تقویت نیروی تمرکز

در ابتدا لازم است، تفاوت میان توجه و تمرکز مشخص گردد. توجه (attention) یک فرایند شناختی معطوف ساختن ذهن، بطور انتخابی، بر روی یک چیز و نادیده انگاشتن سایر چیزها است. توجه حداکثر 30 ثانیه پابرجا می ماند. تمرکز (concentration) عبارت است از حفظ کانون توجه بر روی یک تکلیف خاص، پس از منحرف شدن توجه، توسط عوامل مزاحم و پرت کننده حواس. تمرکز به مفهوم گوش بزنگی و هوشیاری درونی است. غیر از عواملی همچون سر و صدا و عوامل دیداری که سبب بر هم خوردن تمرکز میگردند، عوامل بسیار دیگری در پیرامون و درون ما وجود دارند که آرامش و تمرکز را از ما سلب میکنند. از این عوامل میتوان به ترس، تردید، نگرانی و اضطراب اشاره کرد. وقتی بیاموزیم که چگونه باید تمرکز کنیم، ورود این نیروهای مخرب به ذهن مان دشوارتر میگردد. امروزه بشر قربانی تفکرات تاریک، مبهم و مخرب خویشتن است، اما روزی فرا خواهد رسید که نیروی تمرکز ما، اندیشه های مزاحم و پریشان کننده را محو خواهد کرد. به یقین تمرکز مطمئن ترین راه برای دستیابی به اهداف است. کنترل افکار نیازمند تمرکز پایدار است. پرتوهای خورشید را در نظر آورید، هنگامی که پرتوهای خورشید به کمک یک ذره بین بر روی یک جسم متمرکز میشوند، گرمایی به مراتب بیش از پرتوهای پراکنده و ناهمگرا؛ از همان منبع واحد، تولید خواهند کرد. این حقیقت وجودی تمرکز است. تمرکز خود را پراکنده سازید و به نتایج معمولی و پیش پا افتاده دست یابید. اما آن را بر روی یک هدف خاص متمرکز سازید و به نتیجه ای به مراتب بهتر نایل آیید. وقتی شما تمرکز خود را بر روی یک هدف واحد متمرکز میکنید، تمام اعمال، اعم از ارادی و غیر ارادی در راستای دستیابی به آن هدف قرار خواهند شد. چنانچه شما تمام انرژی خود را بطور انحصاری بر روی یک هدف معطوف سازید، نیرویی خلق خواهید کرد که اسباب دستیابی به آن هدف، برای شما مهیا خواهد گرفت. هنگامی که شما افکار خود را متمرکز میسازید، نیروی اندیشه شما افزایش می یابد. لازمه تمرکز همانا توانایی جلوگیری از ورود افکار مزاحم به ذهن است. نیروی اراده به اندازه کافی قوی هست که هر آنچه شما تصور کنید را برایتان ممکن سازد. ذهن همواره بایستی تحت فرمان و کنترل اراده و جسم نیز تحت فرمان ذهن باشد. توسعه و تقویت تمرکز به ممارست مداوم احتیاج دارد. البته ذهن انسان از تادیب و نظم پذیری بیزاراست، بنابرین در مقابل آن مقاومت میکند. اما شما نیز بایستی با نیروی اراده در برابر تمرد و سرکشی های نفس راحت طلب خود ایستادگی کنید. همه چیز به انتخاب شما بستگی دارد. قانون جذب (attraction law) در تمام جهان حکمفرماست. این قانون به ما می آموزد که بر روی هر چیزی که تمرکز کنیم، آن را به سمت خود خواهیم کشاند. و یا از سویی شما مرتبا افکار ، ایده ها و موقعیت هایی را که با افکار غالب شما هماهنگ هستند به خود جذب خواهید کرد. اگر بر روی نیکی تمرکز کنیم، زندگی ما آکنده از خوشی و شادکامی، و چنانچه بر روی ثروت تمرکز کنیم، پول و مکنت را جذب خود خواهیم کرد. تمرکز بر کمالات انسانی و ارزشهای والا به عدم وابستگی و استقلال، و استقلال به قدرت منتهی میگردد. در غیاب تمرکز، دستیابی به هیچ هدف و مقصودی میسر نخواهد بود.از موفقیت در تجارت، ورزش و هنر گرفته تا شفا یافتن، تمرکز کلید طلایی ای است که به شما در شکوفا ساختن و تسلط بر پتانسیل ذاتی تان یاری می رساند. وقتی بر اعتقادات، توانایی ها و اهداف تعریف شده خود تمرکز کنید، هیچ کس توان و یارای آشفته ساختن، دلسرد کردن و متوقف ساختن شما را نخواهد داشت. چشم اندازها و رویکردهای خود را تعین کنید، و به سوی اهداف و آرزوهای خود گام بردارید، و تا دستیابی به آنها تمرکز خود را از دست ندهید. در پرتو نیروی تمرکز میتوانید به آرامش درون دست یابید و شکست ناپذیر گردید.

ادامه نوشته

عوامل افزایش توان جسمانی

A – افزايش استقامت :

بهترين راه افزايش استقامت دويدن يا شنا كردن روزانه به مدت 30 دقيقه با ضربان قلب چربی سوز است مشروط بر آنكه مداوم و با حوصله انجام گيرد . ورزش با دوچرخه ثابت يا نوار گردان به دليل آن كه به راحتی می توان ضربان نبض را كنترل نمود مطمئن تر است ولی بديهی است كه شادابی و لطافت دويدن در طبيعت آزاد را ندارد . بالا رفتن آرام از كوه ، پياده روی نسبتاً سريع و درازمدت و بخصوص چنانچه وزنه حدود يك كيلويی در دستان باشد از روش های مفيد افزايش استقامت است .


B – افزايش قدرت :

تمرين هايی كه قدرت عضلات را افزايش می دهد و از ضعيف شدن عضلات جلوگيری می نمايد اصولاً به سه گروه تقسيم می شوند :


1 – تمرينات ايزومتريك : در اين تمرينات نيرو به بدن اعمال می شود بدون آنكه مفاصل و اعضای بدن حركت نمايد ، مثل آنكه با دست به ديوار فشار وارد نماييم .
ویژگی های تمرینات ايزومتريك : برتری اين روش در آن است كه هنگام تقويت عضلات ، مفاصل حركتی ندارند .
بنابراين كار عضلات موجب اختلال در مفاصل و احياناً فشار استخوان بر استخوان نمی شود . برای مثال در دردهاي كمر ، فرد به پشت می خوابد و عضلات خود را منقبض كرده و همزمان كمر خود را به زمين فشار می دهد . حال بدون آنكه مهره های بيمار حركت كند ، عضلات كمر و شكم تقويت می شود . عيب اين روش آن است كه اولاً اراده قوي می خواهد و ثانياً فشارهای انقباضی با تشخيص فرد انجام می شود و نمی توان آن را اندازه گيری و تنظيم نمود و نهايتاً انجام آن نياز به حوصله فراوان دارد .

2 –تمرينات ايزوتونيك : در اين تمرينات نيروی ثابتی به بدن وارد می شود و اعضای بدن اين نيروی ثابت را در بدن جابجا می كند . مثل تمرين با وزنه يا قرار دادن وزنه روی شانه و نشستن و برخاستن با آن .
ویژگی های تمرینات ايزوتونيك : تمرين های ايزوتونيك مثل كار با دستگاه های معمولی بدن سازی ، هالتر ، وزنه ، شنا روی دست و بالا رفتن از طناب ،گو اينكه به تقويت عضلات كمك می نمايد ، اما به دليل آنكه در برخی زوايای حركت مفصل ، نيروی بيش از حد وارد می كند و در برخي زوايا نيروی كمتر از حد ، اولاً ممكن است سبب آسيب ديدگی عضلات و رباط ها در برخی زوايای حركت و ثانياً سبب عدم تقويت در برخی زواياي ديگر شود .

3 – تمرينات ايزوكنتيك‌ : در اين تمرينات نيروی ثابت به بدن اعمال نمی شود بلكه حسب موقعيت بدن نيروی متناسبی به بدن وارد می شود و در عوض سرعت حركت اعضای بدن بطور ثابت صورت می گيرد .
در حقيقت كار كردن برای افزايش قدرت يعنی كار كردن با وزنه به صورتی كه عضلات تحت فشار قرار گيرند . البته تمرينات ايزوكنتيك شايد بهترين روش باشد ولی دسترسی به وسايل آن مشكل است . اما روش ايزومتريك بدون كمترين وسيله خاص و روش ايزوتونيك با وسايل ساده تر قابل اجرا است . انتخاب نوع تمرينات بر حسب نياز و امكان دسترسی به وسايل صورت می گيرد .

 

ویژگی های تمرینات ايزوكنتيك : برای مفاصلی كه سالم هستند و حركت مشكل براي آنها ايجاد نمی كند ، تمرين ايزوكنتيك بهترين ورزش می باشد . دستگاه های ايزوكنتيكی مجهز به كامپيوتر كه با سرعت ثابت و نيروی متغير كار می كنند بسيار گران قيمت می باشند و كمتر در دسترس عموم قرار دارند و در ايران بجز دو مورد يافت نمی شود و بيشتر برای اندازه گيری قدرت عضلات بكار برده می شود تا تمرين . در عمل كارخانجات سازنده از طريق اين دستگاه ها ، منحنی نيروی وارده بر عضلات را يافته و بادامك متناسب با آن تغييرات را ساخته و در دستگاه های ايزو تونيك بكار می برند . اين اقدام موجب ارزان شدن دستگاه ها و مشابه شدن حركت در دستگاه های معمولی مكانيكی با حركت های ايزوكنتيك شده است . علی القاعده اگر ده دستگاه داشته باشيم هفته ای سه روز و به مدت 20 دقيقه تمرين برای تقويت عضلات كافی می باشد .
برای آنكه برای شما روشن شود كه آيا عضلات شما قوی و مناسب است ، از آزمايشات ساده ای می توانيد استفاده كنيد . البته اگر بتوانيد از تجهيزات كامپيوتری برای اندازه گيری عضلات استفاده كنيد طبعاً بهتر و دقيق تر می باشد . برای آزمايشات ساده می توان از بارفيكس استفاده نمود . اگر كمتر از 5 بار حركت بارفيكس را انجام دهيد عضلات دست شما نياز به تمرين و تقويت دارد .

 C – افزايش انعطاف :


براي داشتن انعطاف كافی بايد كار از كودكی شروع شود . افزايش انعطاف مفاصل و قابليت تغيير حالت رباط ها و عضلات در سنينی كه اين عضلات و مفاصل شكل گرفته اند بسيار دشوار است . با اين همه نبايد تمرينات انعطافی را فراموش كرد . زيرا حداقل ،‌ انعطاف بدن را بايد به حد معمولی حفظ نمود و همچنين عدم انجام تمرينات انعطافی به خشكی تدريجی مفاصل و رباط ها می انجامد . گرم كردن ، حركات كششی و فشار روی مفاصل در حد شروع درد اما به ملايمت و آهستگی در حفظ و كسب انعطاف بسيار مفيد است . حركات ورزشی مناسب كه هم انعطاف را زياد می كند و هم به آمادگی بدن و قدرت عضلات می افزايد بسيار مفيد فايده می باشند .
خلاصه : اگر عضلات شما قوی باشد مفاصل شما هم سالم می ماند و الا دچار بيماری های مفصلی و عوارض بعدی آن خواهيد شد .
به هر حال ساده ترين روش برای تقويت قدرت ،‌ تمرينات ايزومتريك می باشد . مثل فشار دست به ميز ، فشار پا به چهارچوب در ، فشار دست به چهارچوب و انقباض ارادی عضلات ، استفاده از بارفيكس ، حركت شنای روی دست ، به تعداد 10 تا 20 بار و يك تا سه بار در روز كافي می باشد .اگر وسايل ايزوكنتيك و ايزوتونيك در دسترس باشد پرداختن به آن مفيدتر می باشد .

آیا از ضربه خوردن می ترسید ؟

اگر جواب شما منفی است یا غلو میکنید یا معنی شجاعت را با حماقت اشتباه گرفته اید .
همه ما از ضربه خوردن و آسیب دیدن می ترسیم . در واقع این عکس العمل طبیعی بدن ماست .البته منظور از ترس آن جنبه منفی که معمولاً در ذهن داریم ، نیست.
شاید بتوان با کمی واقع بینی ترس را با قدرت عکس العمل مترادف دانست . یعنی بدن ما به محض برخورد با یک عامل ناشناخته یا تهدید آمیزبلافاصله مقداری انرژی آزاد میکند حال اگر ما برای مقابله با آن عامل خاص تعریفی داشته باشیم انرژی آزاد شده صرف انجام عمل مذکور میگردد (عکس العمل بدن - حالت مثبت) در غیر اینصورت این انرژی خود را به صورتهای مختلف مثل فریاد کشیدن آزاد میکند (ترس - حالت منفی) . 
در هنگام کومیته شما باید برای بدن خود در مواجهه با اجرای یک تکنیک تهاجمی توسط حریف یک تعریف ارائه کنید . در غیر اینصورت انرژی که بدن شما در واکنش به اجرای ضربه حریف و قرار گرفتن در حالت خطرناک آزاد میکند با حالاتی چون دستپاچگی ، ترس و در نهایت خارج شدن کنترل مبارزه از دست شما به هدر خواهد رفت .
جایگزین مناسب و در واقع همان تعریفی که ما باید به بدن ارائه کنیم ، همان تکنیکهای دفاعی هستند ، این کار را میتوان با روشهای مختلف تمرینی انجام داد که در اینجا به یک نمونه ساده آن اشاره میکنیم :
از حریف تمرینی خود بخواهید ضربه جودانزوکی خودش را البته با کنترل شدید به روی شما اجرا کنید و شما در عین حال که به او اعتماد دارید سعی کنید که پلک نزده و سر خود را به عقب نکشید و بار ها و بارها این عمل را تمرین کنید بعد از مدتی این عمل را با یک دفاع همانند ناگاشی اوکه انجام دهید .
احتیاج نیست که دفاعی کامل انجام شود فقط برای منحرف کردن ضربه حریف یک اشاره کوچک نیز کافی است .
پس از تسلط کامل به روی آن ضربه ای نیز به عمل خود اضافه کنید ، بدین صورت که در هنگام اجرای تکنیک جودانزوکی از سوی حریف ، شما پلک نمیزنید ، سرتان را عقب نمی کشید و دفاع مناسب انجام میدهید و صربه ای مناسب ( مثل گیاکوزوکی )‌ انجام می دهید .
تمرینات مکرر با این روش بدن شما را به این تعریف دست پیدا میبکند که با مشاهده برخورد یک ضربه به سمت خود  انرژی آزاد شده که بدن شما در واکنش به این حالت انجام داده ، صرف اجرای یک تکنیک دفاعی کند .
البته این حالت به این سادگی که مطرح شد به دست نمی آید ، اما به هر حال غلبه بر ترس مثل هر مهارت دیگری نیاز به تمرین مکرر و پشت کار دارد . 

پنج شیوه مشت زنى كونگ فو

 پنج شیوه مشت زنى كونگ فو

بسیارى از شیوه‏هاى كونگ فو كه امروزه تمرین و تدریس میگردداز معبد سیولوم یا شائولین سر چشمه گرفته شده است.

سیولوم به لهجه ماندراین معادل شورینچى كمپوى ژاپنیهاست. تاریخ كونگ فوى سیولوم همانند تاریخ خیلى ازهنرهاى قدیمى و كهن مبهم و متناقض است و خیلى از چیزهائیكه امروزه مى‏شنویم و یا می خوانیم جزء افسانه هاست حقیقتاً تنها كسى كه تمامى راز و رمز معبد سیولوم را میداندخودش است. یكى از جملات عامه پسند و مورد قبول بسیارى از دست‏اندركاران این است كه مبدأو سرچشمه معبد سیولوم برمى‏گردد به 1600 سال قبل در ایالت هونان در شمال چین در حدود سال 520 میلادى یك راهب هندى بنام تامو براى نشر و گسترش تعالیم بودیسم پا به سرزمین چین گمارد.

تامو و یا بودیدهارما كه در ژاپن به داروماتائیشى معروف است، شخصیت بسیار مهم و مرموزى است كه در حالات مختلف معنوى و مشت زنى اسرارآمیزى به سر میبرد. به گفته‏ائى‏او فرزند شاه سوگاندا بوده، و او یك مرد جنگى بود كه هنر و ابزارآلات رزمى خود را از استاد پیرى دانا بنام پراجانترا به ارث برده بود. تامو وقتى وارد معبد سیولوم شد متوجه ضعف و لاغرى راهب‏ها گردیدراهبان معبد سیولوم فاقد هوشیارى لازم در هنگام تفكر بودند، تامو براى پرورش بدن و فكر تن و روان آنها جهت تمرینات تفكرى 18 تمرین سرى را به آنان عرضه نمود. هجده دست لوهان همانند آن چیزیست كه امروزه شناخته شده و بسیارى از هنرهاى رزمى جهان بر گرفته شده از این شیوه مشت زنى سیولوم است.

همچنان گفته مى‏شود كه تامو فلسفه چان یا ذن را به معبد سیولوم ارزانى داشت. عده‏اى از مورخین معتقدند قبل از ورود تامو عده‏اى از راهبین شیوه‏اى خاص از دفاع شخصى را تمرین مى‏كردند و از این روش جهت حفاظت و مقابله با راهزنهائى كه به معبد سیولوم حمله ور مى‏شدند استفاده مى‏نمودند. بسیارى از مورخین معتقدند پیشرفت بزرگى كه در میانه قرن 16 رخ داد مدیون شخصى ثروتمند بنام كواك یوآن كه جوانى علاقه‏مند به هنرهاى رزمى بود، وارد معبد سیولوم گردید و هجده لوهان تامو را به 72 حركت ارتقاء بخشیدكواك یوآن یك متخصص تمام عیار در شیوه مشت زنى و استفاده از سلاحهاى موجود در آن زمان بود. كواك یوآن احساس نمود كه هنرهاى رزمى و مبارزات مربوط به سیولوم هنوز ظرفیت گسترش و تكامل داشته و پتانسیل آن هنوز هم به انتها نرسیده است.

اهمیت بدنسازی و تمرینات با وزنه برای رزمی کاران


رشد و توسعه فیبرهای سرعتی قدرتی (سفید) برای افزایش نسبی قدرت مبرم میباشد این نوع فیبرها عمدتا با اجرای تمرینات قدرتی کوتاه مدت و به صورت انفجاری رشد می کنند در صورتیکه فیبرهای استقامتی (قرمز) خاصیت استقامتی دارند و از لحاظ رشد حجمی در قیاس با فیبرهای سرعتی بسیار ضعیف تر می باشند رزمی کارانی که به دنبال وارد کردن ضربات دست یا پای سریع و در عین حال قوی هستند می بایست تمرینات با وزنه را بصورتی انجام دهند که فیبرهای سرعتی آنها رشد و توسعه یابد. یک روش برای هدف قرار دادن این فیبرهای عضلانی انجام تمرینات با حجم پایین و با شدت مضاعف می باشد یک برنامه برای این ورزشکاران بصورت عمومی می تواند از تکرارهای بین 1 تا 5 و با مقدار وزنه 85% تا 100% یک تکرار حداکثر تشکیل شده باشد و... بین هر ست بین 3 تا 5 دقیقه استراحت مناسب می باشد.ددر ابتدا با تکرارهای آهسته شروع کرده تا قدرت پایه افزایش یابد سپس بصورت تدریجی تمرینات انفجاری را اجرا می کنید.

این تمرینات با حجم پایین در عین حال که کمترین حجم عضلانی را برای فرد به ارمغان می آورد باعث افزایش ماکزیمم قدرت در فرد می شود به همین خاطر این سیستم تمرینی برای ورزشکارانی که می خواهند در یک دسته وزنی مشخص رقابت کنند بسیار کارامد می باشد.و همچنین دردهای عضلانی را که پس از تمرین ظاهر می شود را کاهش میدهد. و این موضوع به منزله این است که تمرینات با وزنه با تمرینات اصلی ورزشکار تداخلی پیدا نمی کند.
واژه سرعتی قدرتی بودن بر می گردد به داشتن قدرت انفجاری برای فاکتورهایی مثل وارد کردن ضربه،استارت زدن و هنگامی که یک مشت یا لگدبه سمت حریف پرتاب می کنید می خواهید که در عین حال سرعتی بودن آن ضربه آنقدر قوی باشد که حریف را از کار بیندازد.
دو جزء وجود دارد که این موضوع (سرعتی،قدرتی) را تقویت می کند :
الف) نیروی آغازین
ب ) نیروی انفجاری.
نیروی آغازین به توانایی آنی فرد در بکارگیری حداکثر فیبر عضلانی ممکن اطلاق می شود و نیروی انفجاری به مدت زمانی که می توان قدرت عضله را حفظ کرد گفته می شود. هنگامیکه هدف ورزشکار افزایش سرعت است می بایست تاکید بر روی افزایش شتاب در موقع اجرای حرکات با وزنه باشد.در این شیوه تمرین که می بایست بصورت انفجاری اجرا شود قسمت (منقبض شدن عضله) حرکت نمی بایست بیشتر از 20 ثانیه در طول یک ست بیانجامد.
همچنین برای شرکت در وزن بالاتر تمرینات با حجم بالا و شدت کم نیاز است تا ورزشکار بر وزن خود بیافزاید. رزمی کاران بایستی تنفس خود را برای مسابقات آماده کنند.مثلا یک مبارزه می تواند از 3 راند 2 دقیقه ای و یا حداکثر یک راند 10 دقیقه ای بطول انجامد دیگر نیازی نیست دوهای استقامت را در برنامه تمرینی خود بگنجانید.به همین خاطر اگر خواستار بیشترین بازدهی از رشته خود هستید پس می بایست سیستم تنفسی خود را دقیقا با رشته ورزشی خود سازگار کنید.
ضمنا باید سعی کنید تا حد ممکن تمریناتتان شبیه به رشته ورزشی تان باشد برای مثال اگر ورزشتان بوکس است 5 دقیقه با شدت تمام کیسه بزنید.اجرای تمرینات جهشی و پرشی که از آنها به عنوان تمرینات و اگر (انبساط) سریع عضله نیز یاد می کند از ارزش و کارایی بسیار بالایی برای ورزشکاران رشته های رزمی برخوردار می باشد. اگر تا بحال این شیوه از تمرینات را در برنامه تمرینی تان نگنجانده اید بدانید که چیز با ارزشی را برای افزایش سرعت و قدرت از دست داده اید.

تغذیه :
نیازی نیست که رژیم غذایی یک رزمی کار مثل بدنساز باشد وجود پروتیین به مقدار کافی در رژیم غذایی این ورزشکار هنوز اهمیت دارد.
البته میزان کربوهیدرات دریافتی در این ورزشکاران در قیاس با بدنسازان به مراتب می بایست بیشتر باشد. بدون دریافت کربوهیدرات به میزان کافی یک رزمی کار قادر نخواهد بود یک چنین حجم بالای تمرینی را تحمل کند یک رژیم غذایی حاوی 50% کربوهیدرات، 30% پروتئن  و20% چربی  برای شروع ایده آل می باشد.
فقط به خاطر داشته باشید که میزان کالری مصرفی روزانه خود را یادداشت کنید و بر طبق آن میزان کالری دریافتی را منطبق سازید. روزهایی که تمرین سنگین انجام می دهید واضح است که میزان کالری مصرفی بدن بسیار بالاتر از میزان کالری مصرفی در روزهای غیر تمرینی می باشد.
به همین خاطر است که ارزیابی کالری مصرفی و دریافتی روزانه بسیار مهم می باشد.اگر بصورت غیر عمدی با کاهش وزن روبرو شدید بر مقدار کالری روزانه بصورت تدریجی (حدود 200 تا 300 کالری) در روز بیافزایید تا دوباره به وزن دلخواه خود برسید.

موفق باشید.

كار با وزنه و دنبل (مکمل هنرهای رزمی)


كار با وزنه و دنبل (مکمل هنرهای رزمی)

امروزه تمرينات با وزنه و پرورش عضلات توجه كليه رشته ها ي ورزشي و همچنين افرادي كه علاقمند به تناسب اندام و فيزيك مناسب هستند را به خود جلب كرده است و همگان شاهد هستند كه اين رشته در چند سا ل اخير مورد توجه ورزشكاران رزمي قرار گرفته است . بدنسازي و پرورش اندام در هنرهاي رزمي را مي توان از ابعاد مختلف مورد بررسي قرار داد بعنوان مثال نقش اين تمرينات در تقويت و بكار گيري عضلات د رتمركز عضلاني كه در ضربات بايد در نظر گرفته شود بسيار اساسي و حائز اهميت است . از جنبه تبليغي و نمايشي نيز اين رشته در سينماي رزمي تاثير فوق العاده اي گذاشته و ملاحظه مي شود كه اغلب افراد رزمي كار با متوسل شدن به اين رشته در فيلمهاي خود بيش از پيش مورد توجه بينندگان و مخاطبين قرار مي گيرند. در مسابقات - مبارزات آزاد (نهايت مبارزه) آلتيميت فايت , پرايد , و… نيز ميتوان نقش برجسته رشته بدنسازي را در قهرمانان اين مسابقات به وضوح ملاحظه كرد . اما نكته اي كه نبايد از آن غافل شد اينست كه اين رشته براي هنرهاي رزمي فقط نقش مكمل را مي تواند ايفا نمايد و اگر بعنوان بخش اصلي تمرينات قرار بگيرد تمرينات رزمي از راه اصلي خود منحرف شده و فرد از رسيدن به اهداف مورد نظر خود در هنرهاي رزمي غافل مي ماند . به هر تقدير اين تمرينات در فصلهاي تمريني مسابقات توصيه شده و هنر جويان مي توانند هفته اي 2 تا 3 جلسه تمرينات بدنسازي را در كنار آموزشها و تمرينات كلاس رزمي خود اجرا نمايند. در اين قسمت به پاره اي از تمرينات پايه اي و كاربردي بدنسازي در كيوكوشين اشاره گرديد كه به اميد است مورد توجه دوستداران به اين بخش قرار گيرد. به منظور افزايش قدرت و قواي جسماني و پرورش عضلات در تمركز عضلاني براي اجراي ضربات (كيمه) كه نقش مهمي را ايفا مي كند و همچنين براي پيشگيري از صدمات و آسيبهاي فيزيكي , تمرينات با وزنه برا ي مبتديان و كاراته كاهاي درجه بالا ضروري است . تمرينات با وزنه بر خلاف آنچه كه شايع است اگر به صورت صحيح و زير نظر مربي مجرب كه با رشته هاي رزمي آشنايي داشته باشد انجام پذيرد نه تنها سرعت ضربات كاراته كا را كاهش نمي دهد بلكه با تمرينات اصولي مي توانيم به سرعت و قدرت واقعي ضـربــات , انعطاف پذيري مناسب و تاثيرات مثبت ديگر تمرينات با وزنه دستيابي نمائيم . براي رسيدن به شرايط ايده آل فيزيكي از نظر پرورش عضلات كاربردي در كيوشين تمرينات با وزنه در يك فصل تمريني كه در حدود 6 ماه زمان نياز دارد را مي توان به دو بخش تقسيم بندي نمود . در مرحله اول تمرينات حجمي در نظر گرفته مي شود يعني وزنه سنگين تكرار كم و سرعت پايين حركات . در مرحله دوم تمرينات با وزنه در مدت زمان باقي مانده تا رسيدن به مرحله مسابقات اصلي , تمرين با وزنه سبك و تكرار بيشتر اجرا مي گردد , در اين مرحله تمرينات به روش ايروبيك انجام مي شود. ذكر اين نكته حائز اهميت است كه براي رسيدن به فرم ايده آل فيزيكي و تناسب اندام وطلوب ماهها و سالها زمان و وقت براي تمرين و كار با وزنه بايد در نظر گرفته شود . براي رسيدن به اين مقصود در بدنسازي به چند اصل بايد توجه شود .

• صبر و استقامت

• زمان مناسب تمرين

• تغذيه صحيح

• برنامه خوب و نظارت مربي .

• انتخاب وزنه مناسب و افزايش تدريجي (وزنه , سرعت , قدرت) بعنوان اصل اضافه بار

• استراحت و خواب كافي

• نشاط و روحيه بالا در تمرينات

موارد فوق اصول اولیه در تمرینات با وزنه می باشد که باید رزمی کاران عزیز رعایت نمایند.

ورزش رزمی: دفاع از خود یا خشونت؟

شاید آن جا كه ورزش از فلسفه اصلی خود تهی می شود، موضوع خشونت ورزی و جنگ طلبی نمایان می شود و باقی می ماند. جای تاسف است كه تنها از همین جنبه هنرهای رزمی  در بازی های رایانه ای بهره می جویند و یا در كلاس های آموزشی این ورزش ها كه به دلایل تجاری گشوده شده اند، تنها تكنیك های این هنر را آموزش می دهند بی آنكه از نوع استفاده از این تكنیك ها و فلسفه وجود آن سخنی گویند.

این گونه است كه باری سنگین بر دوش خانواده ها نهاده می شود. خانواده هایی كه كودكان خود را راهی كلاس هنرهای های رزمی می كنند ، به طور مستمر می بایست به فرزندان خود متذكر شوند كه در مدرسه و جامعه از تكنیك های فرا گرفته شان استفاده نكنند.
مشكلاتی مانند ترافیك در شهرهای بزرگ ، جمعیت جوان كشور كه بخشی از آنان بی كار هستند، تاثیر پذیری از ماهواره و فیلم های خشن و..... فضا را برای استفاده از قدرت بدنی و آموخته های این جوانان افزایش می دهد. مشكل اینجاست كه موضوع در این موارد به یك جدال كوچك ختم نمی شود و اگر آموخته ها ، روی فردی معمولی با بدنی معمولی پیاده شود احتمال آسیب های شدید و حتی قتل غیرعمد وجود دارد. خانواده ها با نگاه های متفاوت پا به دنیای هنرهای رزمی  می گذارند. مادری می گوید: پسرم هفت ساله ، بسیار آرام و خجالتی است. او را كلاس كاراته ثبت نام كردم تا خیالم راحت باشد كه در مدرسه می تواند از حق خود دفاع كند.

 

مادر دیگری توضیح می دهد: دخترم خیلی پرتحرك و پرجنب و جوش است. او را كلاس ورزش های رزمی  ثبت نام كردم تا انرژی او در كلاس مصرف شود و در خانه كمی آرام باشد.

پدری كه پسر ۲۴ ساله اش مدت ۳ سال است به دلیل شراكت در قتل در زندان به سر می برد می گفت: اشتباهم این بود كه اجازه دادم پسرم در نوجوانی در كلاس های ورزش های رزمی  شركت كند. از آن زمان روحیه جنگجویی در او بیشتر شد. وقتی از او نام مربی پسرش را می پرسم می گوید كه مربی اش را نمی شناسم. هرگز دقت نكردم چه كسی پسرم را آموزش می دهد. اما آیا به راستی ورزش رزمی ، موجب ترویج خشونت می شود؟ و فلسفه و هدف ورزش رزمی  چیست؟ سوالاتی هستند كه در این مجال اندك به آنها پرداخته شده است.

هدف هنرهای رزمی به گفته استادان این فن ، افزایش سلامتی ، دفاع از خود و هماهنگی و تعادل بین بدن و فكر است.
مربیان رشته های هنرهای رزمی معتقدند خانواده ها اغلب بدون آگاهی و اطلاعات كافی ، كودك را در كلاس آموزشی ثبت نام می كنند و در مورد رشته های مختلف این ورزش، شناخت درستی وجود ندارد. خانواده ها وظیفه دارند پیش از ثبت نام كودكان، رشته ورزشی را بشناسند، مربی را ببینند و مسابقات آن رشته را با چشم ببینند و از میزان خشونت آمیز بودن آن مطلع شوند. هنر رزمی  مانند ابزاری است كه باید به هنرجو هدف ، زمان و مكان استفاده از آن را آموخت.
دقت كنید
خیابان منیریه تهران در فروشگاهی كه انواع لباس ها و لوازم مخصوص ورزش های رزمی  را می فروشد او را می یابم. سید حسین محمودی ۲۴ سال است كه جودو كار می كند. مدت ۱۰ سال است كه مربی جودو است و در سطح استان تهران نیز چند بار به مقام اول رسیده است.
محمودی به خانواده ها پیشنهاد می كند ، زمانی كه تصمیم می گیرند فرزند خود را وارد دنیای رزمی  كنند ، اول هدف خود را مشخص كنند، علاقه فرزندشان را در نظر بگیرند و در مورد استعداد و فیزیك بدنی فرزندشان با متخصص ورزشی مشورت كنند.
او توضیح می دهد كه برای هر ورزشی ، فیزیك بدنی و روحیه خاصی مناسب است. مثلاً برای ورزش جودو آدم های زیرك تر و آرام تر مناسب تر هستند.
در مورد اینكه آیا هر مربی، قدرت ارزیابی را دارد، می گوید: متاسفانه چون ورزش نوعی تجارت شده و مربی سعی می كند شاگرد خود را به دلایل مادی حفظ كند، همه مربیان قابل اعتماد نیستند.
از او در مورد ارتباط خشونت و هنرهای رزمی می پرسم. می گوید: رشته در هنرهای رزمی بسیار اهمیت دارد. بعضی از ورزش های رزمی به خاطر فرم و حركات آن، باعث افزایش خشونت می شود. اما جودو نسبت به سایر رشته ها حس جنگجویی را كمتر تقویت می كند. در جودو ، مانند كشتی درگیری از نزدیك است. در كشتی نیرو اهمیت خاصی دارد اما در جودو هوشمندی لازم است. در جودو لوازم ایمنی كمتری استفاده می شود ، یعنی فرد كمتر در معرض آسیب است.
از طرفی در مسابقات، ورزشكار حق انجام حركاتی كه موجب آسیب رسیدن به خود می شود را ندارد. به طوری كه اگر ورزشكار آسیب ببیند از مسابقه محروم می شود. حتی ورزشكار در این رشته حق استفاده از اسپری های بی حس كننده را ندارد. یعنی این ورزش به هدف خود كه رسیدن به سلامتی است پایبند مانده است.
اما خانواده ها بیشتر بچه هایشان را به كلاس های كاراته و تكواندو می فرستند چون باشگاه های بیشتری این رشته ها را آموزش می دهند، چون ملزومات كمتری نیاز دارند. تشك استاندارد جودو حداقل سه و نیم تا چهارو نیم میلیون تومان است. اما تشك كاراته و تكواندو هشتصد هزار تومان بیشتر نیست.
البته دخترها چون ترجیح می دهند از دور درگیر شوند تكواندو و كاراته را بیشتر می پسندند.
سید حسین محمودی  پیشنهاد می كند : ابتدا كودكان در ۳ یا ۴ سالگی آموزش یك ورزش پایه مانند ژیمناستیك را شروع كنند. زیرا ورزش پایه باعث آماده شدن بدن برای هر ورزشی (حتی فوتبال) می شود. سپس در ۶ یا ۷ سالگی اگر كودك از نظر فیزیك بدنی مناسب رشته هنرهای رزمی بود آموزش هنرهای رزمی به او آرام آرام شروع شود. مربی در این سن باید در حین بازی ، تكنیك را هم آموزش دهد.
وی در مورد ناشناخته ماندن فلسفه ورزش های رزمی  در این سالها می گوید: تبلیغات بسیار تاثیرگذار است. چون درباره فوتبال تبلیغ بسیار زیادی شده مردم اینگونه به فوتبال علاقمند شده اند. این علاقه به خاطر آگاهی نیست. اگر برای تنیس روی میز هم در تلویزیون به اندازه فوتبال تبلیغ شود ، مطمئن باشید تعداد طرفداران آن بسیار زیاد می شود. جودو ورزشی رزمی بر مبنای پرتاب كردن بدن به سمت مخالف و در زبان عامیانه جا خالی دادن و كنار كشیدن از ضربه حریف برای رسیدن به پیروزی است. جودو در بین هنرهای رزمی ملایم قرار گرفته است. جودو حدود هشتاد سال است كه وارد المپیك شده است.
مربی؛ همه چیز! خشونت و تندی در او وجود ندارد. اگر خبرنگار و یا شاگرد او نباشی، متوجه رزمی كار بودنش نمی شوی و بیشتر به یك فعال در رشته موسیقی می ماند.
آرش افشار ۱۸ سال است كه ورزش رزمی كار می كند. مربی كودكان و بزرگسالان در رشته كوك سول وان و دان ۲ است. به نظر او ورزش های رزمی خود ورزش پایه هستند و سن هشت یا نه سالگی را برای شروع آموزش مناسب می داند.
افشار معتقد است ورزش رزمی موجب افزایش خشونت نمی شود، چون برای پیشرفت در این ورزش نیاز به تمركز و آرامش روحی وجود دارد و فرد خشن نمی تواند در این هنر پیشرفتی حاصل كند.
او توضیح می دهد كه بعضی از ورزش های رزمی هستند كه فلسفه ای ندارند و به اصول پایبند نیستند. مانند كیوان ، كه در ایران مسابقات آن ممنوع است. اما ماهیت ورزش، رسیدن به آرامش روحی ، فكری ، بدنی و هماهنگی بین شان است.
افشار در مورد گرایش كودكان به هنرهای رزمی می گوید: افراد خشن وارد این هنر نمی شوند بلكه می توان این گونه عنوان كرد كه آدم ها متفاوت هستند. بعضی دوست دارند از بدن خود بیشتر استفاده كنند و بعضی دیگر ترجیح می دهند از فكر خود بیشتر استفاده كنند. آن عده كه جذب ورزش رزمی می شوند شاید چون تحرك بدنی بیشتری دارند تصور می كنید خشن هستند. ورزش رزمی  فكر و بدن را هماهنگ و متعادل می كند. از او درباره ارتباط این ورزش با روحیه جنگجویی در كودكان می پرسم. پاسخ می دهد: این موضوع به تعلیم و شخصیت مربی ارتباط دارد. مربی ممكن است شاگرد خود را جنگجو تربیت كند و یا می تواند به گونه ای تربیت كند كه جنگجو نشود. من مدام سر كلاس در این مورد با بچه ها صحبت می كنم.
آقای افشار به خانواده ها توصیه می كند: برای انتخاب آموزشگاه و مربی برای فرزند خود حتماً در انتخاب رشته هنر رزمی دقت كنند، مربی را ببینند و به شخصیت و برخورد او توجه كنند. مربی باید رسمی  باشد و حكم مربیگری از فدراسیون داشته باشد. مربی مجرب انتخاب كنند ، در تمرینات فرزندشان حاضر شوند و نحوه برخورد بچه ها با هم در زمان تمرین را ببینند.
كوروش سروش ،رئیس انجمن جهانی كوك سول وان در ایران در مورد این رشته توضیح می دهد: جسارت با حماقت و وحشی گری متفاوت است. مربی نباید حماقت و وحشی گری را آموزش دهد. در ورزش رزمی  جسارت لازم است نه وحشی گری. مربی باید خود سالها كار كرده باشد، ریاضت كشیده باشد تا بتواند به هنرجوی خود آموزش دهد. ورزش رزمی  باید بچه را شاداب كند. اگر بچه بعد از ورزش احساس كرد دست درد یا كمر درد دارد ، طبیعی نیست. آسیب دیدن لازمه یادگیری این ورزش نیست.
آرش افشار اضافه می كند: من در مدت ۱۸ سالی كه در ورزش رزمی  هستم هرگز آسیبی مانند شكستگی و دررفتگی نداشته ام. هیچ كدام از شاگردهایم هم آسیبی ندیده اند. اعتقاد دارم ما ورزش می كنیم كه سالم بمانیم نه اینكه آسیب ببینیم. وی در مورد رشته تخصصی خود می گوید: من رشته كوك سول وان آموزش می دهم كه یك رشته مستقل و پایه است.
نگاه خانواده
سپهر مهریزی و سپند مهریزی از ۵ سالگی آموزش ورزش های رزمی  را آغاز كرده اند. پنج سال متوالی در رشته كاراته گوجوریو آموزش دیدند و علاوه بر مقام های مختلفی كه در سطح باشگاه و استانی كسب كردند، به مقام دوم و سوم قهرمانی كشوری در رده كمربند قهوه ای دست یافتند. این دو برادر از افراد منتخب تیم ملی برای اعزام به كشور ژاپن بودند كه متاسفانه این رده سنی به مسابقات ژاپن اعزام نشدند.
پدر این دو رزمی كار در پاسخ به این سوال كه آیا ورزش های رزمی موجب افزایش خشونت در كودكان می شود ، پاسخ می دهد: با توجه به توصیه های همیشگی و متوالی مربی و خانواده ، خشونت قابل كنترل می باشد.
مادر سپهر و سپند مهریزی اضافه می كند: این موضوع به برخورد خانواده ها بستگی دارد. بعضی از خانواده ها تصور می كنند بچه ای كه آموزش ورزش رزمی  می بیند باید در مدرسه قلدری كند. در صورتی كه ما همیشه برایشان توضیح داده ایم كه ورزش برای خشونت نیست بلكه برای سلامتی و آماده شدن برای یادگیری علم است. در دو پسر من ورزش های رزمی موجب خشونت طلبی نشد.
بچه های ما همیشه مواظب هستند حتی دستشان به صورت كسی نخورد ، چون بدن شان در اثر ورزش و تمرین ورزیده شده است و با هر ضربه كوچكی ، ممكن است به دیگران آسیب برسد. فكر می كنم ورزش های رزمی  هم مانند سایر ورزش ها مفید هستند و برای سلامتی، تخلیه انرژی و دفاع شخصی سودمند هستند، به شرطی كه مربی درست انتخاب شود و خانواده ها آگاهانه برخورد كنند و هدف از آموختن هنرهای رزمی را به فرزند خود شرح دهند .البته سبكی كه پسرهای من كار كردند به صورت حركات نمایشی بود و نباید به هم ضربه می زدند در غیر این صورت خطا محسوب می شد.
علاقه و استعداد
پدری آرام كه در مقابل علاقه شدید پسر كوچكش به ورزش رزمی قرار گرفته است. او با تجربه ای كه دارد، ورزش رزمی را عامل افزایش خشونت می داند. تجربه اش این گونه به دست آمد كه سال گذشته در برابر درخواست پسرش ، او را بدون شناخت از سبك های مختلف در كلاس كونگ فو فایتینگ ثبت نام كرد. رزمی كار كوچك با علاقه و بنیه بدنی مناسب در این رشته خیلی خوب پیشرفت می كرد و در مسابقات می درخشید. اما این درخشش برای والدینش خوشایند نبود.وی می گوید: من و مادرش بسیار سعی كردیم او را از ادامه این رشته منصرف كنیم اما راضی نمی شد. ما بدون آگاهی پسرم را در رشته بسیار خشنی ثبت نام كردیم. در مسابقات و تمرین ها همیشه اضطراب داشتیم كه اتفاقی برایش نیفتد. در مسابقات این رشته، دندان های بچه ها هم خون آلود می شود.
می پرسم آیا این حس جنگجویی به مدرسه هم منتقل می شود، می گوید: ما هر روز پیش از مدرسه باید به او متذكر می شدیم كه هنگام شوخی با دوستانت مراقب باش! چون در فضای مدرسه همیشه بین بچه ها ، فرصت هایی پیش می آید كه كودك نمی تواند بر خشم خود چیره شود. این زمان ها می تواند خطرآفرین باشد.
از او می پرسم با روحیه آرامی كه شما و همسرتان دارید ، چطور پذیرفتید كه پسرتان وارد این رشته از هنرهای رزمی شود، شرح می دهد: ما در مورد این ورزش هیچ شناختی نداشتیم. نزدیك ترین باشگاه ثبت نامش كردیم. وقتی با مربی ها مشورت می كردیم ، به ما گفتند كه دفاع از خود امری ضروری است. با این استدلال است كه بسیاری از خانواده ها فرزند خود را بدون توجه به سبك و مربی ، وارد این رشته می كنند. اما آرزوی ما این است كه این آموزش ها در حد دفاع از خود بماند و این بچه ها در آینده به حریم و حقوق دیگران تجاوز نكنند. لازمه آن آگاه كردن بچه ها از فلسفه هنرهای رزمی ، ثبت نام كودكان در رشته های ملایم تر است. البته ما امسال تحقیق كردیم. سبك او را تغییر دادیم. سبك ووشو را انتخاب كردیم. این سبك آرام تر است. در این سبك هر فرد با حریف فرضی مبارزه می كند و حركات آن نمایشی است. بی تردید سبك و مربی در هنرهای رزمی فوق العاده اهمیت دارد.

نگاه
موفقیت
گرچه انتخاب صحیح سبك و مربی از وظایف والدین محسوب می شود و تشریح فلسفه هنرهای رزمی  و پرورش هنرجویان در كنار آموزش فنون، جزو وظایف یك مربی است ، اما می توان به اعمال محدودیت هایی از سوی مسئولان تربیت بدنی برای ثبت نام كودكان (تا یك سن خاصی) در سبك های بسیار خشن رزمی  نیز فكر كرد.
موفقیت جوانان ایرانی در ورزش های رزمی مؤید استعداد ایرانیان و مدعی بودن در ورزش رزمی است.
استاد لینگ ، مربی جكی چان، می گوید: ما نباید از هنرهای رزمی  برای قلدری و زورگویی به ضعفا استفاده كنیم. بلكه ما باید برای دیگران الگو باشیم، به عدالت كمك كرده و از ضعفا حمایت كنیم. برای یادگیری هنرهای رزمی شما باید بهترین مربیان را انتخاب كنید و به آنها احترام گذاشته و درسها را مرحله به مرحله فرا بگیرید، شما نباید عجله داشته باشید. با پیروی از یك برنامه صحیح و تمرین روزانه بدن شما عاقبت قوی تر و مقاوم تر خواهد شد و عمر شما افزایش پیدا خواهد كرد.
بسیاری از افراد جودو را از سنین خردسالی و در سنین ۵ یا ۶ سالگی شروع می كنند و برخی این هنر را تا سنین بالا و در حدود سنین ۶۰ یا ۷۰ سالگی ادامه می دهند. جودو باعث بهبود سطح آمادگی عمومی  بدن همراه با افزایش قدرت بدنی می شود. در برخی افراد جودو باعث به وجود آمدن حس اعتماد به نفس ، نظمی درونی و خویشتن داری می شود كه همگی آنها مهارت های لازم در زندگی می باشند. پدر و مادر ها اغلب این ورزش را دوست دارند چرا كه این ورزش به كودكان آنها انضباط و احترام می آموزد. این ورزش علاوه بر اینكه باعث حفظ آمادگی و آراستگی هنر آموزش می شود مهارت های دفاع انفرادی خارق العاده ای را نیز به همراه دارد.
مسابقات جودو برای كسانی كه مایل به مبارزه هستند هر هفته در سطح محلی ، منطقه ای ، كشوری و بین المللی برگزار می شود. جودو ، ورزشی است كه تغییرات در آن وجود ندارد یعنی اینكه تمرینات و مبارزه به این ورزش در همه نقاط دنیا به یك طریق صورت می گیرد.
جودو اولین هنر رزمی  بود كه به دلیل شهرت جهانی آن برای اولین بار در المپیك توكیو در سال ۱۹۶۴ وارد بازیهای المپیك شد. در حال حاضر در حدود ۱۷۵ كشور در این رقابت ورزشی حضور دارند و این امر باعث شده تا این ورزش در بازیهای المپیك تبدیل به دومین ورزش جنجال برانگیز شود.
برگرفته از سایت وزارت آموزش و پرورش
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی

 

مقایسه و بررسی مشتهای متوالی در ورزشهای رزمی

به نظر می رسد هر رشته رزمی روش متفاوتی برای مشت زدن دارد. تا كنون همه آن ها مدعی اند كه روش آنها بهترین روش است. آیا واقعا سبك مشت زدنی وجود دارد كه بهتر از بقیه عمل كند؟

بن استون بیش از 5 سال است كه این موضوع را بررسی كرده ودر مورد سبك های رزمی مطالبی نوشته است، ودر سبك های رزمی مختلفی آموزش دیده است، مانند وینگ چون و یك رشته رزمی تركیبی. بعنوان یك تازه وارد در هنر های رزمی، می خواهم بدانم نهایت هنر رزمی چیست؟ آیا ضربه سریع، قدرتمند موثر وجود دارد؟

پاسخ آن ساده است. درنقش یك مبتدی هیچكدام برتر نیستند و در نقش یك هنر جوی ماهر همگی آنها موثرند. اصولا هرسبك مزیت های خاص خود را در برابر موقعیتی كه درنظر گرفته شده است دارد واكثر سبك های رزمی از ضربات مختلف استفاده میكنند. در كاراته اساسا ضربه گیاكوزوكی یا همان مشت. با دست مخالف را می بینیم علی الخصوص دركاراته كاهای راست دست ویا چودان زوكی یاضربه روبه رو را مشاهده می كنیم. ضربات مختلفی برای اهداف مختلف بازوایای مختلف وجود  دارند كه باید در روش مختلفی هماهنگ شوند.

برخی از شما ممكن است مستند ویدئویی علم مبارزه را دیده باشید كه درآن سبكهای مبارزه ای مختلف قدرت ضربات خود را آزمایش می كردند. تعجبی نداشت كه بوكسور هایی كه در ضربه زدن بیشترین تجربه را داشتند، از بیشترین قدرت نیز برخوردار بودند. جدای از رقابت ضربه زنندگان، آزمون از دیدگاه بوكس غربی وضربات كونگ فو چینی اهداف مختلفی داشت. بطور كلی،‌ ضربه با دست راست به آمادگی بیشتری نیاز دارد و فاصله بیش تری را پوشش می دهد. به این علت كه از این ضربه بهعنوان ضربه پایانی(ضربه قدرتی) استفاده می شود. رگبار ضربات مشت وینگ چون نیز جزء سری ضربات پایانی است.

هركدام ازاین ضربات مشت كم قدرت از مشت دورانی است، اما بسیار سریع اجرا می شوند. این مثال دقیقا نشان می دهد كه دو نوع ضربه مشت چگونه می تواند متفاوت، و در عین حال به یك اندازه موئثر باشند. مسلما، ضربه مشت دورانی بیشتر باعث ضربه فنی شدن میشود اما كمتر احتمال دارد به حریف اصابت كند.

ضربات مشت متوالی برای مغلوب كردن حریف و آسیب یكجا طراحی شده اند. به طرز شگفت انگیزی نوعی ضربه تركیب مشت دورانی و مشت متوالی در مسابقات تركیبی رزمی اختراع شده است كه نیاز به تعقیب حریفی كه عقب نشینی كرده را نشان می دهد. هنگامی كه حریف را در كنار رینگ دنبال می كنید، ضربات مستقیم راست وچپ بسیار امتیاز آورند این همان توصیفی است كه درباره وینگ چون اما در دامنه وسیع تر بكار می رود. مواردی وجود دارد كه در آن تمام ضربات موثر با هم مشتركند مانند زمین زدن، اتصال و زمان بندی، ابتدا تعادلتان را حفظ كنید و وزنتان را روی پای مورد نظرتان انتقال دهید بطوریكه بتوانید نیرو را به حریف انتقال دهید. به همین خاطر است كه می گویند نیرو باید از پا گرفته شود. پس، پای مخالف باید كاملا روی زمین باشد. در اكثر سبكها مثل بوكس و كاراته وضعیت به همین منوال پیش می رود. پا باید در بخش مقابل با ضربه دست قرار بگیرد. برای این كار دلیل فیزیولوژیك وجود دارد. تاندونهایی كه بخش های پائینی را به هم متصل می سازند مثل ران و باسن باید به صورت متقابل عمل كنند (مثل كپل راست كه با سمت چپ ناحیه پشت ارتباط دارد).

حال هماهنگ سازی و انتقال نیرو و وزن بدن روی عضو ضربه زننده اهمیت دارد. در این مورد نكته مهم این است كه باید راحت باشید و بدن را از هر گونه انقباض بی مورد دور نگه دارید تا ضربه به درستی و با نیروی كامل اصابت كند. انتقال نیرو از كف پا به مشت می باشد. برای ایجاد اتصال، باید بین پا و باسن تعادل و هماهنگی برقرار شده باشد تا ضربه خوب زده شود. در این جا زمان بندی اهمیت می یابد. واضح است كه باید زمان پتاب و اصابت ضربه مشت به هدف در حال حركت را زمانبندی  كنیم تا اصابت صورت بگیرد. این موارد همراه یكسری فعالیت های تئوری كه در تمام ورزش های رزمی رایج است. در آخر،‌ دقت، توجه و نگاه دقیق به هر آنچه كه در هنر های رزمی مختلف به عنوان تاكتیك وضربه زدن در نظر گرفته می شود بسیار اهمیت دارد.