، گزینه مناسبی برای تقویت عضلات شانه به شمار می روند به شرطی که در زمان انجام حرکات دست ها را تا آنجایی که می توانید از هم دور کنید و دست هایتان را طوری روی میله قرار دهید که پشت آنها را ببینید و انگشتانتان به سمت خارج قرار بگیرند.
کمر
1- بارفیکس
در این حرکت باید دست ها به سمت خودتان قرار بگیرند و شما انگشتانتان را ببینید. همانطور که در قسمت حرکات مربوط به عضلات دو سر توضیح داده شد، این نوع حرکات به راحتی می توانند بر روی عضله های قسمت پایینی و پهلوی کمر و همچنین قسمت میانی آن مفید واقع شوند.
2- شنا
این نوع حرکت را باید به طوری انجام دهید که دست ها با فاصله زیاد از هم قرار بگیرند. این حرکت بر روی قسمت بالای کمر تاثیر می گذارد. در وهله دوم عضلات ساعد و پشتی شانه نیز پرورش داده می شوند.
شکم
1-دراز نشست
این حرکت بیشتر بر روی قسمت بالای عضلات شکم تاکید دارد.
بر روی زمین دراز بکشید، پاها را از زانو خم کنید، و کف پا ها را بر روی زمین قرار بدهید. می توانید دست هایتان را زیر سر قرار بدهید. کمر خود را از روی زمین بلند کنید تا بتوانید کششی را در ناحیه بالایی شکم خود احساس کنید. مجدداً به حالت اولیه برگردید. تکرار این حرکت بلامانع است. می توانید آنرا برای 4 ست 25تایی تکرار کنید.
2- بالا بردن پا
این حرکت بیشتر بر روی عضلات پایینی شکم تاثیر می گذارد. بر روی زمین دراز بکشید. دو دست خود را در دو طرف بدن و بر روی زمین قرار دهید. پاها را به آرامی از روی زمین بلند کنید تا حداقل با زمین زاویه 45 درجه درست کنند. مجدداً به حالت اولیه باز گردید. این حرکت را در 4 ست 25 تایی تکرار کنید.
ران
1- اسکات
این حرکت تاثیر فوق العاده ای بر روی ران ها دارد و بر روی عضلات 4 سر ران، همسترینگ و ماهیچه های پشتی پا نیز تاثیر می گذارد. این تمرین یک حرکت مرکب بسیار مناسب است. بایستید، بدن را کاملاً صاف نگه دارید، دست ها را پشت سر قرار دهید، زانوها را با زاویه 90 درجه خم کرده و بدن را پایین بیاورید، سپس پاها را صاف کرده به حالت اولیه بازگردید. می توانید این حرکت را در 4 ست 25 تایی تکرار کنید.
ساق پا
1- کشیدن بدن به سمت بالا
در حالیکه ایستاده اید و بدنتان کاملاً صاف است، پاشنه های خود را از روی زمین بلند کرده و کل بدن را بالا بکشید، قسمت جلویی پا به همراه انگشتان باید همچنان بر روی زمین قرار داشته باشند. به آرامی پاشنه پا را روی زمین قرار دهید و حرکت را مجدداً تکرار کنید. می توانید این حرکت را برای 4 ست 25 تایی تکرار کنید.
همانطور که مشاهده کردید، برای ورزش کردن و پرورش اندام نیاز به وسایل و تجهیزات آنچنانی ندارید، و همچنین برای اینکه بدنی عضلانی و پرورش یافته داشته باشید حتماً لازم نیست از وزنه ها کمک بگیرید. تنها به کمک بارفیکس و صندلی می توانید تعداد بیشماری از حرکت های مختلف را انجام دهید که می توانند کلیه ماهیچه های نقاط مختلف بدن را تحریک کنند. اما مطمئناً اگر قصد دارید که حجم ماهیچه ای بدن را بیش از پیش افزایش دهید، به هر حال دیر یا زود تمرین با وزنه را نیز باید در برنامه ورزشی خود بگنجانید. و به خاطر داشته باشید که تغذیه مناسب نیز در این میان نقش بسزایی را ایفا می کند.
رژیم غذایی مناسب پس از تمرینات برای افزایش حجم ماهیچه ها
پرورش اندام به عنوان یکی از سخت ترین رشته های ورزشی شناخته می شود. نه تنها افرادی که وارد این رشته می شوند باید به سختی ورزش و تمرین کنند، و به همان اندازه هم استراحت کنند، بلکه نیازمند داشتن یک برنامه غذایی مفید و مناسب نیز هستند. این افراد حداقل باید روزی 6 مرتبه غذا بخورند. بدن آنها به تعداد مشخصی کالری نیاز دارد تا بتواند آنها را در بهترین شرایط ممکن قرار دهد.
همانطور که می دانید هر ماده ای ارزش غذایی مخصوص به خودش را دارد؛ اما از مهم ترین وعده های غذایی که تاثیر بیشتری بر روی حجم ماهیچه ای بدن می گذارد، غذایی است که شما بعد از ورزش های خود مصرف می کنید. اما چرا اینچنین است؟ زمانی که به شدت تمرین می کنید بدن و به ویژه ماهیچه ها انرژی خود را از دست میدهند و بافت های ماهیچه ها تا حدودی سست می شوند. غذایی که پس از تمرینات خود مصرف می کنید، باید حاوی مقادیر متناوبی کربوهیدارت، پروتئین و چربی باشد تا به بدن انرژی لازم را بدهد و بافت های ماهیچه ای را مستحکم نماید.
همانطور که ممکن است خیلی از شما ها بدانید زمانیکه ماهیچه ها سست شده و مجدداً ترمیم می شوند از قدرت و توانایی بالاتری برخوردار می شوند، و با این روش به مرور زمان رشد کرده و حجیم تر خواهند شد. تمرین های نهایی هم از اهمیت خاصی برخوردار می باشند، چرا که اگر شما آنها را انجام ندهید، مانند این است که اصلاً تمرین نکرده اید. البته این امر فقط در صورتی صحت پیدا می کند که هدف اصلی شما از ورزش کردن، حجم آوردن باشد.
اما اگر می خواهید که فقط تناسب اندام خود را حفظ کنید، خوب ایرادی ندارد. لازم نیست آنقدر ها هم که باید و شاید در مورد مواد غذایی که مصرف می کنید، دقیق باشید، اما این امر در مورد بدنسازها متفاوت است. پروتئین های با کیفیت، کربوهیدارت های با ساختار پیچیده و چربی های سالم برای بدن آنها نقش مهمی را بازی می کنند. پروتئین بافت های ماهیچه ای آسیب دیده را ترمیم می کند، کربوهیدرات مانند سوخت عمل کرده و انرژی بدن را افزایش می دهند و چربی ها هم به رشد ماهیچه کمک می کنند.
به محض اتمام تمرینات می توانید از پودر پروتیئن و سفیده تخم مرغ استفاده کنید. پس از 30 دقیقه هم باید یک غذای واقعی که سرشار از پروتئین کربوهیدرات و چربی است را مصرف کنید.
منابع سرشار از پروتئین
سینه مرغ (بدون پوست)، فیله ماهی، سینه بوقلمون، فیله ماهی قزل آلا، تن، ماهی آزاد، ساردین، پنیر محلی، سفیده تخم مرغ، عدس
منابع سرشار از کربوهیدرات
جو، سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، نان، ماکارونی، برنج، نخود فرنگی، بروکلی
چربی های سالم
روغن زیتون، روغن کانولا، امگا -3 که در روغن ماهی هایی قبیل ساردین، آزاد و قزل آلا یافت می شود. همچنین در کپسول ها و قرص های امگا -3 هم وجود دارد.
خوب از این به بعد پس از خاتمه تمرینات بر روی غذاهایی که مصرف می کنید، دقت بیشتری داشته باشید و بیشتر به میزان مغذی بودن آنها دقت کنید. البته غذاهایی را که قبل از تمرینات خود استفاده می کنید نیز مفید و مهم هستند و تاثیر زیادی در نیرو دادن به بدن برای انجام تمرینات دارند. به طور کلی می توان گفت که در بدنسازی 60% پرورش اندام به تغذیه، 20% به نحوه تمرین کردن و 20% نیز به میزان خواب شما بستگی دارد.اگر شما 2 تا 3 مرتبه در طول هفته تمرین کنید اما اگر درست غذا بخورید و پس از تمرینات نیز بدن خود را با استفاده از مواد غذایی مفید تقویت کنید، ما پیشرفت شما را تضمین می کنیم. هیچ فرمول خاصی برای پرورش اندام وجود ندارد. فقط باید همه کارها را به صورت پیوسته و مداوم انجام دهید تا به هدف خود برسید.
۶ تمرین برای شکم و پهلوها
حرکت اول: انجام این حرکت تأثیر زیادی در آب شدن قسمت بالایی شکم دارد. ماهیچه شکم، ماهیچه بزرگی است که تقریباً از پایین قفسه سینه شروع میشود و تا لگنچه کلیوی ادامه دارد. وقتی که بخشی از ماهیچه را ورزش میدهید، روی بخشهای دیگر ماهیچه نیز اثر میگذارد و تمام ماهیچه را به فعالیت وا میدارد. هر چه دستهایتان را بیشتر بکشید، به شکمتان فشار بیشتری وارد میشود و حالت حرکت بهتر خواهد شد.
۱- روی تشک دراز بکشید و دستها را درست پشت سر خود کنار هم جفت کنید و بکشید. دستها به موازات گوشها باشند و بازوها مماس بر گوشها. ۲- شکم خود را منقبض و سر و شانهها را کمی از سطح زمین جدا کنید و بالا ببرید. ۳- به هیچ وجه به گردن خود فشار نیاورید. دستها را صاف نگه دارید. اگر احساس میکنید به گردنتان فشار وارد میشود و در آن ناحیه احساس درد دارید، یکی از دستها را پشت سر به حالت تکیهگاه قرار دهید و دست دیگر را صاف بکشید. ۴- این حرکت را ۱۲- ۱۶ بار تکرار کنید. ۵- برای ایجاد فشار بیشتر میتوانید از یک دمبل سبک نیز استفاده کنید و دمبل را در دستهایتان نگاه دارید.
حرکت دوم :این حرکت، یکی از آرامشبخشترین حرکات یوگا است که باعث میشود تمام اعضای بدنتان استراحت کند و به آرامش برسد. در این حرکت دستها از سمت جلوی بدن کشیده میشوند و به این ترتیب عضلههای پشت کمر کش میآیند. به وسط کمر و کپل، فشار وارد آمده و عضلات این قسمتها به حرکت بیشتر وادار میشوند. ۱- از دستها و زانوهایتان شروع کنید. دستها را کنار هم جفت کرده و مماس با گوشها به سمت بالای سر بکشید. کف دستها روی سطح زمین قرار بگیرد. ۲- اگر دوست دارید، زانوها را از هم فاصله دار و آنها بیشتر روی زمین پهن کنید تا احساس راحتی بیشتری داشته باشید. ۳- سر را به حالت ریلکس روی سطح زمین بگذارید و طوری تمرکز کنید که تمام فشارها و تنشها از بدنتان خارج شود. ۴- دستها را به صورت صاف بالای سر بگیرید و کف دستها را روی زمین بگذارید. برای چند ثانیه نفس خود را حبس کنید. ۵- این حرکت را هر چند بار که خواستید، تکرار کنید تا به آرامشی که میخواهید، برسید.
حرکت سوم : یک حرکت مفید دیگر برای عضلات شکم. در این حرکت پاها عمود بر بدن هستند. به شکم فشار بیشتری وارد میشود و عضلات آن را محکمتر میکند. ۱- روی سطح زمین دراز بکشید، پاها را به صورت کشیده و عمود بر بدن به سمت بالا ببرید و به صورت ضربدری کنار هم قرار دهید. ۲- سر را از زمین جدا کنید و برای راحتتر انجام دادن این کار دستها را کنار سر قرار دهید. دقت داشته باشید که هیچ فشاری به گردنتان وارد نشود. ۳- شکم را منقبض و شانهها را از زمین به طور کامل جدا کنید؛ طوری که انگار میخواهید چانهتان را به پاها نزدیک کنید (حالتی شبیه حرکت دراز نشست). ۴- پاها را در یک موقعیت ثابت نگاه دارید و این حرکت را یک تا سه سِت به اندازه ۱۲- ۱۶ بار تکرار کنید.
حرکت چهارم :این حرکت شبیه حرکت گوساله و برای کشش ماهیچههای ساق پا بسیار مناسب است. عضلهای در پایین معده قرار دارد که سُلوِز (Soleus) نامیده میشود و این حرکت برای کشش این عضله بسیار مفید است. ۱- روی زمین زانو بزنید. پای چپ جلو قرار بگیرد و درست مابین دستها باشد. ۲- به آرامی بدن را به سمت جلو بکشید و در همین حال به کف پای چپ فشار وارد کنید. ۳- پاشنه پای چپ لازم نیست حتماً در تماس با کف زمین باشد. میتوانید با تکان دادن بدن پاشنه پا را از سطح زمین جدا کرده و دوباره روی آن قرار دهید. ۳۰- ۴۰ ثانیه در این وضعیت بمانید و بعد همین حرکت را با پای راست انجام دهید.
حرکت پنجم :این حرکت شباهت زیادی به حرکت دراز و نشست دارد؛ با این تفاوت که فقط پاشنه پا با زمین تماس پیدا نمیکند. همین حالت باعث میشود که به ماهیچههای ناحیه شکم فشار بیشتری وارد شود و از این لحاظ تأثیر بیشتری روی سفت شدن و زیباتر شدن عضلات پهلوها و شکم خواهد داشت. ۱- به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کنید و دستها را به نرمی کنار سر قرار دهید. ۲- پاها را کمی خم کنید و به سمت شکم بیاورید. سر را از زمین بلند کنید؛ طوری که همراه آن شانهها نیز از زمین بلند شوند؛ ولی به گردن فشار نیاید. ۳- سعی کنید با دستها گردن را به سمت جلو هل ندهید فقط به آرامی سر خود را همراهی کنید. ۴- پاشنه پاها روی سطح زمین قرار بگیرند. حرکت را یک تا سه ست و به اندازه ۱۲- ۱۶ بار تکرار کنید.
حرکت ششم : آیا میخواهید بدانید که کدام حرکت برای کوچکتر و سفتتر کردن عضلات شکم و پهلوها موثر است؟
این حرکت، شبیه حرکت دو چرخه است و تمام چربیهای اضافی کمر و شکم را آب میکند و باعث تقویت عضلات آنها میشود. در ضمن، از ستون فقرات نیز محافظت میکند. حرکت دوچرخه برای ماهیچههای شکم، حرکتی فوقالعاده است. روی زمین دراز بکشید . قسمت پایین کمرتان در تماس با سطح زمین باشد. دستها را در کنار سر بگذارید زانوها را به اندازه زاویه ۴۵ درجه بالا بگیرید و در همان حالت شروع کنید به دوچرخه زدن. بازوی چپ خود را کمی بالا بیاورید و در حین حرکت آرنج دست چپ را به زانوی سمت راست بچسبانید و بعد برعکس آرنج راست را به زانوی سمت چپ. در حین انجام حرکت به آرامی و خونسردی کامل نفس بکشید. ۱- روی زمین دراز بکشید و با نوک انگشتان دست کمی به اطراف سر فشار بیاورید. ۲- زانوها را به ترتیب به قفسه سینه نزدیک کرده و شانهها را از زمین جدا کنید؛ بدون آنکه به گردنتان فشار زیادی وارد شود. ۳- پای چپ را صاف نگاه دارید و در همان حالت کمی بالاتنه خود را به سمت راست متمایل کنید. آرنج چپ را به زانوی راست بچسبانید. ۴- جای دستها و پاها را عوض کنید. پای راست را صاف نگه دارید و نیمتنه بالای خود را به سمت چپ متمایل کنید. حالا آرنج دست راست را به زانوی پای چپ بچسبانید. ۵- این حرکت (پدالزدن) را یک تا سه سِت و هر دفعه ۱۲-۱۶ بار تکرار کنید.
چند ورزش مفید برای گردن
یکی از شایع ترین دردهایی که اغلب افراد تجربه آن را دارند، درد گردن است. از علل ایجاد این درد میتوان به کشیدگی عضلات گردن، کم شدن فاصله بین دیسک مهرههای گردن، فتق دیسک و فشار بر عصبهای ناحیه سر و گردن اشاره کرد. هنگامی که عضلات گردن بر اثر گرفتگی، دردناک میشوند، این عضلات برای جلوگیری از حرکت بیشتر سفت میشوند و این درد تشدید میشود. گاهی اوقات این عضلات سفت اعصاب موجود در ناحیه را تحت فشار قرار میدهند و این اتفاق خود باعث انتشار رو به بالای درد به پشت گردن و گوشها میشود. درد مکانیکی زمانی اتفاق میافتد که مفصل بین دو استخوان در وضعیتی قرار بگیرد که سبب کشش بیش از حد نسوج نرم اطراف مفصل شود.
یکی از علل گردن دردها بامنشاء مکانیکی این است که رباطها و بافتهای نرم احاطه کننده مهرهها بیش از حد کشیده شوند بدون آنکه اسیب جدی ببیند. این کشیدگی بیش از حد ممکن است به علت نیروی خارجی باشد که سبب کشیدگی شدید و ناگهانی گردن شود مانند تصادف و یا طی ورزش. عواقب کشیدگی بیش از حد بافتهای نرم هنگامی به وجود میآید که کشیدگی به اسیب جدی بافت منجر شود. بر خلاف تصور همگان که فکر میکنند گردن درد اغلب به علت رگ به رگ شدن عضلات گردن است، هرگاه نیروی وارد شده به عضلات بیش از حد ممکن باشد بافتهای نرم زیرین مانند کپسولها و رباطها آسیب میبینند و تشکیل اسکار (جوشگاه) میدهند. بعلت عدم استفاده از ورزشهای مناسب برای کشش تدریجی و افزایش طول این جوشگاهها (که خاصیت ارتجاعی عضلات را کم کردهاند) ما دچار گردن درد دائمی میشویم. فشار و آسیب بیش از حد به رباطهای اطراف دیسک منجر به بیرونزدگی دیسک شده و باعث درد شدیدی میشود.
علل کشش بیش از حد رباطها
۱- نشستن در مدت طولانی به وضعیت بد
۲- خوابیدن به طرز غیرمطلوب در طول شب
۳- فشار زیاد به یک نقطه وارد شده در هنگام کار و استراحت
نواحی احساس درد
محل بروز درد ناشی از ناراحتیهای گردنی در افراد مختلف متفاوت است. در اولین حمله معمولا درد در قاعده گردن و یا نزدیک به آن شروع میشود (در مرکز) یعنی در یک طرف این درد طی چند روز کاهش مییابد. در حملات بعدی درد ممکن است در امتداد هر دو شانه به طرف بالای یک شانه سپس به خارج سیر کند. و یا بهسمت پایین و در مچ پا و کف دست حالت سوزن سوزن و یا کرخی در انگشتان ایجاد کند. گاهی درد از قسمت پس سر به طرف بالای سر یا پشت چشم بصورت یک طرفه یا دوطرفه پخش شود. در هر یک از موارد ذیل نباید قبل از مشورت با پزشک یا متخصص توانبخشی تمرین ورزشی ارائه شود.
۱- اگر نزدیک مچ دست خود درد داشته باشید و در انگشتانتان حالت سوزن سوزن شدن و یا بیحسی احساس کنید. ۲- اگر اخیرا پس از تصادفی شدید مشکلاتی در گردن خود پیدا کردهاید. ۳- اگر اخیرا دچار سردرد شده اید در این حالت لازم است چشمها و عینک شما کنترل شود. ۴- در صورت بروز سردردهای شدید بدون علت که رفع نشده و به تدریج بدتر شده است.۵- در صورت بروز سردردهای دوره ای که با تهوع و سرگیجه همراه هستند.
نشستن متمادی بر پشت میز کار آن هم حدود هفت الی هشت ساعت کاری بس دشوار است که اغلب کارمندان به آن مشغول هستند. حال تصور کنید که اگر شرایط محیطی به خصوص میز و صندلی با وضعیت جسمانی فرد مطابقت نداشته و اساسا استاندارد نباشد، چه میزان میتواند در ایجاد دردهای ستون فقراتی نقش داشته و در نتیجه بر کارایی فرد نیز تاثیرگذار باشد. در میان دردهای ستون فقرات یکی از شایع ترین دردهایی که در میان کارمندان و اصولا افرادی که به جهت شرایط شغلی شان مدت زیادی با گردن خمیده کار میکنند بسیار دیده میشود، گردن درد است. پس از مدتی تکیه به سمت عقب به طور مثال در اتومبیل یا پشت میز کار به علت اینکه عضله نگه دارنده خسته میشوند سرو گردن به سمت جلو متمایز میشوند در نتیجه سر نسبت به بدن جلوتر قرار میگیرد که به مرور زمان ما را دچار مشکل میکند. بدن ما در حالت عادی برای هفته ای ۶ روز و روزی ۶-۸ ساعت نشستن تعبیه نشده است.
قرار گرفتن سر به سمت جلو در مدت طولانی سبب جابهجایی دیسک میشود. جدا از همه این مسائل استفاده از صندلی مناسب در منزل، محیط کار و اتومبیل نقش بسیار مهمی در پیشگیری از این ضایعهها دارد. وضعیت قرار گیری گردن و سر شماهنگام خواب و استراحت و دراز کشیدن عامل بسیار مهمی در ایجاد دردهای گردنی است. تمام مدت شب را به یک سمت خوابیدن سبب ایجاد دردهای شدید گردن میشود. جهت داشتن خوابی راحت بدون درد گردن باید بالشی مناسب که گردن و سر شما را حفظ میکند داشته باشید. بالش مناسب باید گودی طبیعی گردن بین سر و کمربند شانه را پر کند بدون آنکه سر را کج کند و یا آن را بالا ببرد. شما باید بتوانید محتویات داخل بالش را به راحتی جابهجا کنبد. بالش مناسب باید از پر و پنبه و در درجه دوم با تکههای اسفنج پر شده باشد. خوابیدن افراد به صورت دمر بعلت فشار بر نسوج اطراف گردن سبب درد میشود. بعد از فعالیت شدید مانند تنیس، فوتبال و … نباید به صورت سر جلو آمده خوابیده و یا نشسته استراحت کنید چون مفاصل از جای خود منحرف میشوند.
باید بعد از فعالیت شدید ۵-۶ بار سر و گردن را بطرف عقب بکشید. در هر حالتی بعد از استراحت از قرار دادن سر به سمت جلو خودداری کنید شاید برایتان جالب باشد که بدانید سر هر انسانی حدود چهار الی پنج کیلوگرم وزن دارد. وظیفه تحمل این وزن نسبتا سنگین را مهرههای قسمت فوقانی ستون فقرات و ماهیچههای اطراف آن بر عهده دارند. هنگامی که این بار سنگین به حالت عمودی قرار گیرد این وزن بین ماهیچهها و مهرهها به میزان مساوی تقسیم میشود ولی در صورتی که به مدت طولانی وضعیتی متفاوت و خمیده به جلو داشته باشد، این فشار وزن بر روی ساختار نسبتا ظریف و کوچک گردن افزایش یافته و در نتیجه دردهای گردنی حادث میشود. در حالی که حتی با وجود شرایط شغلی نامناسب و فشارهای ناشی از آن نیز شما میتوانید با تغییر در عادتهای بد نشستن و انجام تمرینهای بسیار ساده، در طول مدت کار از بروز مشکلات گردن خود تا حد زیادی جلوگیری کنید. در ضمن لازم به ذکر است بسیاری از سردردهای ناشی نیز از وضعیت نامطلوب گردن و شانهها نشات میگیرد. با بهبود این وضعیت سردردهای به ظاهر بدون دلیل شما نیز درمان میشود. در همین راستا به پیشنهادات و نکات زیر توجه کنید:
انتخاب میز و صندلی مناسب برای انجام کار:
میز و صندلیای که قرار است یک کارمند و یا هر فرد دیگری مدت طولانی بر روی آن نشسته و به کار مشغول شود، میبایست از استانداردهای لازم به لحاظ ارتفاع سطح میز نسبت به زمین و نسبت به کف صندلی برخوردار باشد. این ارتفاع استاندارد با توجه به قد کاربر نسبت به زمین ۵۸ الی ۷۱ سانتیمتر است.
در ضمن صندلی انتخابی برای کار کردن طولانی مدت باید دارای شرایط زیر باشد:
الف – کف و پشتی آن متحرک باشد تا با توجه به قد فرد ارتفاع آن نسبت به میز تنظیم شود.
ب – از پشتی بلند و در واقع تکیه گاه مناسبی برای حمایت از ستون فقرات و گردن برخوردار باشد.
نکته:
برای حمایت بیشتر گردن در صورت ابتلا به دردهای آن ناحیه، از بالشتکهای مخصوص و یا تکه حولهای که به صورت لوله ای درآمده استفاده کنید. این بالشتک و یا حوله حمایت مضاعفی برای گردن خواهد بود. بالش کمری به طور اختصاصی برای محافظت از کمر شما طراحی شده است و مانع از قوز شدن شما میشود. قطر این بالش نباید بیش از ۵/۷-۱۰ سانتی متر باشد و باید با اسفنج و تا حدودی از پر پرشده باشد. برای مقابله با قوز کردن به هنگام نشستن در صندلی راحتی و یا صندلی اتومبیل و ماشین از این بالشتک استفاده کنید. این کار را در هنگام مسافرتهای طولانی مدت در ماشین و هواپیما نیز انجام دهید.
به خودتان استراحت دهید:
همچنان که پاهای شما پس از ایستادن در مدت زیاد به استراحت نیاز دارد، در نشستن طولانی مدت و پی درپی نیز ستون فقرات به طور کلی از ناحیه گردن گرفته تا کمر به استراحت و تجدید قوا نیازمند است.
بنابراین پس از حداکثر یک ساعت نشستن پیاپی پشت میز و یا حتی پشت فرمان اتومبیل، محل خود را ترک کرده و با انجام تمرینات مناسب، عضلات را تقویت کنید. پیش از این همه افراد برای ورزش دادن گردنشان حرکاتی چرخشی و خم کردنهایی ناگهانی و سریع به طرفین را انجام میدادند و انتظار نیز داشتند با این حرکات، عضلات به اصطلاح خشک شده آنها نرم شده و درد آرام شود. حال آن که امروزه ثابت شده است این قبیل تمرینهای سریع نه تنها از دردهای گردن نمیکاهد بلکه میتواند صدمات جدی به مهرههای آن وارد کند. لذا متخصصین مربوطه تمرینات خاصی را به عنوان ورزشهای گردن به افراد عادی و حتی مبتلایان به گردن درد توصیه میکنند که به مهم ترین آنها خواهیم پرداخت:
تقویت نیروی تمرکز
در ابتدا لازم است، تفاوت میان توجه و تمرکز مشخص گردد. توجه (attention) یک فرایند شناختی معطوف ساختن ذهن، بطور انتخابی، بر روی یک چیز و نادیده انگاشتن سایر چیزها است. توجه حداکثر 30 ثانیه پابرجا می ماند. تمرکز (concentration) عبارت است از حفظ کانون توجه بر روی یک تکلیف خاص، پس از منحرف شدن توجه، توسط عوامل مزاحم و پرت کننده حواس. تمرکز به مفهوم گوش بزنگی و هوشیاری درونی است. غیر از عواملی همچون سر و صدا و عوامل دیداری که سبب بر هم خوردن تمرکز میگردند، عوامل بسیار دیگری در پیرامون و درون ما وجود دارند که آرامش و تمرکز را از ما سلب میکنند. از این عوامل میتوان به ترس، تردید، نگرانی و اضطراب اشاره کرد. وقتی بیاموزیم که چگونه باید تمرکز کنیم، ورود این نیروهای مخرب به ذهن مان دشوارتر میگردد. امروزه بشر قربانی تفکرات تاریک، مبهم و مخرب خویشتن است، اما روزی فرا خواهد رسید که نیروی تمرکز ما، اندیشه های مزاحم و پریشان کننده را محو خواهد کرد. به یقین تمرکز مطمئن ترین راه برای دستیابی به اهداف است. کنترل افکار نیازمند تمرکز پایدار است. پرتوهای خورشید را در نظر آورید، هنگامی که پرتوهای خورشید به کمک یک ذره بین بر روی یک جسم متمرکز میشوند، گرمایی به مراتب بیش از پرتوهای پراکنده و ناهمگرا؛ از همان منبع واحد، تولید خواهند کرد. این حقیقت وجودی تمرکز است. تمرکز خود را پراکنده سازید و به نتایج معمولی و پیش پا افتاده دست یابید. اما آن را بر روی یک هدف خاص متمرکز سازید و به نتیجه ای به مراتب بهتر نایل آیید. وقتی شما تمرکز خود را بر روی یک هدف واحد متمرکز میکنید، تمام اعمال، اعم از ارادی و غیر ارادی در راستای دستیابی به آن هدف قرار خواهند شد. چنانچه شما تمام انرژی خود را بطور انحصاری بر روی یک هدف معطوف سازید، نیرویی خلق خواهید کرد که اسباب دستیابی به آن هدف، برای شما مهیا خواهد گرفت. هنگامی که شما افکار خود را متمرکز میسازید، نیروی اندیشه شما افزایش می یابد. لازمه تمرکز همانا توانایی جلوگیری از ورود افکار مزاحم به ذهن است. نیروی اراده به اندازه کافی قوی هست که هر آنچه شما تصور کنید را برایتان ممکن سازد. ذهن همواره بایستی تحت فرمان و کنترل اراده و جسم نیز تحت فرمان ذهن باشد. توسعه و تقویت تمرکز به ممارست مداوم احتیاج دارد. البته ذهن انسان از تادیب و نظم پذیری بیزاراست، بنابرین در مقابل آن مقاومت میکند. اما شما نیز بایستی با نیروی اراده در برابر تمرد و سرکشی های نفس راحت طلب خود ایستادگی کنید. همه چیز به انتخاب شما بستگی دارد. قانون جذب (attraction law) در تمام جهان حکمفرماست. این قانون به ما می آموزد که بر روی هر چیزی که تمرکز کنیم، آن را به سمت خود خواهیم کشاند. و یا از سویی شما مرتبا افکار ، ایده ها و موقعیت هایی را که با افکار غالب شما هماهنگ هستند به خود جذب خواهید کرد. اگر بر روی نیکی تمرکز کنیم، زندگی ما آکنده از خوشی و شادکامی، و چنانچه بر روی ثروت تمرکز کنیم، پول و مکنت را جذب خود خواهیم کرد. تمرکز بر کمالات انسانی و ارزشهای والا به عدم وابستگی و استقلال، و استقلال به قدرت منتهی میگردد. در غیاب تمرکز، دستیابی به هیچ هدف و مقصودی میسر نخواهد بود.از موفقیت در تجارت، ورزش و هنر گرفته تا شفا یافتن، تمرکز کلید طلایی ای است که به شما در شکوفا ساختن و تسلط بر پتانسیل ذاتی تان یاری می رساند. وقتی بر اعتقادات، توانایی ها و اهداف تعریف شده خود تمرکز کنید، هیچ کس توان و یارای آشفته ساختن، دلسرد کردن و متوقف ساختن شما را نخواهد داشت. چشم اندازها و رویکردهای خود را تعین کنید، و به سوی اهداف و آرزوهای خود گام بردارید، و تا دستیابی به آنها تمرکز خود را از دست ندهید. در پرتو نیروی تمرکز میتوانید به آرامش درون دست یابید و شکست ناپذیر گردید.
عوامل افزایش توان جسمانی
C – افزايش انعطاف :
آیا از ضربه خوردن می ترسید ؟
اهمیت بدنسازی و تمرینات با وزنه برای رزمی کاران

رشد و توسعه فیبرهای سرعتی قدرتی (سفید) برای افزایش نسبی قدرت مبرم میباشد این نوع فیبرها عمدتا با اجرای تمرینات قدرتی کوتاه مدت و به صورت انفجاری رشد می کنند در صورتیکه فیبرهای استقامتی (قرمز) خاصیت استقامتی دارند و از لحاظ رشد حجمی در قیاس با فیبرهای سرعتی بسیار ضعیف تر می باشند رزمی کارانی که به دنبال وارد کردن ضربات دست یا پای سریع و در عین حال قوی هستند می بایست تمرینات با وزنه را بصورتی انجام دهند که فیبرهای سرعتی آنها رشد و توسعه یابد. یک روش برای هدف قرار دادن این فیبرهای عضلانی انجام تمرینات با حجم پایین و با شدت مضاعف می باشد یک برنامه برای این ورزشکاران بصورت عمومی می تواند از تکرارهای بین 1 تا 5 و با مقدار وزنه 85% تا 100% یک تکرار حداکثر تشکیل شده باشد و... بین هر ست بین 3 تا 5 دقیقه استراحت مناسب می باشد.ددر ابتدا با تکرارهای آهسته شروع کرده تا قدرت پایه افزایش یابد سپس بصورت تدریجی تمرینات انفجاری را اجرا می کنید.
كار با وزنه و دنبل (مکمل هنرهای رزمی)
امروزه تمرينات با وزنه و پرورش عضلات توجه كليه رشته ها ي ورزشي و همچنين افرادي كه علاقمند به تناسب اندام و فيزيك مناسب هستند را به خود جلب كرده است و همگان شاهد هستند كه اين رشته در چند سا ل اخير مورد توجه ورزشكاران رزمي قرار گرفته است . بدنسازي و پرورش اندام در هنرهاي رزمي را مي توان از ابعاد مختلف مورد بررسي قرار داد بعنوان مثال نقش اين تمرينات در تقويت و بكار گيري عضلات د رتمركز عضلاني كه در ضربات بايد در نظر گرفته شود بسيار اساسي و حائز اهميت است . از جنبه تبليغي و نمايشي نيز اين رشته در سينماي رزمي تاثير فوق العاده اي گذاشته و ملاحظه مي شود كه اغلب افراد رزمي كار با متوسل شدن به اين رشته در فيلمهاي خود بيش از پيش مورد توجه بينندگان و مخاطبين قرار مي گيرند. در مسابقات - مبارزات آزاد (نهايت مبارزه) آلتيميت فايت , پرايد , و… نيز ميتوان نقش برجسته رشته بدنسازي را در قهرمانان اين مسابقات به وضوح ملاحظه كرد . اما نكته اي كه نبايد از آن غافل شد اينست كه اين رشته براي هنرهاي رزمي فقط نقش مكمل را مي تواند ايفا نمايد و اگر بعنوان بخش اصلي تمرينات قرار بگيرد تمرينات رزمي از راه اصلي خود منحرف شده و فرد از رسيدن به اهداف مورد نظر خود در هنرهاي رزمي غافل مي ماند . به هر تقدير اين تمرينات در فصلهاي تمريني مسابقات توصيه شده و هنر جويان مي توانند هفته اي 2 تا 3 جلسه تمرينات بدنسازي را در كنار آموزشها و تمرينات كلاس رزمي خود اجرا نمايند. در اين قسمت به پاره اي از تمرينات پايه اي و كاربردي بدنسازي در كيوكوشين اشاره گرديد كه به اميد است مورد توجه دوستداران به اين بخش قرار گيرد. به منظور افزايش قدرت و قواي جسماني و پرورش عضلات در تمركز عضلاني براي اجراي ضربات (كيمه) كه نقش مهمي را ايفا مي كند و همچنين براي پيشگيري از صدمات و آسيبهاي فيزيكي , تمرينات با وزنه برا ي مبتديان و كاراته كاهاي درجه بالا ضروري است . تمرينات با وزنه بر خلاف آنچه كه شايع است اگر به صورت صحيح و زير نظر مربي مجرب كه با رشته هاي رزمي آشنايي داشته باشد انجام پذيرد نه تنها سرعت ضربات كاراته كا را كاهش نمي دهد بلكه با تمرينات اصولي مي توانيم به سرعت و قدرت واقعي ضـربــات , انعطاف پذيري مناسب و تاثيرات مثبت ديگر تمرينات با وزنه دستيابي نمائيم . براي رسيدن به شرايط ايده آل فيزيكي از نظر پرورش عضلات كاربردي در كيوشين تمرينات با وزنه در يك فصل تمريني كه در حدود 6 ماه زمان نياز دارد را مي توان به دو بخش تقسيم بندي نمود . در مرحله اول تمرينات حجمي در نظر گرفته مي شود يعني وزنه سنگين تكرار كم و سرعت پايين حركات . در مرحله دوم تمرينات با وزنه در مدت زمان باقي مانده تا رسيدن به مرحله مسابقات اصلي , تمرين با وزنه سبك و تكرار بيشتر اجرا مي گردد , در اين مرحله تمرينات به روش ايروبيك انجام مي شود. ذكر اين نكته حائز اهميت است كه براي رسيدن به فرم ايده آل فيزيكي و تناسب اندام وطلوب ماهها و سالها زمان و وقت براي تمرين و كار با وزنه بايد در نظر گرفته شود . براي رسيدن به اين مقصود در بدنسازي به چند اصل بايد توجه شود .
• صبر و استقامت
• زمان مناسب تمرين
• تغذيه صحيح
• برنامه خوب و نظارت مربي .
• انتخاب وزنه مناسب و افزايش تدريجي (وزنه , سرعت , قدرت) بعنوان اصل اضافه بار
• استراحت و خواب كافي
• نشاط و روحيه بالا در تمرينات
موارد فوق اصول اولیه در تمرینات با وزنه می باشد که باید رزمی کاران عزیز رعایت نمایند.
ورزش رزمی: دفاع از خود یا خشونت؟
شاید آن جا كه ورزش از فلسفه اصلی خود تهی می شود، موضوع خشونت ورزی و جنگ طلبی نمایان می شود و باقی می ماند. جای تاسف است كه تنها از همین جنبه هنرهای رزمی در بازی های رایانه ای بهره می جویند و یا در كلاس های آموزشی این ورزش ها كه به دلایل تجاری گشوده شده اند، تنها تكنیك های این هنر را آموزش می دهند بی آنكه از نوع استفاده از این تكنیك ها و فلسفه وجود آن سخنی گویند.
این گونه است كه باری
سنگین بر دوش خانواده ها نهاده می شود. خانواده هایی كه كودكان خود را راهی كلاس
هنرهای های رزمی می كنند ، به طور مستمر می بایست به فرزندان خود متذكر شوند كه در
مدرسه و جامعه از تكنیك های فرا گرفته شان استفاده نكنند.
مشكلاتی مانند ترافیك در
شهرهای بزرگ ، جمعیت جوان كشور كه بخشی از آنان بی كار هستند، تاثیر پذیری از
ماهواره و فیلم های خشن و..... فضا را برای استفاده از قدرت بدنی و آموخته های این
جوانان افزایش می دهد. مشكل اینجاست كه موضوع در این موارد به یك جدال كوچك ختم
نمی شود و اگر آموخته ها ، روی فردی معمولی با بدنی معمولی پیاده شود احتمال آسیب
های شدید و حتی قتل غیرعمد وجود دارد. خانواده ها با نگاه های متفاوت پا به دنیای
هنرهای رزمی می گذارند. مادری می گوید: پسرم هفت ساله ، بسیار آرام و خجالتی
است. او را كلاس كاراته ثبت نام كردم تا خیالم راحت باشد كه در مدرسه می تواند از
حق خود دفاع كند.
مادر دیگری توضیح می دهد: دخترم خیلی پرتحرك و پرجنب و جوش است. او را كلاس ورزش های رزمی ثبت نام كردم تا انرژی او در كلاس مصرف شود و در خانه كمی آرام باشد.
پدری كه پسر ۲۴ ساله اش مدت ۳ سال است به دلیل شراكت در قتل در زندان به سر می برد می گفت: اشتباهم این بود كه اجازه دادم پسرم در نوجوانی در كلاس های ورزش های رزمی شركت كند. از آن زمان روحیه جنگجویی در او بیشتر شد. وقتی از او نام مربی پسرش را می پرسم می گوید كه مربی اش را نمی شناسم. هرگز دقت نكردم چه كسی پسرم را آموزش می دهد. اما آیا به راستی ورزش رزمی ، موجب ترویج خشونت می شود؟ و فلسفه و هدف ورزش رزمی چیست؟ سوالاتی هستند كه در این مجال اندك به آنها پرداخته شده است.
هدف هنرهای رزمی به گفته
استادان این فن ، افزایش سلامتی ، دفاع از خود و هماهنگی و تعادل بین بدن و فكر
است.
مربیان رشته های هنرهای
رزمی معتقدند خانواده ها اغلب بدون آگاهی و اطلاعات كافی ، كودك را در كلاس آموزشی
ثبت نام می كنند و در مورد رشته های مختلف این ورزش، شناخت درستی وجود ندارد.
خانواده ها وظیفه دارند پیش از ثبت نام كودكان، رشته ورزشی را بشناسند، مربی را
ببینند و مسابقات آن رشته را با چشم ببینند و از میزان خشونت آمیز بودن آن مطلع
شوند. هنر رزمی مانند ابزاری است كه باید به هنرجو هدف ، زمان و مكان
استفاده از آن را آموخت.
دقت كنید
خیابان منیریه تهران در فروشگاهی كه انواع لباس
ها و لوازم مخصوص ورزش های رزمی را می فروشد او را می یابم. سید حسین محمودی
۲۴ سال است كه جودو كار می كند. مدت ۱۰ سال است كه مربی جودو است و در سطح استان
تهران نیز چند بار به مقام اول رسیده است.
محمودی به خانواده ها
پیشنهاد می كند ، زمانی كه تصمیم می گیرند فرزند خود را وارد دنیای رزمی
كنند ، اول هدف خود را مشخص كنند، علاقه فرزندشان را در نظر بگیرند و در مورد
استعداد و فیزیك بدنی فرزندشان با متخصص ورزشی مشورت كنند.
او توضیح می دهد كه برای
هر ورزشی ، فیزیك بدنی و روحیه خاصی مناسب است. مثلاً برای ورزش جودو آدم های زیرك
تر و آرام تر مناسب تر هستند.
در مورد اینكه آیا هر
مربی، قدرت ارزیابی را دارد، می گوید: متاسفانه چون ورزش نوعی تجارت شده و مربی
سعی می كند شاگرد خود را به دلایل مادی حفظ كند، همه مربیان قابل اعتماد نیستند.
از او در مورد ارتباط
خشونت و هنرهای رزمی می پرسم. می گوید: رشته در هنرهای رزمی بسیار اهمیت دارد.
بعضی از ورزش های رزمی به خاطر فرم و حركات آن، باعث افزایش خشونت می شود. اما
جودو نسبت به سایر رشته ها حس جنگجویی را كمتر تقویت می كند. در جودو ، مانند كشتی
درگیری از نزدیك است. در كشتی نیرو اهمیت خاصی دارد اما در جودو هوشمندی لازم است.
در جودو لوازم ایمنی كمتری استفاده می شود ، یعنی فرد كمتر در معرض آسیب است.
از طرفی در مسابقات،
ورزشكار حق انجام حركاتی كه موجب آسیب رسیدن به خود می شود را ندارد. به طوری كه
اگر ورزشكار آسیب ببیند از مسابقه محروم می شود. حتی ورزشكار در این رشته حق
استفاده از اسپری های بی حس كننده را ندارد. یعنی این ورزش به هدف خود كه رسیدن به
سلامتی است پایبند مانده است.
اما خانواده ها بیشتر بچه
هایشان را به كلاس های كاراته و تكواندو می فرستند چون باشگاه های بیشتری این رشته
ها را آموزش می دهند، چون ملزومات كمتری نیاز دارند. تشك استاندارد جودو حداقل سه
و نیم تا چهارو نیم میلیون تومان است. اما تشك كاراته و تكواندو هشتصد هزار تومان
بیشتر نیست.
البته دخترها چون ترجیح
می دهند از دور درگیر شوند تكواندو و كاراته را بیشتر می پسندند.
سید حسین محمودی
پیشنهاد می كند : ابتدا كودكان در ۳ یا ۴ سالگی آموزش یك ورزش پایه مانند
ژیمناستیك را شروع كنند. زیرا ورزش پایه باعث آماده شدن بدن برای هر ورزشی (حتی
فوتبال) می شود. سپس در ۶ یا ۷ سالگی اگر كودك از نظر فیزیك بدنی مناسب رشته
هنرهای رزمی بود آموزش هنرهای رزمی به او آرام آرام شروع شود. مربی در این سن باید
در حین بازی ، تكنیك را هم آموزش دهد.
وی در مورد ناشناخته
ماندن فلسفه ورزش های رزمی در این سالها می گوید: تبلیغات بسیار تاثیرگذار
است. چون درباره فوتبال تبلیغ بسیار زیادی شده مردم اینگونه به فوتبال علاقمند شده
اند. این علاقه به خاطر آگاهی نیست. اگر برای تنیس روی میز هم در تلویزیون به
اندازه فوتبال تبلیغ شود ، مطمئن باشید تعداد طرفداران آن بسیار زیاد می شود. جودو
ورزشی رزمی بر مبنای پرتاب كردن بدن به سمت مخالف و در زبان عامیانه جا خالی دادن
و كنار كشیدن از ضربه حریف برای رسیدن به پیروزی است. جودو در بین هنرهای رزمی
ملایم قرار گرفته است. جودو حدود هشتاد سال است كه وارد المپیك شده است.
مربی؛ همه چیز! خشونت و تندی در او وجود ندارد. اگر
خبرنگار و یا شاگرد او نباشی، متوجه رزمی كار بودنش نمی شوی و بیشتر به یك فعال در
رشته موسیقی می ماند.
آرش افشار ۱۸ سال است كه
ورزش رزمی كار می كند. مربی كودكان و بزرگسالان در رشته كوك سول وان و دان ۲ است.
به نظر او ورزش های رزمی خود ورزش پایه هستند و سن هشت یا نه سالگی را برای شروع
آموزش مناسب می داند.
افشار معتقد است ورزش
رزمی موجب افزایش خشونت نمی شود، چون برای پیشرفت در این ورزش نیاز به تمركز و
آرامش روحی وجود دارد و فرد خشن نمی تواند در این هنر پیشرفتی حاصل كند.
او توضیح می دهد كه بعضی
از ورزش های رزمی هستند كه فلسفه ای ندارند و به اصول پایبند نیستند. مانند كیوان
، كه در ایران مسابقات آن ممنوع است. اما ماهیت ورزش، رسیدن به آرامش روحی ، فكری
، بدنی و هماهنگی بین شان است.
افشار در مورد گرایش
كودكان به هنرهای رزمی می گوید: افراد خشن وارد این هنر نمی شوند بلكه می توان این
گونه عنوان كرد كه آدم ها متفاوت هستند. بعضی دوست دارند از بدن خود بیشتر استفاده
كنند و بعضی دیگر ترجیح می دهند از فكر خود بیشتر استفاده كنند. آن عده كه جذب
ورزش رزمی می شوند شاید چون تحرك بدنی بیشتری دارند تصور می كنید خشن هستند. ورزش
رزمی فكر و بدن را هماهنگ و متعادل می كند. از او درباره ارتباط این ورزش با
روحیه جنگجویی در كودكان می پرسم. پاسخ می دهد: این موضوع به تعلیم و شخصیت مربی
ارتباط دارد. مربی ممكن است شاگرد خود را جنگجو تربیت كند و یا می تواند به گونه
ای تربیت كند كه جنگجو نشود. من مدام سر كلاس در این مورد با بچه ها صحبت می كنم.
آقای افشار به خانواده ها
توصیه می كند: برای انتخاب آموزشگاه و مربی برای فرزند خود حتماً در انتخاب رشته
هنر رزمی دقت كنند، مربی را ببینند و به شخصیت و برخورد او توجه كنند. مربی باید
رسمی باشد و حكم مربیگری از فدراسیون داشته باشد. مربی مجرب انتخاب كنند ،
در تمرینات فرزندشان حاضر شوند و نحوه برخورد بچه ها با هم در زمان تمرین را
ببینند.
كوروش سروش ،رئیس انجمن
جهانی كوك سول وان در ایران در مورد این رشته توضیح می دهد: جسارت با حماقت و وحشی
گری متفاوت است. مربی نباید حماقت و وحشی گری را آموزش دهد. در ورزش رزمی
جسارت لازم است نه وحشی گری. مربی باید خود سالها كار كرده باشد، ریاضت كشیده باشد
تا بتواند به هنرجوی خود آموزش دهد. ورزش رزمی باید بچه را شاداب كند. اگر
بچه بعد از ورزش احساس كرد دست درد یا كمر درد دارد ، طبیعی نیست. آسیب دیدن لازمه
یادگیری این ورزش نیست.
آرش افشار اضافه می كند:
من در مدت ۱۸ سالی كه در ورزش رزمی هستم هرگز آسیبی مانند شكستگی و دررفتگی
نداشته ام. هیچ كدام از شاگردهایم هم آسیبی ندیده اند. اعتقاد دارم ما ورزش می
كنیم كه سالم بمانیم نه اینكه آسیب ببینیم. وی در مورد رشته تخصصی خود می گوید: من
رشته كوك سول وان آموزش می دهم كه یك رشته مستقل و پایه است.
نگاه خانواده
سپهر مهریزی و سپند
مهریزی از ۵ سالگی آموزش ورزش های رزمی را آغاز كرده اند. پنج سال متوالی در
رشته كاراته گوجوریو آموزش دیدند و علاوه بر مقام های مختلفی كه در سطح باشگاه و
استانی كسب كردند، به مقام دوم و سوم قهرمانی كشوری در رده كمربند قهوه ای دست
یافتند. این دو برادر از افراد منتخب تیم ملی برای اعزام به كشور ژاپن بودند كه
متاسفانه این رده سنی به مسابقات ژاپن اعزام نشدند.
پدر این دو رزمی كار در
پاسخ به این سوال كه آیا ورزش های رزمی موجب افزایش خشونت در كودكان می شود ، پاسخ
می دهد: با توجه به توصیه های همیشگی و متوالی مربی و خانواده ، خشونت قابل كنترل
می باشد.
مادر سپهر و سپند مهریزی
اضافه می كند: این موضوع به برخورد خانواده ها بستگی دارد. بعضی از خانواده ها
تصور می كنند بچه ای كه آموزش ورزش رزمی می بیند باید در مدرسه قلدری كند.
در صورتی كه ما همیشه برایشان توضیح داده ایم كه ورزش برای خشونت نیست بلكه برای
سلامتی و آماده شدن برای یادگیری علم است. در دو پسر من ورزش های رزمی موجب خشونت
طلبی نشد.
بچه های ما همیشه مواظب هستند
حتی دستشان به صورت كسی نخورد ، چون بدن شان در اثر ورزش و تمرین ورزیده شده است و
با هر ضربه كوچكی ، ممكن است به دیگران آسیب برسد. فكر می كنم ورزش های رزمی
هم مانند سایر ورزش ها مفید هستند و برای سلامتی، تخلیه انرژی و دفاع شخصی سودمند
هستند، به شرطی كه مربی درست انتخاب شود و خانواده ها آگاهانه برخورد كنند و هدف
از آموختن هنرهای رزمی را به فرزند خود شرح دهند .البته سبكی كه پسرهای من كار
كردند به صورت حركات نمایشی بود و نباید به هم ضربه می زدند در غیر این صورت خطا
محسوب می شد.
علاقه و استعداد
پدری آرام كه در مقابل
علاقه شدید پسر كوچكش به ورزش رزمی قرار گرفته است. او با تجربه ای كه دارد، ورزش
رزمی را عامل افزایش خشونت می داند. تجربه اش این گونه به دست آمد كه سال گذشته در
برابر درخواست پسرش ، او را بدون شناخت از سبك های مختلف در كلاس كونگ فو فایتینگ
ثبت نام كرد. رزمی كار كوچك با علاقه و بنیه بدنی مناسب در این رشته خیلی خوب
پیشرفت می كرد و در مسابقات می درخشید. اما این درخشش برای والدینش خوشایند
نبود.وی می گوید: من و مادرش بسیار سعی كردیم او را از ادامه این رشته منصرف كنیم
اما راضی نمی شد. ما بدون آگاهی پسرم را در رشته بسیار خشنی ثبت نام كردیم. در
مسابقات و تمرین ها همیشه اضطراب داشتیم كه اتفاقی برایش نیفتد. در مسابقات این
رشته، دندان های بچه ها هم خون آلود می شود.
می پرسم آیا این حس
جنگجویی به مدرسه هم منتقل می شود، می گوید: ما هر روز پیش از مدرسه باید به او متذكر
می شدیم كه هنگام شوخی با دوستانت مراقب باش! چون در فضای مدرسه همیشه بین بچه ها
، فرصت هایی پیش می آید كه كودك نمی تواند بر خشم خود چیره شود. این زمان ها می
تواند خطرآفرین باشد.
از او می پرسم با روحیه
آرامی كه شما و همسرتان دارید ، چطور پذیرفتید كه پسرتان وارد این رشته از هنرهای
رزمی شود، شرح می دهد: ما در مورد این ورزش هیچ شناختی نداشتیم. نزدیك ترین باشگاه
ثبت نامش كردیم. وقتی با مربی ها مشورت می كردیم ، به ما گفتند كه دفاع از خود
امری ضروری است. با این استدلال است كه بسیاری از خانواده ها فرزند خود را بدون
توجه به سبك و مربی ، وارد این رشته می كنند. اما آرزوی ما این است كه این آموزش
ها در حد دفاع از خود بماند و این بچه ها در آینده به حریم و حقوق دیگران تجاوز
نكنند. لازمه آن آگاه كردن بچه ها از فلسفه هنرهای رزمی ، ثبت نام كودكان در رشته
های ملایم تر است. البته ما امسال تحقیق كردیم. سبك او را تغییر دادیم. سبك ووشو
را انتخاب كردیم. این سبك آرام تر است. در این سبك هر فرد با حریف فرضی مبارزه می
كند و حركات آن نمایشی است. بی تردید سبك و مربی در هنرهای رزمی فوق العاده اهمیت
دارد.
نگاه
موفقیت
گرچه انتخاب صحیح سبك و
مربی از وظایف والدین محسوب می شود و تشریح فلسفه هنرهای رزمی و پرورش
هنرجویان در كنار آموزش فنون، جزو وظایف یك مربی است ، اما می توان به اعمال
محدودیت هایی از سوی مسئولان تربیت بدنی برای ثبت نام كودكان (تا یك سن خاصی) در
سبك های بسیار خشن رزمی نیز فكر كرد.
موفقیت جوانان ایرانی در
ورزش های رزمی مؤید استعداد ایرانیان و مدعی بودن در ورزش رزمی است.
استاد لینگ ، مربی جكی
چان، می گوید: ما نباید از هنرهای رزمی برای قلدری و زورگویی به ضعفا
استفاده كنیم. بلكه ما باید برای دیگران الگو باشیم، به عدالت كمك كرده و از ضعفا
حمایت كنیم. برای یادگیری هنرهای رزمی شما باید بهترین مربیان را انتخاب كنید و به
آنها احترام گذاشته و درسها را مرحله به مرحله فرا بگیرید، شما نباید عجله داشته
باشید. با پیروی از یك برنامه صحیح و تمرین روزانه بدن شما عاقبت قوی تر و مقاوم
تر خواهد شد و عمر شما افزایش پیدا خواهد كرد.
بسیاری از افراد جودو را
از سنین خردسالی و در سنین ۵ یا ۶ سالگی شروع می كنند و برخی این هنر را تا سنین
بالا و در حدود سنین ۶۰ یا ۷۰ سالگی ادامه می دهند. جودو باعث بهبود سطح آمادگی
عمومی بدن همراه با افزایش قدرت بدنی می شود. در برخی افراد جودو باعث به
وجود آمدن حس اعتماد به نفس ، نظمی درونی و خویشتن داری می شود كه همگی آنها مهارت
های لازم در زندگی می باشند. پدر و مادر ها اغلب این ورزش را دوست دارند چرا كه
این ورزش به كودكان آنها انضباط و احترام می آموزد. این ورزش علاوه بر اینكه باعث
حفظ آمادگی و آراستگی هنر آموزش می شود مهارت های دفاع انفرادی خارق العاده ای را
نیز به همراه دارد.
مسابقات جودو برای كسانی
كه مایل به مبارزه هستند هر هفته در سطح محلی ، منطقه ای ، كشوری و بین المللی
برگزار می شود. جودو ، ورزشی است كه تغییرات در آن وجود ندارد یعنی اینكه تمرینات
و مبارزه به این ورزش در همه نقاط دنیا به یك طریق صورت می گیرد.
جودو اولین هنر
رزمی بود كه به دلیل شهرت جهانی آن برای اولین بار در المپیك توكیو در سال
۱۹۶۴ وارد بازیهای المپیك شد. در حال حاضر در حدود ۱۷۵ كشور در این رقابت ورزشی
حضور دارند و این امر باعث شده تا این ورزش در بازیهای المپیك تبدیل به دومین ورزش
جنجال برانگیز شود.
برگرفته از سایت وزارت
آموزش و پرورش
سازمان پژوهش و برنامه
ریزی آموزشی
مقایسه و بررسی مشتهای متوالی در ورزشهای رزمی
به نظر می رسد هر رشته رزمی روش متفاوتی برای مشت زدن دارد. تا كنون همه آن ها مدعی اند كه روش آنها بهترین روش است. آیا واقعا سبك مشت زدنی وجود دارد كه بهتر از بقیه عمل كند؟
پاسخ آن ساده است. درنقش یك مبتدی هیچكدام برتر نیستند و در نقش یك هنر جوی ماهر همگی آنها موثرند. اصولا هرسبك مزیت های خاص خود را در برابر موقعیتی كه درنظر گرفته شده است دارد واكثر سبك های رزمی از ضربات مختلف استفاده میكنند. در كاراته اساسا ضربه گیاكوزوكی یا همان مشت. با دست مخالف را می بینیم علی الخصوص دركاراته كاهای راست دست ویا چودان زوكی یاضربه روبه رو را مشاهده می كنیم. ضربات مختلفی برای اهداف مختلف بازوایای مختلف وجود دارند كه باید در روش مختلفی هماهنگ شوند.
برخی از شما ممكن است مستند ویدئویی علم مبارزه را دیده باشید كه درآن سبكهای مبارزه ای مختلف قدرت ضربات خود را آزمایش می كردند. تعجبی نداشت كه بوكسور هایی كه در ضربه زدن بیشترین تجربه را داشتند، از بیشترین قدرت نیز برخوردار بودند. جدای از رقابت ضربه زنندگان، آزمون از دیدگاه بوكس غربی وضربات كونگ فو چینی اهداف مختلفی داشت. بطور كلی، ضربه با دست راست به آمادگی بیشتری نیاز دارد و فاصله بیش تری را پوشش می دهد. به این علت كه از این ضربه بهعنوان ضربه پایانی(ضربه قدرتی) استفاده می شود. رگبار ضربات مشت وینگ چون نیز جزء سری ضربات پایانی است.
هركدام ازاین ضربات مشت كم قدرت از مشت دورانی است، اما بسیار سریع اجرا می شوند. این مثال دقیقا نشان می دهد كه دو نوع ضربه مشت چگونه می تواند متفاوت، و در عین حال به یك اندازه موئثر باشند. مسلما، ضربه مشت دورانی بیشتر باعث ضربه فنی شدن میشود اما كمتر احتمال دارد به حریف اصابت كند.
ضربات مشت متوالی برای مغلوب كردن حریف و آسیب یكجا طراحی شده اند. به طرز شگفت انگیزی نوعی ضربه تركیب مشت دورانی و مشت متوالی در مسابقات تركیبی رزمی اختراع شده است كه نیاز به تعقیب حریفی كه عقب نشینی كرده را نشان می دهد. هنگامی كه حریف را در كنار رینگ دنبال می كنید، ضربات مستقیم راست وچپ بسیار امتیاز آورند این همان توصیفی است كه درباره وینگ چون اما در دامنه وسیع تر بكار می رود. مواردی وجود دارد كه در آن تمام ضربات موثر با هم مشتركند مانند زمین زدن، اتصال و زمان بندی، ابتدا تعادلتان را حفظ كنید و وزنتان را روی پای مورد نظرتان انتقال دهید بطوریكه بتوانید نیرو را به حریف انتقال دهید. به همین خاطر است كه می گویند نیرو باید از پا گرفته شود. پس، پای مخالف باید كاملا روی زمین باشد. در اكثر سبكها مثل بوكس و كاراته وضعیت به همین منوال پیش می رود. پا باید در بخش مقابل با ضربه دست قرار بگیرد. برای این كار دلیل فیزیولوژیك وجود دارد. تاندونهایی كه بخش های پائینی را به هم متصل می سازند مثل ران و باسن باید به صورت متقابل عمل كنند (مثل كپل راست كه با سمت چپ ناحیه پشت ارتباط دارد).
حال هماهنگ سازی و انتقال نیرو و وزن بدن روی عضو ضربه زننده اهمیت دارد. در این مورد نكته مهم این است كه باید راحت باشید و بدن را از هر گونه انقباض بی مورد دور نگه دارید تا ضربه به درستی و با نیروی كامل اصابت كند. انتقال نیرو از كف پا به مشت می باشد. برای ایجاد اتصال، باید بین پا و باسن تعادل و هماهنگی برقرار شده باشد تا ضربه خوب زده شود. در این جا زمان بندی اهمیت می یابد. واضح است كه باید زمان پتاب و اصابت ضربه مشت به هدف در حال حركت را زمانبندی كنیم تا اصابت صورت بگیرد. این موارد همراه یكسری فعالیت های تئوری كه در تمام ورزش های رزمی رایج است. در آخر، دقت، توجه و نگاه دقیق به هر آنچه كه در هنر های رزمی مختلف به عنوان تاكتیك وضربه زدن در نظر گرفته می شود بسیار اهمیت دارد.
نقش آب و نوشیدنی ها در ورزش
بدن ما از۷۰-۵۵ درصد آب تشکیل شده و تقریباً ۹۰-۸۰ درصد خون را آب تشکیل می دهد. آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.آب نقش های زیر را ایفا میکند:
* با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.
* زندگی مفاصل را تأمین میکند.
* پوست را از خشکی محافظت می نماید.
* هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.
* دمای بدن را کنترل مینماید.
وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.این مساله خوب
است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.در واقع یک تنظیم
کننده دما در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه
دهد،نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق
از دست رفته آب ننوشید،خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که
فشار بروی قلب وارد شود.در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،بدن شما به اندازه کافی
آب برای تولید عرق ندارد.در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا
برود.وجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود۲ لیتر آب از دست
میدهد،یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به ۳ لیتر آب از دست
بدهد.در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض
گردد.کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.در واقع حتی
هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان
عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.در صورت عدم
درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.مراقب علایم زودرس هشداردهنده
در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.در صورتی که هر یک از
این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.
تشنگی
سوال اینست که آیا احساس تشنگی همیشه با آغار کم آبی همراه است؟پاسخ
اینست،نه همیشه.در بسیاری موارد ورزش واقعاً واکنش تشنگی را مختل میکند.به هنگام
ورزش شما مقدار زیادی آب را قبل از احساس تشنگی از دست می دهید و قبل از اینکه
بطور کامل کم آبی شما جبران شود احساس تشنگی از بین میرود.بنابراین برای تأمین
نیازتان به آب نمی توانید به حس تشنگی اکتفا کنید.به عنوان یک ورزشکار،لازم است که
بطور آگاهانه بیش از آنچه که دوست دارید آب بنوشید،مصرف کنید،بویژه زمانی که در
گرما ورزش میکنید.
میزان مصرف مایعات در ورزشكاران
بنا به همه دلایل فوق،ورزشکاران لازم است که آب یا سایر نوشابه ها را
قبل،در طی و بعد از ورزش مصرف کنند.قبل از ورزش:یک یا دو لیوان مایعات را دو ساعت
قبل از مسابقه یا تمرین بیاشامید تا اطمینان حاصل کنید که بخوبی هیدراته شده
اید.پانزده دقیقه قبل از شروع ورزش یک لیوان دیگر نیز بنوشید.در طی ورزش:در طی
ورزش برای جایگزینی مایعات از دست رفته و اجتناب از گرمای بیش از حد هر۲۰- ۱۵
دقیقه ،۱۸۰-۱۲۰ سی سی مایعات بنوشید،مایعات سرد بهتر است چرا که به سرعت جذب می
شوند و حرارت مرکزی بدن را سریعتر پایین می آورند.پس از ورزش:این نکته که پس از
انجام ورزش به مصرف مایعات ادامه دهید حائز اهمیت است که جبران کم آبی بدن زمان
میگیرد.برای اطمینان از اینکه به اندازه کافی آشامیده اید،خودتان را قبل و بعد
ورزش وزن کنید.به ازای هر نیم کیلوگرم کاهش وزن حداقل ۵۰۰ سی سی آب مصرف
نمایید.این اشتباه را نکنید که وزن کاهش یافته در ورزش مربوط به چربی است،چرا که
چربی بتدریج از دست میرود و در مقیاس چند روز،مشخص نخواهد شد.تقریباً تمام کاهش
وزن طی ورزش از منشاً آب می باشد.
علائم و خطرات كم آبی در ورزشكاران
دهیدراسیون می تواند نسبتاً سریع عارض شود.ملی همچنین ممکن است ظرف
چندین روز ورزش بدون نوشیدن مایعات کافی پدید آید.ورزشکارانی که هر روز یا دوبار
در روز و بویژه در آب و هوای گرم و مرطوب بشدت ورزش میکنند ممکن است بازای ها ۵/۰
کیلوگرم وزنی که از دست می دهند آب نیاز داشته باشند تا تعادل آب آنها مجدداً
اعاده شود.به طور معمول نباید در روز وزن شما کاهش یابد،حتی ۲درصد کاهش وزن می تواند
به کاهش کارآیی منجر شود و معرف دهیدراسیون خفیف باشد.علاوه بر آب،برخی از
ورزشکاران نیاز به جایگزینی الکترولیتهای سدیم و پتاسیم که در عرق از دست می
روند،دارند.این امر بویژه در ورزشی که بیش از یک ساعت به طول انجامد صدق
میکند.بسیاری از نوشابه های ورزشی حاوی غلظتهایی از الکترولیتها و کربوهیدراتها
هستند که جذب آب را تشریع می نمایند.به علاوه الکترولیتهای موجود در نوشابه های
ورزشی تشنگی را تحریک میکند،که باعث تحریک فرد به نوشیدن و جبران کم آبی میشود.
نوشابه های ورزشی در ورزشکاران استقامتی و نیز افرادی که تا حد توان به طور روزانه
تمرین می کنند،یا در چند مسابقه در یک روز شرکت میکنند یا دو جلسه تمرین در روز
دارند بیشترین فایده را دارند.در صورتی که ذائقه و بیزاری مانع نوشیدن مایعات مورد
نیاز شماست،نوشابه را بر طریق سلیقه خود برگزینید.(انواع آبمیوه، آب ساده، آب معدنی،نوشابه
های ورزشی،لیموناد)شما همچنین میتوانید از غذاهایی که آب زیادی دارند(مثل
هندوانه،گوجه فرنگی،کاهو،سوپ)بیشتر استفاده کنید.با این حال آگاه باشید که
نوشیدنیهای حاوی کافئین،نظیر قهوه و چای اثر متضادی دارند.کافئین نیاز بدن به
ادرار کردن را افزایش میدهد و بنابراین باید در زمان اعاده مایعات از دست رفته،از
مصرف آنها اجتناب نمود.به همین ترتیب مشروبات الکلی دارای اثر کاهنده آب بدن هستند.
چرا ورزشکاران همیشه در صدد کاهش وزن خود هستند؟
با تأکید امروزی بر لاغر شدن تا حد امکان،بسیاری از ورزشکاران به طور
مستمر برای کاهش وزن تلاش میکنند با این حال کاهش وزن همیشه عاملی برای بهبود
کارآیی ورزشی نیست.در واقع بسیاری از متخصصین تغذیه ورزشی معتقدند که به وزن بدن
بیش از تأثیر واقعی آن بر کارآیی ورزشکاران اهمیت داده شده است.ورزشکاران معمولاً
در پی کاهش وزن بدن به یکی از سه دلیل زیر هستند:
حضور در ورزشهای زیبا(مثل ژیمناستیک، پارکور، آکروبات رزمی)
افزایش سرعت(مثلاً در کارته، تکواندو)
رسیدن به یک رده وزنی خاص(مثل کشتی، جودو)
تاندن
تشریح جزئیات و نظریات اولیه طب سنتی آسیایی در حوزه این مقاله نمیباشد، ولی اگر شما از آن دسته اشخاصی هستید که به کی اعتقاد ندارید باید به این نکته توجه کنید که هر فعالیتی در کاراته، از تنفس گرفته تا لگدهای چرخشی از تاندن سرچشمه میگیرد.
راهکارهای افزایش سرعت در ورزشهای رزمی
علاوه بر مهارت و دقت ، سرعت نقش بسیار کلیدی و مهمی در ورزشهای رزمی دارد . این مثال کافیست که شما در نظر داشته باشید در مبارزه ای دو مبارز هم رده روبروی هم قرار میگیرند و علیرغم اینکه هر دو استراتژی مبارزه و توانایی مبارزه نزدیکی دارند آن شخصی نهایتا پیروز میدان است که علیرغم اجرای اصولی تکنیک سرعت بالاتری داشته باشد.با دسترسی به ۷ کلید سرعت در هنرهای رزمی، فواید تمرینات افزایش یافته و مهارتهای ما در رقابت و دفاع شخصی بهبود مییابد. بدون توجه به روشهای هنرهای رزمی، نمیتوان آن را بهکار برد مگر اینکه بتوانیم سریعاً در برابر ضربات و یا حمله حریف عکسالعمل نشان دهیم. برای موفقیت در یک رقابت و یا اجراء به موقع دفاع شخصی، سرعت حائزاهمیت است.
تنها فرق بین بردن یا باختن در یک برخورد فیزیکی، بیش از هر چیز
دیگر، عکسالعمل سریع میباشد. با دسترسی به ۷ کلید سرعت در هنرهای رزمی، فواید
تمرینات افزایش یافته و مهارتهای ما در رقابت و دفاع شخصی بهبود مییابد. بهترین
روش قطعی برای دستیابی به کلیدهای سرعت در هنرهای رزمی، سیستم آموزشی حلقه سرعت Speed Loop است. سیستم آموزشی دور سرعت برای مجزا کردن،
تغییر دادن، به حداکثر رساندن، و هماهنگ کردن ۷ ویژگی سرعت بهشرح ذیل در هنرهای
رزمی طراحی شده است:
● عکسالعملهای بصری (بینائی): یکی از روشهای آموزشی است که توانائی تشخیص فرصتها
و شناخت حرکات بعدی را افزایش میدهد. واکنشهای بصری این امکان را به ما میدهد
که حرکات را با دقت و اطمینان بیشتری شناسائی و پیگیری کنیم و با تشخیص و تغییر به
موقع، نسبت به آن عکسالعمل یا واکنش نشان دهیم. در هنرهای رزمی، واکنشهای بصری
در طول رقابتهای طولانی بهکار میرود. بهعلاوه، این واکنشها برای موفقیت
ورزشکاران جهانی در تمامی رقابتهای ورزشی از اهمیت بهسزائی برخوردار است.
● عکسالعملهای لمسی (لامسهای) از دیگر روشهای آموزشی است که واکنشهای لمسی را
بهبود میبخشد. حس لامسه به مرور زمان با تمرین کردن افزایش مییابد و در نتیجه میتوان
جهت یا مسیر نیروی بدنی حریف را سریعاً تشخیص داد. در هنگام مبارزه با رقیب خود
باید هر حرکت او را پیشبینی کنیم. اکثر پیکارها و رقابتهای تنگاتنگ به پایان میرسد،
پس بایستی خود را بیش از پیش آماده نمائید تا برتری نسبی خود را با حریف به ثبوت
برسانید.
● عکسالعملهای شنیداری واکنشهای شنیداری با تقویت مهارتهای شنیدن بهبود مییابد.
عکسالعمل سریع به آنچه میشنویم از امنیت بالائی برخوردار است. وقتی مجبوریم در
مقابل چندین مهاجم از خود دفاع کنیم احتمالاً بیش از دیدن فرد مهاجم، صدای آن را
میشنویم. اگر تا به حال مبارزه در تاریکی یا دید کم را تجربه کرده باشید، به
اهمیت این ویژگی پی خواهید برد.
● سرعت انطباق (تغییر یا تنظیم) این بخش، توانائی ذهنی برای انتخاب سریع و واکنش
مناسب و دقیق در پاسخگوئی به یک حمله یا موقعیت را افزایش میدد. باید توانائی
خود، در انتخاب سریع مؤثرترین حرکات در هر لحظه از مبارزه را تقویت کنید. سرعت
انطباق بسیار بالا، به عکسالعملهای ما اجازه میدهد تا روند انتخاب حرکات، بهطور
خودکار انجام شود. با اموزش این بخش یاد میگیریم سریع، دقیق و بدون فکر عکسالعمل
نشان دهیم.
● سرعت در اجراء (شروع حمله) به محض اینکه روش مناسبی را برای شروع حمله انتخاب
کردید. باید آرامش خود را حفظ کنید. منظور چگونگی سرعت حرکت شما نیست بلکه به این
معنی است که چطور خیلی زود به آنجائی برسید که ارزش داشته باشد. ممکن است حمله شما
در جریان مسابقه سرعت مناسبی داشته باشد اما عدم شروع به موقع از این فرصت عملاً
سبب کاهش شدید شانس شما در پایان حملهای است که بر مبنای هدف تعیین گردیده است.
● سرعت در حرکت توانائی سرعت انتقال سریع همه یا بخشی از بدن، از مکانی به مکان
دیگر است (که در کاراته به آن ساباکی میگویند). سرعتی است که بیشتر توسط عامه
مردم در سطح گسترده تشخیص داده میشود. میزان وزن بدن و نیز تاریخ منقبض و ریلکس
شدن ماهیچهها، علاوه بر عوامل ژنتیکی از جمله عواملی هستند که به تشخیص و تعیین
سرعت حرکت در شخص کمک خواهد کرد. نگران سرعت خود نباشید. سرعت کاربردی و عملی خود
را بهبود ببخشید و در یادگیری آن تمرکز کافی داشته باشید. سرعتی که در غلبه کردن و
تحت کنترل درآوردن حریف بارها و بارها به شما کمک میکند.
● سرعت تغییر (اصلاح) در طول مدت آموزش، یقین حاصل کنید. به تمریناتی میپردازید
که سرعت تغییر را تقویت میکند. سرعت تغییر، دربرگیرنده توانائی تغییر سریع جهتها
در کانون حرکت و در اصل، کنترل تعادل و غلبه بر سستی و رخوت است. با تسلط بر
مکانیک بدن، میتوانید در لحظه مناسب حرکت خود را متوقف کنید؛ احتمالاً به این
خاطر که ممکن است حرکت اشتباهی را انجام دادهاید. علاوه بر این هفت کلید، باید
تمرینات مانعی (بازدارنده) سرعت را در آموزش خود، جهت افزایش سرعت بگنجانید. منظور
این است که بتوانید زمان واکنش حریف را در برابر حملات، بهطور مؤثری کاهش دهید.
داشتن مهارتهای مناسب در این زمینه، سبب افزایش توانائی ما برای گیج کردن، از
حرکت انداختن، و شکست دادن رقیب میشود. با تمرکز بر روی بهبود هر یک از بخشهای
جداگانهٔ سرعت، یادگیری مؤثر و مفیدتر خواهد بود. این مهم شما را در دستیابی به
سرعت بالاتر و عکسالعمل نشان دادن در کوتاهترین زمان ممکن یاری میکند. سیستم
آموزشی ابتکاری دور سرعت را جهت تقویت ۷ کلید سرعت در هنرهای رزمی بهکار برید و
آنگاه شاهد پیشرفتهای چشمگیری در سرعت و واکنشهایتان باشید.
هنر خود باوری در ورزشهای رزمی
تقویت نیروی تمرکز
در ابتدا لازم است، تفاوت میان توجه و تمرکز مشخص گردد. توجه (attention) یک فرایند شناختی معطوف ساختن ذهن، بطور انتخابی، بر روی یک چیز و نادیده انگاشتن سایر چیزها است. توجه حداکثر 30 ثانیه پابرجا می ماند. تمرکز (concentration) عبارت است از حفظ کانون توجه بر روی یک تکلیف خاص، پس از منحرف شدن توجه، توسط عوامل مزاحم و پرت کننده حواس. تمرکز به مفهوم گوش بزنگی و هوشیاری درونی است. غیر از عواملی همچون سر و صدا و عوامل دیداری که سبب بر هم خوردن تمرکز میگردند، عوامل بسیار دیگری در پیرامون و درون ما وجود دارند که آرامش و تمرکز را از ما سلب میکنند. از این عوامل میتوان به ترس، تردید، نگرانی و اضطراب اشاره کرد. وقتی بیاموزیم که چگونه باید تمرکز کنیم، ورود این نیروهای مخرب به ذهن مان دشوارتر میگردد.
تمرینی برای استقامت کتفها
این تمرین روی کیسه یا میت دیواری انجام میشه. هر راند 30 ثانیه است و از 30 ثانیه تا یک دقیقه میشه استراحت کرد. تا 10 راند این تمرین پیشنهاد میشه.
مربیان محترم میتونن 3 تا بوکسر را روی یک کیسه قرار بدن. وقتی راند شروع میشه، اولین نفر به مدت 30 ثانیه و با نهایت سرعت و بدون وقفه به کیسه یا میت دیواری ضربه میزنه. توجه داشته باشید ضربات مستقیم و کتف بالا باشه و مواظب باشید دست پایین نیافته. نکته دیگه اینه که همراه با ضربه زدن درجای ریز میزنید یعنی کمی زانوتون را بالا میارین و با همون سرعتی که ضربه میزنید درجا میزنید. درجا زدن به سرعت ضربه زدنتون کمک میکنه و به کتفتون فشار کمتری میاد و در نهایت مدت زمان بیشتری میتونید ضربه بزنید. هر 30 ثانیه سوت جابجایی نواخته میشه ونفر بعد بلافاصله شروع به ضربه زدن میکنه. و هر 30 ثانیه با صدای سوت نفرات جابجا میشن. اگه 3 تا بوکسر را روی یک کیسه بذارید هر بوکسر 30 ثانیه ضربه میزنه و یک دقیقه استراحت میکنه.
- این تمرین را میتونید به آخر جلسه تمرینی خود اضافه کنید.5 تا 10 راند.
- یا اینکه به تمرینات دایره ای خود اضافه کنید.
نمونه یک تمرین دایره ای: شادو با وزنه-15 ثانیه کیسه سرعتی(تمرین بالا)- 15تا شنا با دست زدن- کیسه قدرتی- شادو نرم- شکم- یک دقیقه استراحت. من عقیده دارم شکم را باید بین تمرینات دایره ای جا داد. خیلی موثر تر از پایان تمرینه.
پشتکار عامل موفقیت در تمرینات
بااینکه همیشه می خواهید برنامه تمرینی و غذایی مناسبی داشته باشید، اما آن برنامه خاص تعیین نمی کند که به اهدافتان می رسید یا نه این پشتکار و ثبات قدم شما در دنبال کردن این برنامه هاست که شما را به نتایج دلخواهتان می رساند.مهمترین عامل در موفقیت این است که تا چه میزان بتوانید پشتکار و ثبات قدم خود را در دنبال کردن برنامه تان حفظ کنید. از اینها گذشته، حتی بهترین و فکرشده ترین برنامه ها در دنیا هم شما به نتیجه نمی رسانند مگراینکه واقعاً با تداوم و پشتکار آن برنامه را دنبال کنید.
نقاط حساس و آسیب پذیر بدن انسان
برآمدگی بینی:این اصطلاح به منطقه میان ابرو و نقطه امتداد یافته تا سطح چشم اطلاق می شود و این نقطه فوق العاده اهمیت دارد. چرا که اگر ضربه ای محکم به آن اصابت کند ، می تواند از حرکت رو به جلوی شخص جلوگیری نماید.
بالای گوش:ضربه به این قسمت باعث آسیب پذیری میشودو شخص را از حالت تعادل خارج می نماید.
فک:ضربه به این قسمت باعث آسیب پذیری میشود و اگر شخص در حال دفاع نباشد امکان صدمه دیدن زیاد میباشد.
قسمت زیر بینی: این قسمت در مشت زدن قسمت مهمی است و اگر به آن ضربه برخورد کند باعث جاری شدن اشک و اگر ضربه محکم وارد شود دچار پارگی مویرگ ها و خونریزی میشود.
چانه: اصابت ضربه به این نقطه آسیب جدی را در پی خواهد داشت. آن چنان که بر اثر ضربه شدید ، کل بدن حریف به زمین می افتد.
کشاله ران:حتی یک ضربه سبک به این قسمت نیز به طور خطرناکی موجب ناتوانی شخص خواهد شد.لذا هنرجو باید آمادگی حفاظت از این قسمت را در خود ایجاد کند.
سیب آدم: برخورد ضربه به این نقطه ، شخص را از پا در می آورد. بدن، مکانیسم انعطاف پذیری را برای حفاظت از این نقطه به وجود می آورد ، بدین صورت که چانه به طور خودکار پایین می آید و آن را می پوشاند. بنابر این ضربه ای که به این نقطه پرتاب میگردد به احتمال زیاد به چانه برخورد خواهد کرد.
استخوان ترقوه: این استخوان شکننده بوده و به آسانی شکسته میشود و هنرجو باید همواره دقت در مراقبت و حفاظت از آن را به ذهن بسپارد. اگر استخوان تر قوه شکسته شود ، شانه خم میشود.
زیر بغل:عدم حفاظت از بغل ها می تواند منجر به شکست فرد در مسابقه شود. ضربه قوی در مسابقه شود. ضربه قوی به سمت بالا و زیر بغل باعث پارگی زردپی های شانه شده ، به طرز فجیعی موجب از جا در رفتن استخوان می شود.
این نقطه قسمتی از بدن می باشد که پس از دریافت ضربات متوالی امکان شکسته شدن وجود دارد، و در صورت شکستن دنده ها شکسته و به سمت قلب رفته و نتیجه آن مرگ می باشد.
دنده های آزاد(قابل جا به جایی):دنده های آزادبهدنده های پایینی گفته می شود که بسیار ضریف و شکننده می باشد. اگر این نقطه به وسیله ضربه آسیب ببیند درد تاقت فرسایی برای فرد خواهد داشت.
پشت پا:اگر زرد پی ها به سختی آسیب ببیند کف و قوزک پا هم ضربه خواهد دید، پس این نقطه اهمیت فراوانی دارد.
پایه مخچه:یکی از آسیب پذیر ترین نقاط بدن پایه مخچه می باشد، که اصابت ضربه به آن غش آنی را به دنبال خواهد داشت و در صورت بر خورد ضربات مکرر به این قسمت فرد به اختلالات عصبی و تضعیف بینایی دچار می شود.
پاشنه آشیل: این قسمت حتی اگر هم آسیب نبیند ضربه محکم به آن ، بسیار دردناک خواهد بود.
شکم(بطن):این قسمت ، منطقه فوق العاده حساس و آسیب پذیری است ، که اصابت ضربه به آن خطر جدی را به همراه خواهد داشت.
ورزشکاران و خطاهای 8 گانه
حركات كششی كافی انجام نمیدهند:
نخستین اشتباه ورزشكاران آن است كه پیش از آغازفعالیتهای ورزشی خود، حركات كششی را یا انجام نمیدهند و یا با انجام حركات كششی كمی از نظر تعداد و كیفیت، ورزش اصلی خود را آغازمیكنند. بهترین روش آن است كه شما نخست حركات كششی را انجام دهید و بعد از آن به سراغ فعالیتها و تمرینات ایروبیك (هوازی) بروید. این روش موجب میشود، عضلات شما گرم شده و انعطافپذیری خود را به دست آورند. به این ترتیب از بروز آسیبهای ورزشی نیز پیشگیری خواهد شد.
وزنههای سنگین را بلند میكنند:
اشتباه دوم بیشتر ورزشكاران آن است كه بسیار عجولاند و از همان ابتدا به سراغ بلند كردن وزنههای سنگین میروند. شما باید وزنههایی را در ابتدا بلند كنید كه عضلاتتان توانایی كنترل آنها را داشته باشند. سپس به تدریج این وزنهها را سنگینتر كنید. با این روش هم عضلاتتانبهتدریج تواناییهای لازم را به دست خواهند آورد و كمتر دچار آسیبهای ورزشی میشوید.
پیش ازورزش، بدنشان را گرم نمیكنند:
عضلات شما نیاز دارند كه خود را به تدریج با حركات هوازی كه شما انجام میدهید و افزایش باركاری وارد بر آنها تطبیق دهند. بنابراین به آرامی ورزش كردن را آغاز كنید، سپس به تدریج بر شدت و سختی حركات ورزشی خود بیفزایید. دویدن آرام، بالا و پایین پریدن و راه رفتن روشهای (نرمشهای مناسبی) برای گرم كردن بدن شما هستند.
پس از ورزش خود را خنك نمیكنند:
شاید شما هم توجه كرده باشید كه وقتی در اوج ورزش كردن هستید، تعداد ضربان قلبتان بسیار بالا است و دمای بدنتان نیز بالا است. اشتباه بیشتر ورزشكاران این است كه هنگامی كه در اوج فعالیت ورزشی هستند، ناگهان از حركت بازمیایستند. در حالی كه اگر تصمیم دارید به ورزش كردن خود خاتمه دهید، باید آهسته آهسته شدت و سختی ورزش خود را كاهش دهید و برای دقایقی به قلبتان فرصت دهید كه سرعت تپش خود را كاهش دهد و همچنین عضلاتتان به تدریج از انقباض خارج شوند. این روش موجب میشود كه بدنتان انعطافپذیری اولیه خود را بهدست آورده و بر قلب و عروق شما نیز فشار زیادی وارد نشود.
مدت طولانی، ورزشهای سنگین انجام میدهند:
اشتباه دیگر ورزشكاران آن است كه مدت طولانی از زمانی را كه برای ورزش در نظر گرفتهاند، به شدت زیاد ورزش كرده ونرمشهای سنگین را انجام میدهند. در حالی كه این كاملا غلط است. روش درست آن است كه بخش بیشتری از زمان ورزش كردنتان را به حركات ورزشی با شدت متوسط اختصاص داده وفقط چند دقیقه ورزشهای سنگین را انجام دهید.
به اندازه كافی آب نمینوشند:
شما نباید صبر كنید تا تشنه شوید و سپس آب بنوشید. این اشتباه دیگر ورزشكاران است كه موجب میشود بدنشان هنگام ورزش كردن دچار كمبود آب شود. وقتی ورزش میكنید، بیشتر عرق میكنید و بدنتان مقدار زیادی آب از دست خواهد داد. هنگام ورزش كردن یك شیشه آب كنار دستتان قرار دهید و گاهی از آب آن بنوشید. نوشیدن آب را در طول روز نیز ادامه دهید.
به اندازه و باشدت كافی ورزش نمیكنند:
بعضی از ورزشكاران فقط ورزش میكنندتا حركتی به خودشان داده باشند، در حالی كه این غلط است. شما باید شدت و سختی حركات ورزشی را كه انجام میدهید، تنظیم كنید. این روش موجب میشود سرعت ضربان قلبتان به اندازه كافی افزایش یافته و بتواند خون را با سرعت مناسبی به عضلاتتان كه مشغول فعالیت هستند، پمپ كند و شما بتوانید از فواید ورزش كردن بهرهمند شوید.
هنگامی كه وزنه بلند میكنند، حركات تند و سریع انجام میدهند:
اگر وزنه بلند میكنید، هنگامی كه عضلاتتان در حالت انقباض قرار دارند، حركات تند و سریع به بدنتان ندهید. این كار موجب خواهد شد كه عضلاتتان دچار آسیب شوند. عضلات كمر بیش از سایر عضلات در این موارد آسیبپذیرند. اگر شماسنگینی وزنههایی را كه بلند میكنید كنترل كنید، اجازه نخواهید داد كه وزنهها حركات شما را كنترل كنند.