راه‌های گام‌ به گام خلاص شدن از وزن اضافی

چربی‌زدائی از بدن:هفته اول - حبوبات به‌جای گوشت‌های سرخ کرده. اگر شما بیش از حد از گوشت گوساله یا اردک و غاز استفاده می‌کنید، سعی کنیددر هفته اول کم کردن مقدار یک پوند از وزن بدن خویش، به میزان نیمی از مصرف گوشت و چربی مورد استفاده، از انواع لوبیاها، عدس وحبوبات استفاده کنید. حبوبات ضمن تأمین پروتئین مورد نیاز بدن ”فیبر“های مورد نیاز بدن را تأمین و چربی آن را کم خواهد کرد.

 مواظب باشید:اگر تصمیم گرفته‌اید در کلاس‌های آموزشی تمرینات آکروباتیک شرکت کنید، سعی کنید کلاس‌های مربوطه را به‌دقت و با علاقه کامل بگذارید.یکی از محققین در این باره می‌‌گوید: ”گذراندن کلاس‌ها و تمرینات مربوطه اعتماد به نفس بیشتری به شما می‌دهد و به‌علاوه، از خطرات اینقبیل تمرینات می‌کاهد.“ تمرینات آکروباتیک به عقیده این محقق از بهترین راه‌های کاستن از وزن بدن است.

بدن شما عادت می‌کند: ”فرددیک هاگرمن“ استاد علوم بیولوژیکی در دانشگاه اوهایو می‌گوید: ”بدن انسان به‌طور شگفت‌انگیزی به ”عادات“ پاسخ می‌دهد. پس اگر شمابدنتان را عادت داده‌اید که روزانه به‌طور مثال ده دقیقه ورزش کنید، سعی کنید این عمل شما همه روزه و به‌طور مداوم صورت بگیرد. بدن شما بهاین ورزش کوتاه مدت طوری عادت می‌کند که ترک عادت باعث ناراحتی و چاقی‌های موضعی خواهد شد

از خود ”انسان“ دیگری بسازید:با انجام تمرینات مداوم، پرهیز از خوردن چربی‌های مزاحم و مصرف روزانه چربی‌ها، از خود انسان تازه‌ای بسازید. ورزش مداوم و رعایت کردن تمهیدات غذائی به سلول‌های بدن شما فرصت بازسازی و دوباره‌سازی می‌دهد. ورزش در مورد جوان‌سازی یاخته‌های بدن نیز اعجاز خاص خودش را دارد.

تمرینات بدنی، همه‌ جا:وقتی برای خرید کالائی مجبور هستید در صف بایستید، در صف بانک‌ها یا اتوبوس‌های شهری، عضلات بدن به‌ویژه شکم و پاها و دست‌های خود را تکان دهید. حتی حرکت دادن عضلات مختلف بدن به مقیاس کوچک، به سوخت وساز بدن شما کمک می‌کند و تداوم این ورزش‌های کوچک، نتایج بسیار مؤثری در سلامت بدن شما به‌بار خواهد آورد.

گوش کردن به موزیک و رادیو:حین انجام تمرینات می‌توانید به موزیک ریتمیک مورد علاقه خود گوش بدهید. مهم نیست موسیقی مورد نظر چیست. آن‌چه اهمیت دارد آن است که تمرینات شما توأم با هیجان باشد و این از طریق موزیک دارای ریتم میسر است.

از پروتئین سبز غفلت نکنید!اگر تصمیم گرفته‌اید گوشت را از برنامه غذائی خود حذف کنید، به یکباره خود را از کلیه پروتئین‌های بدنساز محروم نکنید. یک لیوان لوبیای سبز حاوی هفت گرم پروتئین است، همین مقدار نخودفرنگی به اندازه یک دانه تخم‌مرغ دارای پروتئین است. پس در کنار گذاردن تدریجی پروتئین حیوانی، حبوبات به‌ویژه لوبیا، لوبیای سبز و نخودفرنگی را فراموش نکنید.

غذاهای لقمه‌ای حاضر و آماده:افرادی که مجبورند زیاد به مسافرت بروند، اغلب بیشتر از دیگران کالری و چربی مصرف می‌کنند.

این افراد ناگزیرند در بین راه مقابل رستوران‌ها توقف کرده و غذاهای چرب و سنگین را روانه معده خود سازند که همین امر سبب چاقی، به‌ویژه چاقی‌های موضعی در خانم‌ها می‌شود. برای جلوگیری از این امر می‌توانید ساندویچ‌های کوچکی مثلاً از مرغ سوخاری تهیه کنید و یا از سالادهای بدون چربی در حین رانندگی استفاده کنید.

اشتیاق برای غذاخوردن:وقتی اشتیاق و علاقه شما برای صرف نوعی غذا به اوج می‌رسد، اگر کمی در برابر آن مقاومت کنید، معمولاً از میزان هوش و اشتیاق شما کاسته خواهد شد. برای ایستادگی بهتر می‌توانید از شیوه‌هائی نظیر دوش گرفتن، پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و یا هر کار دیگری مغایر با خوردن استفاده کنید. رابینسون می‌گوید: ”با وجود این شما به خوردن نیاز دارید و با رعایت مواردی می‌توانید این کار را به‌راحتی و بدون ترس انجام دهید“.

پیاده‌روی اعجاز می‌کند!پیاده‌روی، پیش از صرف غذا، بیش از تمرینات بدنی ورزشی در سوخت وساز بدن مؤثر است. البته اگر پیاده‌روی با حرکات ورزشی توأم باشد، اثرات مضاعف در پی خواهد داشت.

بهترین شیوه سوزاندن کالری بدن:یک ماشین پله‌پیمائی، می‌تواند چند صد کالری را در طول یک ساعت بسوزاند. دامنه سرعت این ماشین به‌مراتب بیشتر از کارکرد معمولی پاهای یک فرد است. اگر برای حرکات و تمرینات عضلات پا به ماشین پله‌پیمائی دسترسی ندارید، سعی کنید قدم‌های شما حین راه رفتن بلند و دارای ضرباهنگ یک اندازه باشد تا عضلات پاهایتان تقویت شود.

یادداشت بردارید:”جاناتان رابینسون“ مدیر اجرائی مرکز داروهای ممنوعه میشیگان می‌گوید: ”زمانی که به هوس خود در خوردن یک غذای چرب لذیذ فایق آمده‌اید، این موفقیت را در دفترچه یادداشت خود قید کنید تا با یادآوری آن انگیزه مقاومت‌های آینده را در خود تقویت کنید. این ساده‌ترین راه برای الگوسازی است“.

به عضلات خود استراحت دهید:عضلات قوی داشتن یعنی برخورداری از سوخت و ساز منظم‌تر. اما با داشتن بدنی عضلانی، بدن شما باید در پی هر مرحله از تمرینات ورزشی استراحتی به خود بدهد. پس از استراحت دادن به عضلات خود، دوباره تمرینات را از سر بگیرید. بی‌تردید نتایج بهتری به‌دست می‌آورید.

سی دقیقه ورزش، ایده‌آل است:تمرینات به سبک تمرکزی یوگا بسیار مؤثرند. سی دقیقه انجام حرکات ورزشی در طول روز ایده‌آل است. اما صرف این وقت ممکن است همیشه میسر نباشد. دلسرد نباشید. سرانجام 3 تا 10 دقیقه ورزش در طول روز نیز به سلامتی شما کمک خواهد کرد.

غذاهای کم کالری:به‌منظور احتراز از غذاهای پرچربی در طول شب و در آشپزخانه اشتهاآور، خوراکی‌های لقمه‌ای را در جاهای به‌خصوصی از خانه قرار دهید. برای مثال، مقداری ذرت بی‌نمک یا چوب‌شور روی گیرنده تلویزیون یا در گوشه‌ای از گنجه لباس‌ها قرار دهید و شب‌ها با خوردن آن‌ها هوس غذا خوردن در طول شب را در خودتان از بین ببرید.

برنامه مبارزه با چاقی:از مؤثرترین اهداف رژیم خود، فهرستی تهیه کنید. (مصرف کردن غذاهای ساده فاقد چربی، تدارک دیدن ناهار توسط خودتان و غیره). فهرست را در پایان هر ماه بررسی کنید. ”لیندا کروفورد“ کارشناس عادت‌های تغذیه می‌گوید: ” ما اغلب از اهداف خود فاصله می‌گیریم و تنها راه جلوگیری از آن بررسی ماهانه عملکرد ما در تغذیه بدنمان است.“

دست‌ها را آزاد نگه دارید:هنگام بالا رفتن از پله‌ها، از نرده‌های کنار پله‌ها استفاده نکنید. این عمل سرعت عمل کالری سوزاندن بدن شما را کاهش خواهد داد. پس موقع بالا رفتن از پله‌ها صحیح‌تر آن است که دست‌هایتان آزاد باشد.

در موقع گرسنگی آشپزی نکنید!اگر چنین کنید، لقمه‌های کوچک برای خود خواهید گرفت و به‌میزان پخت غذا نیز خواهید افزود. با خوردن یک دانه سیب یا یک برش لیمو و غیره به گرسنگی خود فائق آئید و بعد با خیال راحت غذا درست کنید.

نقش رنگ‌ها در تغذیه:بهتر است غذاهای خود را در اتاقی که رنگ آبی دارد میل کنید و نه رنگ قرمز و تند.

بر پایه تحقیقات مؤسسات طبی دانشگاه ”جان هیکینز“ رنگ‌های گرم و تند نظیر قرمز، نارنجی و زرد سبب می‌شود که غذا مطبوع‌تر جلوه کند. در نتیجه انسان احساس گرسنگی و ولع بیشتری می‌کند. رنگ‌های سرد و ملایم مانند آبی و خاکستری درست نتیجه عکس رنگ‌ها تند را به‌دست می‌دهد.

اهمیت عضلات بدن:داشتن عضلات قوی، کلید اصلی سوزاندن چربی‌های بدن است، پس سعی کنید همواره در تقویت عضلانی خود بکوشید. اما این کم کردن وزن از طریق سوزاندن چربی‌ها را به‌طور آهسته و تدریجی انجام دهید، تا با فشار آوردن به عضلات آن‌ها را تقویت کنید.

آهسته و آرام غذا خوردن:اگر عادت دارید غذا را سریع بخورید، ضرورت دارد که به این توصیه عمل کنید. هنگامی‌که غذا در دهان دارید، هرگز چنگال به دست نگیرید، چون این عمل سرعت غذا خوردن را زیاد می‌کند.

درس بگیرید:اگر به دویدن علاقه دارید، به‌هنگام خسته شدن از دویدن زیاد، زمانی را به تمرین دیگری اختصاص دهید. اگر از آن تمرین هم خسته شدید با راکت، زمانی را توپ بزنید. پرداختن به حرکات و تمرینات متفاوت روش تمرینی شما را در حالت مثبت نگاه خواهد داشت.

 آیا پس از غذا خوردن می‌دوید؟ : اگر پاسخ مثبت است، پس در هفته دوم این رژیم 50 هفته‌ای، این قاعده را تغییر دهید. تأثیر حرارتی موجود در غذا باعث دور برداشتن و فزونی گرفتن متابولیسم بدن می‌شود. در حالی‌که اگر این نظم را معکوس کنید، یعنی پس از دویدن و ورزش غذا بخورید، متابولیسم مورد نظر در خدمت قدرت کاری بدن شما قرار خواهد گرفت.

پاروزنی، عامل مهم تناسب اندام:پاروزنی، یا استفاده از ماشین‌های پاروزنی در باشگاه‌های ورزشی، به کوچک شدن شکم، از بین رفتن پیه و چربی دور شکم و بالاخره قوی‌تر شدن عضلان دست و بازو کمک خواهد کرد.

آهسته غذا بخورید:زیرا کسانی که سریع غذا می‌خورند فرصت جذب کالری را به اندازه کافی به معده خود نمی‌دهند و غذائی با حجم زیاد و کالری بیش از حد مصرف می‌کنند. در حالی‌که اگر آهسته غذا بخورید ممکن است در یک سوم زمان صرف شده کالری مورد نیاز دریافت کرده و از خوردن بیش از حد غذا بپرهیزید.

همواره سعی کنید با معده پر به خرید بروید:زیرا افراد گرسنه در انتخاب غذاهای مورد نیاز اغلب چربی‌ها و شیرینی‌جات را انتخاب می‌کنند، بدون اینکه به نیاز بدن خود به ویتامین‌ها و کالری توجه کنند. خرید کردن با شکم پر می‌توانند توجه بیشتری را نسبت به ویتامین‌ها و کالری‌ها جلب کند.

سعی نکنید خیلی زود لاغر شوید:زیرا کسانی که خیلی سریع لاغر می‌شوند با سرعت بیشتری دوباره اضافه وزن پیدا می‌کنند. لاغر شدن تدریجی و منظم امکان متعادل نگهداشتن وزن پس از رژیم غذائی را امکان‌پذیر می‌کند.

با نوشیدن مایعات خنک می‌توان برای لاغر شدن گامی مهم برداشت:بدین ترتیب که نوشیدن آب سرد و نوشیدنی‌های خنک باعث مصرف انرژی می‌شود. در نتیجه بدن به‌صورت تدریجی لاغر می‌شود.

غذای بسیار گرم نخورید:پزشکان توصیه می‌کنند که از مصرف غذاهای بسیار گرم پرهیز کنید، زیرا هضم غذای سرد به آسانی صورت نمی‌گیرد و باید بدن آن را گرم کند و این کار مستلزم مصرف کالری قابل توجهی است. به این ترتیب روند هضم و جذب کند انجام می‌گیرد و از گرسنگی زودرس جلوگیری می‌شود.

هرگز وعده غذائی را حذف نکنید:در واقع این عمل روش ساخت چربی‌های ذخیره را به‌کار می‌اندازد. بهتر است به‌مقدار کمتر اما در چندین نوبت غذا بخورید.

وزن ایده‌آل:سلامتی و تندرستی بیش از چاقی ارزش دارد. در دوران گذشته از زمانی که وسایل راحتی بشر بیشتر شد و زندگی اداری و صنعتی، به‌وجود آمد چاقی عمومیت یافت و حتی یک ارزش به‌شمار می‌آمد. ولی در حال حاضر سلامتی بیش از چاقی ارزش دارد به همین جهت رژیم‌های غذائی و ورزش اهمیتی خاص پیدا کردند. البته وزن هر کس طبق قد، سن، وضعیت عمومی و استخوان‌بندی او متغیر است

 

درد پهلوهنگام دویدن ودرمان آن

در زمانی که در حال ورزش هستید ناگهان در پهلوی خود درد شدیدی احساس میکنید. هر کسی پاهای خود را بالا و پائین ببرد و در همان حال به سرعت نفس بکشد، دچار درد پهلو میشود. بنظر میرسد که  درد پهلو ناشی از چنگ شدن(اسپاسم) دیافراگماست. دیافراگم پرده ای ماهیچه ای بین شکم و قفسهٔ سینه است که تنفس را کنترل میکند. این چنگ شدن وقتی اتفاق میافتد که دیافراگم خون کافی در هنگام ورزش دریافت نمیکند.

بالا و پائین کردن پاها فشار بر روی ماهیچه های شکم را زیاد میکند که به دیافراگم هم منتقل میشود. در همین حال، تنفس سریع ششها را منبسط کرده و دیافراگم را به پائین میفشارد. این فشار دو طرفه از بالا و پائین بر روی دیافراگم خون را از آن خارج کرده و دچار کمبود اکسیژن میکند. بدون اکسیژن کافی، ماهیچه ها دچار گرفتگی دردناک میشوند.

کسانی که تازه ورزش را شروع کرده اند، بیشتر مستعد درد پهلو هستند. اینها تنفس سریع و کوتاه میکنند و پیش از اینکه ماهیچه های شکم خود را با ورزش تطبیق دهند فشار زیادی بر آنها می اورند. این ماهیچه ها ممکن است به اندازهٔ کافی برای مقاومت در برابر حرکات سریع اندامهای درونی شکم قوی نباشند و بر دیافراگم فشار آید.
غذا هم ممکن است فشار وارد شده بر دیافراگم را بیشتر کند. خوردن غذای دیرهضم و چرب قبل از ورزش معده را سنگین تر کرده و دیافراگم را میفشاردو اگر هر بار که ورزش میکنید پهلو درد میگیرد، احتمال دارد جریان خون به روده ها دچار اشکال شده باشد.
درمان درد پهلو:
اغلب کم کردن سرعت حرکت درد پهلو را آرام میکند. اگر اینطور نشود، کارهای زیر را انجام دهید. بایستید و بدمید. اگر نمیتوانید دراز بکشید، لااقل بایستید و انگشتان را بر نقطهٔ درد بفشارید. این محل معمولاً درست زیر دنده ها و در طرف راست است. سپس لبها را حلقه کرده و با فشار هوا را بیرون بدهید. این کار فشار را از روی دیافراگم بر میدارد و میتوانید بدون درد به دویدن ادامه بدهید.
نفس عمیق بکشید. راه رفتن آرام و بلند کردن دستها تا بالای سر راه دیگری برای کم کردن فشار روی دیافراگم است. وقتی دستها را بالا میبرید، نفس عمیق بکشید و با پائین آوردن آنها نفس را بیرون بدهید. با شکم نفس بکشید. برای جلوگیری از شروع درد پهلو، با شکم و بطور عمیق تنفس کنید. به آرامی ورزش را شروع کنید و به تدریج بر سرعت و شدت آن بیفزائید تا تنفس و بدن خود را با آن وفق دهند. بعد از غذا فعالیت نکنید. اگر مستعد درد پهلو هستید، تا دو ساعت بعد از غذا فعالیت زیاد از خود نشان ندهید. چربی نخورید. غذاهای چرب و پرپروتئین مثل گوشت قرمز و لبنیات پرچربی بیشتر در معده میمانند و دیافراگم را مدت بیشتری به پائین فشار میدهند. اگر باید غذا بخورید و بدوید، چیزی زودهضم و کم حجم بخورید.

 

آسیب دیدیگی استخوان

آسیب دیدیگی استخوان از رایجترین مشکلات ورزشکاران می باشد.

آسیبهای ورزشی در اثر ضربه های شدید یا کششهای متمادی و بیش از حد در حین انجام حرکات ورزشی به وجود می آیند. صدمات ورزشی میتوانند استخوانها یا بافت نرم (رباط، ماهیچه و تاندون) و یا هردو را دچار مشکل نمایند. برخلاف تصور بسیاری افراد، کودکان، با عکس العملهایی ناپخته، عدم توانایی در تشخیص و پرهیز از خطر و توانایی کم در ایجاد هماهنگی در حرکات، بسیار بیشتر از بزرگسالان در معرض آسیبهای ورزشی هستند.

سالانه تعداد افراد بسیاری دچار صدمات ورزشی میشوند که نیمی از آنها با انجام معالجات خانگی و یا بدون رسیدگی خاص بهبود یافته و نیم دیگر به رسیدگی پزشکی نیاز پیدا میکنند. بر اساس محاسبات آماری در هر ۱۰۰۰ نفر، ۲۶ نفر به آسیبهای ورزشی دچار میشوند و بالاترین میزان این صدمات متوجه کودکان ۱۴-۵ سال است. در این آمارها بیشترین تعداد مصدومین را پسران ۱۷-۱۲ ساله تشکیل میدهند، که میزان این آسیبها از نظر تعداد نفرات صدمه دیده، در ورزشهای جمعی که امکان برخورد در آنها زیاد است و از نظر وخامت، در ورزشهای انفرادی بیشتر است.

 ● انواع آسیبهای ورزشی

حدود ۹۵% این آسیبها را کوفتگی و ضرب دیدگی بافت نرم تشکیل میدهد. کبودی رایج ترین اثر این ضرب دیدگی هاست و دلیل بروز آن زخم های زیر پوست یا آسیب دیدگی موی رگهای سطحی و جمع شدن خون در زیر پوست است.

یک سوم تمام صدمات ورزشی را اصطلاحا رگ به رگ شدن میگویند. این آسیب در واقع پیچیدن یا پارگی قسمتی ازرباط است. رباط رشته محکمی است که پیوند دهنده استخوانها به یکدیگر بوده و مفاصل را محکم در جای خود نگه میدارد.

ضرب دیدگی یا پیچ خوردگی از انواع دیگر آسیبهای شایع در ورزش است. این حالت پیچیدگی و کشش ماهیچه یا تاندون است که گاهی به پارگی آنها می انجامد. تاندونها بافتهای محکمی هستند که پیوند دهنده ماهیچه ها به استخوانها هستند.

التهاب تاندون و یا التهاب یکی از محفظه های کوچک پر از مایعی که موجب حرکت روان تاندون بر روی استخوان میشوند در اثر تکرار بیش از حد حرکاتی که موجب وارد شدن فشار بر مفاصل میشوند به وجود می آید.

الف) آسیبهای استخوانی

شکستگی استخوان ۵ تا ۶% کل آسیبهای ورزشی را تشکیل میدهد. استخوانهای بازو و پا بیش از همه در معرض شکستگی قرار دارند. شکستگی ستون فقرات یا جمجمه در حین حرکات ورزشی بسیار نادر است. استخوانهای پا از ران تا کف آن بسیار مستعد شکستگی در اثر فشار هستند و زمانی رخ میدهند که ماهیچه ها دچار پیچیدگی شده یا در اثر انقباض بیش از حد موجب خم شدن و شکستن استخوان میشوند. این نوع شکستگی بخصوص در میان رقصندگان باله، دوندگان استقامت و افرادی که استخوانهای باریک دارند شایع است.

شکستگی ساق پا با دردناک شدن و تورم جلو، داخل و پشت ساق پا همراه است که در هنگام حرکت بسیار دردناک شده و درد آن مدام شدت پیدا میکند. این آسیب در اثر حرکات پر فشار یا کوبیدن های مداوم پا بر روی زمین در ورزشهایی چون ایروبیک، دو استقامت، بسکتبال و والیبال عارض میشود.

ب) آسیب دیدیگی مغزی خطرناکترین

حالت آسیب دیدگی ها می باشد.

ج) آسیبهای مغزی

آسیبهای مغزی، دلیل اصلی صدمات منجر به مرگ در حرکات ورزشی است. ضربه مغزی ممکن است حتا با ضربه ای مختصر به سر ایجاد شود و به بیهوشی یا از دست دادن تعادل، هماهنگی حرکات، قوه ادراک، شنوایی، حافظه و بینایی منجر شود.

 ● عوامل اصلی صدمات ورزشی شامل

▪ لوازم ورزشی که اشتباه به کار برده شده اند

▪ سقوط

▪ برخورد شدید دو بازیکن که بر اثر سرعت زیاد (مثلا در هاکی روی یخ) یا خشونت ذاتی ورزش (مانند راگبی) ایجاد میشود

▪ آسیب دیدگی سطحی یا پارگی بخشهایی از بدن که به طور مداوم تحت فشار یا کشیدگی قرار گرفته اند

علائم این آسیبها عبارتند از :

۱) لقی یا از جا درآمدن یک مفصل

۲) تورم

۳) ضعف

▪ بررسی آسیب شناسی :

علائمی که به طور مداوم موجب تشدید یا کاهش توانایی ورزشکار در بازی شده و گاهی هم دردناک نبوده و فقط با خستگی غیر معمول همراه هستند، باید توسط جراح ارتوپد مورد معاینه قرار گیرد. تشخیص به موقع از تبدیل شدن مشکلات کوچک به صدمات جدی و مشکلات طولانی جلوگیری میکند.

▪ یک جراح ارتوپد اشخاصی را که،

ـ از شرکت در ورزش به دلیل درد ناشی از آسیب شدید منع شده اند

ـ قابلیت ورزشی آنها به دلیل مشکلات مزمن ناشی از یک آسیب ورزشی کم شده است

ـ کسانی که آسیب ورزشی در آنها موجب از شکل افتادگی بازو یا پا شده است

را مورد نظر قرار می دهد. او با معاینه موضعی، پرسیدن سوالهایی در رابطه با چگونگی آسیب دیدگی و نوع علائمی که بیمار داشته است و همچنین با گرفتن عکسهایی با اشعه ایکس، استخوانها و بافت نرم آسیب دیده را بررسی میکند. اشخاصی که دچار ضربه مغزی شده اند باید فورا مورد معاینه قرار گیرند و تا زمان دریافت نتیجه نرمال تحت نظر باشند و تا این زمان هر ۵ دقیقه یک بار مورد معاینه قرار بگیرند. معاینات اصلی در هر ۵ دقیقه عبارتند از اندازه گیری هشیاری، تمرکز و حافظه کوتاه مدت فرد مصدوم.

علائم دیگر تشخیص صدمه مغزی عبارتند از گیجی، سردرد، تهوع و مشکل بینایی.

 ● شیوه های درمان

درمان صدمات مختصر بافت نرم معمولا شامل محکم بستن محل آسیب دیده با نوار کشی، کمپرس یخ و استراحت است. داروهای ضد التهاب خوراکی یا تزریقی برای تورم کیسه های مفصلی تجویز میشوند.

برای تاندونهای آسیب دیده داروهای ضد التهاب همراه با ورزش مخصوص تجویز میشود. اگر تاندونی دچار پارگی شده باشد، برای درمان آن به عمل جراحی نیاز است. جراحیهای ارتوپدی برای پیچیدگیها یا ضرب دیدگیهای جدی توصیه میشوند. درمان این صدمات نه تنها شامل برطرف کردن درد و التهاب که شامل برگرداندن ورزشکار به حالت و تواناییهای اولیه او است.

معمولا به ورزشکاران آسیب دیده توصیه میشود که تا بهبود کامل، فعالیتهای خود را محدود نمایند. پزشک آنها شاید تمرینهای خاصی را برای ورزشکاری که دچار آسیبهای متعدد شده است تجویز نماید اما صدمات جدی،ورزشکار را برای مدتی از انجام عملیات ورزشی محروم خواهد کرد.

 ● پیشگیری

کودکانی که میخواهند در یک فعالیت ورزشی سازمان یافته شرکت کنند باید ابتدا توسط متخصص معاینه شوند و در باره نوع ورزشی که میخواهند انجام دهند با پزشک خود مشورت نمایند. پزشک متخصص باید، ـ هر گونه آسیب قبلی را با دقت معاینه کرده و اهمیت آنرا در ورزش مورد نظر بسنجد.

ـ در صورت لزوم برای جلوگیری از رشد یا عدم رشد نامطلوب عضلات و استخوانهای کودک تمرینهای اضافه تجویز کند

ـ به سیستم استخوان بندی و دستگاه گردش خون کودک توجه کند و قابلیت بدنی او را تایید یا رد کند

همانطور که میبینید اگر پزشک بداند که ورزش مورد نظر شما چیست میتواند بگوید که کدام بخش بدن بیشتر در معرض فشار خواهد بود و برای جلوگیری از آسیبهای احتمالی توصیه هایی بکند

چند برنامه دیگر برای جلوگیری از آسیبهای ورزشی عبارتند از:

▪ حفظ فرم صحیح و سلامت بدن

▪ اطلاع و اطاعت از قوانینی که موجب تنظیم حرکات میشود

▪ استراحت در هنگام خستگی، بیماری یا درد

▪ عدم استفاده از نیرو بخشهای مصنوعی. این مواد ممکن است توانایی شما را در لحظه افزایش دهند اما در دراز مدت با خطر مرگ همراه هستند

▪ مراقبت و استفاده صحیح از لوازم ورزشی

▪ پوشیدن البسه مناسب و به کار بردن لوازم محافظ (مانند زانو بند و کلاه ایمنی)

 

درمان آسیب های ورزشی

استراحت (REST)

بعد از بروز آسیب بلافاصله باید فعالیت ورزش کار متوقف شود. تداوم حرکت فعال بخش آسیب دیده می‌تواند منجر به افزایش خون ریزی و تورم گردد. بطور مثال در کوفتگی عضله ران ، انقباض عضله چهارسر رانی در هنگام راه رفتن باعث افزایش خونریزی می‌گردد. در آسیبهای شدید علاوه بر آنکه عضو نباید بطور فعال حرکتکند بطور غیر فعال نیز نباید حرکت داده شود و باید عضو آسیب دیده را توسط آتل ثابت کرد.

 

یخ(ICE)

کاربرد یخ بلا فاصله بعد از آسیب دیدگی منجر به کاهش درد و خونریزی و تورم می‌شود. یخ می‌تواند التهاب و گرفتگی عضلانی ناشی از آسیب را نیز کاهش دهد. یکی از ساده‌ترین روشهای استفاده از یخ در موارد اضطراری استفاده از یخ خرد شده‌ای است که در یک پارچه خیس قرار کرفته باشد واین پارچه را به دور عضو آسیب دیده قرار دهیم. اگر یخ در دسترس نباشد آب سرد نیز می‌تواند موثر واقع شود. طول مدت زمان استفاده از یخ بستگی به شدت و عمق آسیب ایجاد شده دارد ولی بطور کلی ۱۵ تا۲۰ دقیقه هر یک تا دو ساعت در شروع آسیب می‌تواند بسیار موثر باشد و این عمل را می‌بایست ۲۴تا ۴۸ ساعت ادامه داد.

 

فشار(COMPRESSION)

فشار وارد بر ناحیه آسیب دیده توسط یک بانداژ محکم می‌تواند خونریزی و تورم را کاهش دهد. این بانداژ را می‌توان هم قبل از استفاده از یخ و هم بعد از استفاده از یخ بکار گرفت. بهترین وسیله برای بانداژ ، باندهای کتانی معمولی هستند و بانداژ باید به نحوی انجام شودکه باعث ایجاد درد و یا وقفه در خونرسانی عضو آسیب دیده نشود.

 

بالا نگه داشتن عضو (ELEVATION)

بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده باعث کاهش جریان خون ورودی به عضو شده همینطور جریان خون ، وریدی و لنف خروجی را تسریع می‌کند. باید توجه داشته باشید که در موارد اضطراری انجام اعمال زیر باعث تشدیدضایعه می‌شود. استفاده از گرما ، استفاده از داروها و مواد گرم کننده مثل سالیسیلات‌ها ، فعالیت متوسط و یا شدید و ماساژ عضو آسیب دیده.

·         در ۲۴ ساعت‌ اول‌ روی‌ مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ یخ‌ بگذارید. یخ‌ را در یک‌ کیسه‌ پلاستیکی‌ گذاشته‌، با یک‌ پارچه‌ نازک‌ آن‌ را از پوست‌ جدا کنید. با دست‌ خود یا یک‌ بانداژ کشی‌ آن‌ را روی‌ مفصل‌ نگه‌ دارید. بسته‌ به‌ توانایی‌ خود در تحمل‌ سرما بطور مداوم‌ یا متناوب‌ کیسه‌ یخ‌ را روی‌ مفصل‌ تا ۲ ساعت‌ نگه‌ دارید. درمان‌ با یخ‌ را با فواصل‌ ۲ ساعته‌ به‌ مدت‌ ۲۴ ساعت‌ ادامه‌ دهید.

·         پس‌ از ۲۴ ساعت‌، می‌توانید درمان‌ با یخ‌ را ادامه‌ دهید یا به‌ گرم‌ کردن‌ تبدیل‌ کنید.

·         برای‌ گرم‌ کردن‌، مفصل‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهید یا هر ۲ ساعت‌ یا هر وقت‌ که‌ ممکن‌ باشد، به‌ مدت‌ ۱۵ دقیقه‌ از گرما استفاده‌ کنید. در ۲۴ ساعت‌ اول‌ گرم‌ کردن‌ را انجام‌ ندهید، زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ خونریزی‌ و تورم‌ و طولانی‌ شدن‌ زمان‌ بهبودی‌ گردد.

کمپرس‌ با یک‌ بانداژ کشی‌

·         هر وقت‌ که‌ ممکن‌ باشد، مفصل‌ را بالا ببرید (بویژه‌ هنگام‌ خوابیدن‌) تا تورم‌ کاهش‌ یابد.

·         ممکن‌ است‌ برای‌ ترمیم‌ رباطهایی‌ که‌ به‌ شدت‌ دچار پارگی‌ شده‌اند، جراحی‌ لازم‌ باشد.

ممکن‌ است‌ برای‌ پیچ‌خوردگی‌های‌ شدید یا پس‌ از جراحی‌، آتل‌ لازم‌ باشد. پس‌ از برداشت‌آتل‌ باید تا مدتی‌ از بانداژهای‌ حمایت‌ کننده‌ استفاده‌ کنید.

• یاد بگیرید که‌ در صورت‌ لزوم‌ از چوب‌ زیر بغل‌ استفاده‌ کنید.

• می‌توانید از مسکنهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده‌ کنید.

• در صورت‌ شدید بودن‌ پیچ‌خوردگی‌ ممکن‌ است‌ مسکن‌ قویتری‌ تجویز گردد.

• از آسپیرین‌ استفاده‌ نکنید زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ احتمال‌ خونریزی‌ شود.

• بگذارید مفصل‌ ۲-۱ روز استراحت‌ کند. سپس‌ تمرین‌ دادن‌ ملایم‌ مفصل‌ را آغاز کنید بطوری‌ که‌ وزنی‌ بر آن‌ نیندازید.

• ممکن‌ است‌ برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدد قدرت‌ و استفاده‌ طبیعی‌ از مفصل‌، فیزیوتراپی‌ پیشنهاد گردد.

پيچ‌خوردگي پا

شايد شما هم واژه پيچ‌خوردگي را شنيده باشيد. پيچ‌خوردگي زماني رخ مي‌دهد که ضربه‌اي مانند سقوط، لغزيدن يا تصادف روي دهد. در اين حالت مفصل بيش از حد حرکت مي‌کند و رباط کشيده يا پاره مي‌شود.

براي آشنايي بيشتر با پيچ‌خوردگي و افزايش اطلاعات‌مان در اين خصوص پاي صبحت دکتر حميد بهتاش، متخصص ارتوپدي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي ايران نشستيم.

* پيچ‌خوردگي چطور ايجاد و در کدام مفصل بيشتر مشاهده مي‌شود؟

بسياري از آسيب‌ها تحت عنوان پيچ‌خوردگي نام برده مي‌شوند، ولي پيچ‌خوردگي واقعي، آسيب به ليگامان‌ها (ligament) است. ليگامان‌ها يا رباط‌ها، نوارهاي چربي از بافت همبند هستند که در داخل مفصل، يک استخوان را به استخوان ديگر متصل مي‌کنند.

پيچ‌خوردگي‌ها بيشتر در مفاصل مچ پا و زانو رخ مي‌دهند. علايم و نشانه‌هاي پيچ‌خوردگي عبارت‌اند از: تورم سريع گاهي همراه با تغيير رنگ پوست، اختلال در عملکرد مفصل يا احساس ناپايداري، درد و حساسيت در ناحيه درگير و بروز مشکل در استفاده از مفصل.

* چطور مي‌توانيم بفهميم که مچ پا يا زانويمان پيچ خورده است؟

هر مفصلي در بدن مي‌تواند دچار پيچ‌خوردگي شود. در هنگام پيچ‌خوردگي مفاصل مي‌توانند فعاليت داشته باشد يا اينکه ناپايدار باشند. در پيچ‌خوردگي حرکات و فشار روي ليگامان يا رباط دردناک است. اگر مفصل قادر به حرکت نباشد، ممکن است آسيب همراه با شکستگي يا دررفتگي باشد.

اگر شما به شکستگي يا آسيب جدي رباط در مفصل خود مشکوک هستيد و يا درد مفصل در حين تکان دادن، بعد از دو يا سه روز از بين نرفت، به پزشک مراجعه کنيد. پزشک ممکن است دستور تهيه عکس را به منظور مشاهده ي شکستگي احتمالي بدهد.

* آيا پيچ‌خوردگي‌ها با يکديگر تفاوت دارند؟

به‌ طور کلي هرچه درد شديدتر باشد، آسيب شديدتر است. پيچ‌خوردگي‌ها از نظر شدت از خفيف تا شديد متغير هستند.

پيچ‌خوردگي خفيف زماني رخ مي‌دهد که فيبرهاي داخل ليگامان بيش از حد کشيده شوند يا کمي پاره شوند. ممکن است شما در هنگام حرکت دادن مفصل درد خفيف يا قابل توجهي داشته باشيد و هنگامي که به مفصل دست مي‌زنيد، درد داشته باشد. تورم مختصري وجود دارد يا اصلا تورم وجود ندارد. شما معمولا مي‌توانيد وزن خود را روي مفصل وارد سازيد و عکس‌هاي راديولوژي طبيعي هستند. پيچ‌خوردگي‌هاي خفيف تکرار شونده منجر به تضعيف مفصل مي‌گردند.

در اغلب موارد مفصلي که دچار پيچ‌خوردگي خفيف گرديده است قادر خواهد بود مدت 24 ساعت وزن را تحمل نمايد و طي دو هفته کاملا بهبود يابد.

*درباره نوع متوسط و شديد پيچ‌خوردگي هم توضيح دهيد؟

هنگامي که فيبرهاي رباط دچار پارگي مي‌شوند، ولي رباط به‌طور کامل پاره نمي‌شود، شما به پيچ‌خوردگي متوسط گرفتار شده‌ايد. درد موضعي هنگام لمس، متوسط هستند، ولي ممکن است به علت احساس ناپايداري، از بخش آسيب‌ديده استفاده نکنيد.

ممکن است مفصل شما کمي تورم داشته باشد و دچار تغيير رنگ سياه، آبي يا کبود شود.

اگر هم يک يا چند رباط به‌طور کامل پاره شوند، شما به پيچ‌خوردگي شديد گرفتار مي شويد که در اين حالت ناحيه دردناک، متورم و کبود است. شما نمي‌توانيد مفصل‌تان را به‌طور طبيعي حرکت دهيد يا بر آن فشاري وارد سازيد و اگر هم سعي کنيد از آن استفاده نماييد، ممکن است احساس عدم تعادل کنيد.

 

* براي درمان پيچ‌خوردگي چه اقداماتي مي‌توانيم انجام دهيم؟

براي پيچ‌خوردگي ساده از يخ به مدت 24 ساعت بعد از آسيب استفاده نماييد تا تورم را کاهش دهيد. مفصل را با پوشش‌هاي محافظي نظير بانداژ الاستيک حمايت کنيد و آن را در وضعيت بالا نگه داريد. به آرامي فعاليت طبيعي را شروع کنيد. وقتي که يک روز يا بيشتر گذشت، به تدريج مفصل پيچ خورده را آزمايش کنيد.

* اگر بخواهيم با استفاده از دارو، دردمان را ساکت کنيم چه کارهايي توصيه مي‌کنيد؟

ممکن است بخواهيد از استامينوفن براي کاهش درد استفاده کنيد، يا از داروهايي نظيربروفن براي تسکين درد همراه با تورم استفاده کنيد.

دقت کنيد که مصرف آسپيرين و برخي از مسکن‌هاي ديگر ممکن است خون‌ريزي را افزايش دهند. به همين دليل حتما تحت نظر پزشک آنها را مصرف کنيد.

* اگر پيچ‌خوردگي به اندازه‌ اي جدي باشد که مفصل را دچار ناپايداري کند نيز مي‌توانيم آن را با دارو بهبود بخشيم؟

در اين حالت ممکن است شما به عمل جراحي براي ترميم رباطي که پيچ خورده، يا از استخوان جدا شده نياز داشته باشيد.

همچنين ممکن است پزشک با گچ يا آتل ناحيه مفصل پيچ خورده را بي‌حرکت سازد.

توصيه‌هاي پزشک در مورد بازتواني را انجام دهيد.

اين مرحله شامل برنامه درماني زير نظر فيزيوتراپ و برنامه‌اي ورزشي براي تقويتعضلات اطراف مفصل پيچ‌خورده است.

 

* برخي افراد به‌ طور مکرر دچار پيچ‌خوردگي مي‌شوند، آيا اين افراد مي‌توانند پيشگيري کنند؟

هنوز به‌ طور قطع نمي‌توان گفت با بانداژ، آتل‌گيري يا پوشاندن زانوها، مچ پا، مچ دستيا آرنج بتوان به طور موثر از پيچ‌خوردگي جلوگيري کرد، ولي اين وسايل ممکن است در بازتواني آسيب‌ها کاربرد داشته باشد. ورزش مخصوصا ورزش‌هاي استقامتي برايقوي کردن عضلاتي که به وسيله آسيب‌هاي مکرر ضعيف شده‌اند و براي پايدار کردن مفصل براي کمک به پيشگيري از تکرار پيچ‌خوردگي‌ها لازم هستند.

مصاحبه کننده : دکتر مجتبي جوان بختي

پندهای هنرهای رزمی

1- همچون ببری درنده و خشمگین باش اما از کنار آهوی بی پناه به آرامی گذر کن 

2- برو قوی شو اگر عزم زندگی داری که در نظام طبیعت ضعیف پایمال است

3- یک مربی خوب شاگردانش را همیشه در نفوذ خودش دارد

4- حقیقت در سادگیست

5- در عمل باید انسان بود ، نه در ظاهر

6- لذت زندگی در کمک به دیگران میباشد

7-داشتن مهم نیست راه به دست آوردن ان مهم است

8- عمل هر فردی نمایانگر اندیشه ی اوست

9- اگر انسان قدرت پیروز شدن بر نفس خویش را داشته باشد در همه کارها میتواند پیروز باشد

10- تحصیل علم مردان بزرگی میسازد

11-پولدار شدن همیشه هدف نیست خدمت کردن ساده به دیگران بیشتر باید هدف باشد

12- هیچ چیز غیر ممکن نیست ، مگر شما آن را غیر ممکن سازید

13- همیشه به دنبال فرا گیری باش

14- نبین که میگوید ببین چه میگویید

15- سبک شناخت دیگران خرد است و سبک شناخت خود ، روشن بینی

16-هیچ چیز برای یک ذهن با اراده غیر ممکن نیست

17- صبر و شکیبایی از خصوصییات یک مرد است

18- احساسات خودرا کنترل کنید در غیر این صورت آنها شمارا کنترل میکنند

19- فرد عصبانی در صحنه ی مبارزه و زندگی شکست خواهد خورد

20-از سر راه مرد مقتدر دور شو 

دلایل گرفتگی عضلات بدن و پیشگیری از آن

گرفتگی عضلانی زمانی روی می دهد که عضله دچار اسپاسم شده و در آن حالت باقی بماند. این حالت توسط هر عاملی که در انقباض یا ارتجاع عضله دخالت دارد رخ می دهد. مغز از طریق اعصاب ، پیام هایی به عضلات می فرستد ، وقتی سیگنالها از اعصاب به عضلات می رسند یک سری فرایند مرتبط به حرکت مواد معدنی در داخل و خارج عضله ، منجر به انقباض عضله می شود.

جریان الکتریکی به علت تفاوت غلظت مواد معدنی در دو طرف غشاء سلول برقرار می شود.در بدن انسان هر ماده معدنی ، یک یا دو بار الکتریکی دارد.جمع جبری باز مواد معدنی باید در داخل و خارج سلولها برابر باشد.اگر هر گونه تفاوتی موجود باشد ، جریان الکتریکی در طول عضله برقرار می گردد.سدیم و کلسیم در ابتدا در خارج سلولهای عضلاتی قرار دارند و پتاسیم در داخل این سلولها است.

هنگامی که پیام از مغز به عضله می رسد، کلسیم به داخل سلولهای عضلانی و پتاسیم به خارج از آنها حرکت می کند.

این عمل منجر به یک فعالیت الکتریکی در طول عضله می شود که موجب انقباض عضله نیز می گردد.سپس هنگامی که بارهای الکتریکی نسبت به هم متعادل شوند از عضله رفع انقباض می شود.برای عمل طبیعی انقباض و ارتجاع عضلات نیاز به مقادیر کافی چربی و قند و اکسیژن است تا این مواد را تجزیه کنند. همچنین به غلظت کافی مواد معدنی سلولی هم نیاز است.

بدون در نظر گرفتن عامل ایجاد کننده ، درمان گرفتگی ها یکسان است.چنین عضله ای را باید توسط یک دست کشیده و به طور متناوب با دست دیگر آن را ماساژ داد.

دلایل گرفتگی عضلات

استفاده بیش از حد از عضلات، کم‌آبی بدن، فشار عضلانی یا قرارگیری در وضعیتی خاص برای مدتی طولانی هر کدام می‌توانند سبب گرفتگی عضلات شوند. به همین دلیل ورزشکارانی که پس از ورزش و بخصوص در آب و هوای گرم خسته شده و دچار کم‌آبی بدن می‌شوند، معمولا چنین شرایطی را تجربه خواهند کرد.

یکی دیگر از انواع شایع گرفتگی عضلات نیز حالتی است که در طول شب رخ داده و بیشتر عضلات ساق پا و انگشتان را درگیر می‌کند.

البته در بیشتر شرایط علت اصلی گرفتگی عضله مشخص نیست. گرفتگی عضلات اغلب مشکل خاصی نداشته و خطری ایجاد نمی‌کند اما در برخی موارد نیز بیماری‌ها و شرایط خاصی می‌توانند سبب ایجاد این حالت باشند. گرفتگی عضلانی گاهی بخشی از بیماری‌های تیروئید، کلیه، اعصاب، اختلالات هورمونی، دیابت و کم‌خونی نیز می‌تواند باشد.

بهبود و پیشگیری

چنانچه شما هم با چنین مشکلی رو به رو هستید، با اقداماتی خاص می‌توانید آن را بهبود بخشیده و شرایط بهتری ایجاد کنید. در این شرایط عضله آسیب‌دیده را کشش داده و به آرامی آن را مالش دهید تا آرام شود. بنابراین کشش و ماساژ مناسب و آرام می‌تواند به شما در این شرایط کمک کند.

در این شرایط می‌توانید از گرما یا سرما نیز استفاده کنید. به عنوان مثال حوله‌ای گرم یا یک حمام آب گرم یا بسته‌ای یخ می‌تواند به آرام شدن عضله کمک کند.

برای این‌که از بروز این حالت پیشگیری کنید، بهتر است دقت داشته باشید تا بدنتان با کم‌آبی روبه‌رو نشود. به همین دلیل هر روز به مقدار کافی آب بنوشید و در زمان‌هایی که مشغول فعالیت هستید و این کار را در فواصل منظم تکرار کنید تا مشکلی ایجاد نشود.

حتما به خاطر داشته باشید که قبل و بعد از هر ورزشی، عضله خود را به‌آرامی کشش دهید. اگر شما هنگام خواب دچار این وضعیت می‌شوید، قبل از رفتن به رختخواب این کشش‌ها را انجام دهید. ورزش سبک قبل از خواب هم می‌تواند برای پیشگیری از این وضعیت مفید باشد.

گرفتگی عضلانی در هنگام شروع ورزش

این مشکل معمولاً مربوط به عدم تعادل مواد معدنی است مثلا:

کاهش یا افزایش کلسیم ، سدیم و یا پتاسیم مقادیر غیر طبیعی این مواد در خون منجر به انقباض عضله و جلوگیری از بازگشت آن به حالت اول است.

برای تشخیص مقادیر غیر طبیعی این مواد آزمایش خون انجام می گیرد. گرفتگی هایی که به هنگام شروع ورزش رخ می دهد ، می تواند به علت کم کاری تیروئید یا عدم توانایی عضله جهت تجزیه قند باشد. آزمایش آدرنالین خون برای بررسی عملکرد تیروئید انجام می شود. همچنین به منظور اطلاع از عملکرد عضله می توان از بیوپسی عضله استفاده نمود.

مقادیر غیر طبیعی مواد معدنی معمولاً نشانه نوعی بیماری در بدن است.مقدار کم پتاسیم می تواند به علت استفراغ ، مصرف مدرهای استروئید و شیرین بیان ، اسهال یا بیماریهایی که بر جذب و نگهداری پتاسیم موثرند ، باشد.در صورت تشخیص کمبود منیزیوم ، حتماً باید یک بررسی کامل درباره علت این نقصان انجام داد. مقدار کم یا زیاد کلسیم در خون هیچگاه نمی باشد.

در صورت وجود کلسیم غیر طبیعی در بدن باید به بیماریهای روده ، کلیه یا غدد پاراتیروئید شک کرد.همچنین با مصرف بیش از حد ویتامین D نیز مقادیر غیر طبیعی کلسیم مشاهده می شود.

مقدار کم نمک ( سدیم ) در خون از علل نادر گرفتگی عضلانی است.برنامه غذایی روزانه حاوی مقدار نمک کافی است و احتمال کمی وجود دارد که فرد دچار فقر سدیم شود.

به عنوان مثال: در صورت ورزش شدید برای چندین ساعت در هوای گرم بدن به ۳۰۰۰ میلی گرم نمک احتیاج دارد. اگر فردی در هنگام مصرف غذا از اضافه کردن نمک خودداری کند و غذای او نیز بی نمک باشد. با این وجود میزان نمک دریافتی وی ۳۰۰۰ میلی گرم در روز می باشد.

گرفتگی های عضلانی در ابتدای فعالیت عضلانی

دلیل مهم در این حالت ناکافی بودن جریان خون در عضله می باشد.در هنگام استراحت ، قطر شریانها برای رساندن خون کافی به عضلات مناسب است.در جریان ورزش عضلات به مقدار بیشتری خون پراکسیژن نیاز دارند. اگر قطر شریانها برای رساندن این مقدار خون به حد کافی نباشد ، عضله به علت کمبود اکسیژن دچار گرفتگی می شود.

گرفتگی های عضلانی پس از فعالیت شدید ورزشی

از دست دادن آب بدن مهمترین عامل چنین گرفتگی هایی است.در فعالیت طولانی مدت ، در هوای گرم مقدار زیادی مایعات از بدن دفع می شود.در این حالت حجم خون کاهش یافته و مقدار کافی خون برای رساندن اکسیژن به کلیه عضلات در حال ورزش وجود ندارد.در نتیجه عضلات در حال فعالیت ، خون کافی دریافت کرده و به سمت اسپاسم پیش می روند.

با نوشیدن آب قبل از فعالیت و هر ۱۵ دقیقه یک بار در حین فعالیت می توان از بروز چنین گرفتگی هایی پیشگیری نمود.

گرفتگی های عضلانی در هنگام خواب

گرفتگی عضلانی در هنگام خواب ، معمولاً به علت فشردگی یک عصب یا رفلکس خاص عضلانی – تلزونی بوجود می آید.اگر در هنگام خواب فرد غلت بزند، ممکن است که عصبی تحت فشار قرار گیرد، در این هنگام یک پیام از محل فشردگی آغاز و به عضله مربوط به آن امتداد می یابد. در این هنگام عضله درست شبیه به هنگامی که پیام از مغز به سوی آن بیاید منقبض می شود.علت دوم این حالت ، تشدید یک رفلکس طبیعی در بدن است.در هنگام غلت زدن در خواب ، عضلات منقبض می شوند. این عمل باعث کشیدگی تاندونهای متصل به عضله می شود.در تاندونها ، گیرنده هایی وجود دارند که در هنگام کشیدگی ، پیام هایی به نخاع ارسال می نمایند.در این هنگام یک پیام به عضله رفته و باعث انقباض آن می شود.در این حالت فرد احساس گرفتگی دردناک می نماید. با کشش دادن به عضلاتی که معمولاً دچار گرفتگی می شوند، پیش از خواب ، می توان از بروز این حالت جلوگیری کرد.

بطور خلاصه: علل گرفتگی عضلانی

سیگنالهای غیر طبیعی در اعصاب

غلظت غیر طبیعی مواد معدنی در داخل یا خارج سلولها

عرضه ناکافی اکسیژن

منبع ناکافی اکسیژن

صدمه به سلولهای عضلانی

مقادیر غیر طبیعی هورمونها یا آنزیم هایی که در انقباض عضله دخالت دارند

  توصیه ‌های غذایی:

 بهترین توصیه ‌های غذایی مواد غذایی بر اساس ارزش تغذیه‌ای که دارند به چهار گروه عمده تقسیم می‌شوند که هر وعده غذایی حداقل باید سه گروه را در بر بگیرد:

 گروه نان و غلات که منبع انرژی هستند .

 گروه لبنیات که پروتئین و کلسیم آنها بسیار بوده و با هیچ گروه دیگری قابل مقایسه نیست (این گروه‌ حاوی ویتامین B2 هم هست). مصرف این گروه از مواد غذایی بسیار توصیه می‌شود، زیرا در صورت عدم دریافت کافی، دچار کمبود کلسیم و ویتامین B2 می‌شویم که عامل اصلی گرفتگی عضلانی شناخته شده‌اند؛

گروه گوشت‌ و ماهی که حاوی پروتئین و آهن بوده و عدم مصرف‌شان سبب کمبود ویتامین B12 و کم‌خونی می‌شود؛

 و گروه چهارم که شامل میوه و سبزیجات است، هم موجب دریافت فیبر می‌شود و هم انواع ویتامین‌ها و املاح را به بدن می‌رساند.

دکتر کشاورز خاطرنشان می‌کند: «حال اگر این چهار گروه مواد غذایی را به اندازه استفاده نکنیم، یا کم یا زیاد مصرف کنیم، تعادل املاح و مواد معدنی موجود در خون و سلول‌های بدن به هم خورده و گرفتگی عضلانی پیش می‌آید، بنابراین اصلاح رژیم غذایی راه‌حل اصلی است.»

مکمل‌ ویتامین E دکتر کشاورز درباره لزوم مصرف مکمل‌های غذایی برای پیشگیری از گرفتگی عضلات می‌گوید: «اگر رژیم غذایی‌تان صحیح باشد، یعنی از همه گروه‌های غذایی که توصیه شد، مصرف کنید، دیگر نیازی به مصرف مکمل‌ها از جمله ویتامین E نیست.

اما در ورزشکاران، به دلیل اینکه شب قبل از مسابقه مواد نشاسته‌ای و قندی بیشتری مصرف می‌کنند که ذخایر گلیکوژن‌شان بالا برود، در حین مسابقه سوخت ناقص انجام می گردد و به دنبال آن مواد سمی در بدن تولید می‌شود و برای از بین بردن این مواد و خنثی کردن آنها ممکن است توصیه شود مکمل‌های غذایی حاوی ویتامین E، مصرف کنند.

فراموش نکنید که منابع غنی این ویتامین، انواع مغزها و روغن‌های گیاهی مثل روغن سویا، بادام، گردو، فندق، ذرت، دانه کتان و زیتون است.»

خلاصه این‌ که … مصرف چربی را کاهش دهید، زیرا رژیم غذایی چرب سبب کاهش جذب منیزیم و افزایش احتمالی دفع آن می‌شود.

مصرف قند را هم کم کنید، چون خوردن مواد غذایی شیرین بدن را وادار می‌کند تا منیزیم را جهت متابولیزه کردن مواد قندی مصرف کند و کمبود این ماده معدنی رخ دهد.

به عنوان توصیه آخر هم باید گفت که یا به کلی مصرف نوشابه‌های گازدار را قطع کنید یا مصرفشان را به حداقل برسانید، زیرا این نوشیدنی‌ها حاوی فسفات هستند و ذخایر کلسیم و منیزیم بدن را کاهش می‌دهند.

 

اهمیت هوای محل تمرین در ورزشهای رزمی

گاهی شاید برای ما شرایط جوی محیط تمرین مهم نباشد ولی گاهی این بی توجهی ممکن است باعث شود که ما مدتها از تمرین دور بمانیم بنابراین برای این که در کنار سلامتی ، به تمرینات مداوم خود ادامه دهیم، لازم است مواردی را در نظر بگیریم.

هوای محیط تمرین
گاهی شاید برای ما شرایط جوی محیط تمرین مهم نباشد ولی گاهی این بی توجهی ممکن است باعث شود که ما مدتها از تمرین دور بمانیم بنابراین برای این که در کنار سلامتی ، به تمرینات مداوم خود ادامه دهیم ، لازم است مواردی را در نظر بگیریم.

• تمرین در گرما :
تمرین در محیطهای گرم بسیار خطرناک است و در صورتی مایل هستید در چنین شرایطی تمرین کنید ، به نکات زیر توجه نمایید:
- باید سعی کنیم از حداقل لباس استفاده کنیم (مانند رکابی)
- باید از طریق مصرف مقدار کمی نمک، نمک از دست رفته را که به وسیله تعریق از بدن خارج شده جبران کرد .
- برای این که بدن با گرما سازش پیدا کند، باید در روزهای اول تمرین از تمرینات شدید خودداری کرد که بهترین راه برای بالا بردن استقامت بدن در مقابل گرما، تمرینات منظم است.
- در این مواقع برای حفظ آمادگی می توان شنا کرد و و از تمرینات دیگر کم کرد.
- در صورتی که سلامتی مان در خطر است از دست دادن دو، سه جلسه تمرین بهتر است تا به خودمان آسیب برسانیم.

• تمرین در سرما :

- برای تمرین در هوای سرد لازم اسـت که بدن را به خـوبی از قـبل گرم کنیم ولی در صورتی که هوا بیش از حد سرد است ، بهتر است که تمرین نکنیم ، چون در این حالت ، سینه به طور ناگهانی سرد می شود و باعث می شـود قلـب حـالت انقـباض پیدا می کند این انقباضات باعث می شود اکسیژن کمتری در دریافت شود که در نهایت ممکن است باعث حمله قلبی شود .

- از پوشیدن بیش از حد لبـاس بـاید خـودداری کـرد ، چـون باعـث افـزایش زیاد حرارت بدن می شود و همچنین از درآوردن لباسهای خود به یکباره باید خودداری کـرد و نقاط حساس را از سرما دور نگه داشت .

- پارو کرن برف مـی تواند با پوشیـدن لباس منـاسب برای بدن مفـید باشد البته بهتر است که مقدار برفی که بر می داریم، سبک باشد تا تعداد پاروها را بیشتر کنیم .

• آلودگی هوا :

- ورزشکارانی که در کنار خیابانها به خصوص خیابانهایی که شلـوغ است می دوند بهتر است از این مکـانها دوری کـنند و در جـاهای سـر سبز و پر درخت تمرین کنند ، به دلیل هوای آلوده خیابانها (به خصوص وجود منواکسید کربن) این اماکن مناسب تمرین نمی باشند .

نتایج یك پژوهش نشان داد: آلودگی هوا با اختلال درسیستم توزیع اكسیژن واختلال درعملكرد ریوی ،توان استقامتی ورزشكاران در هنگام ورزش در محیط آلوده را كاهش می دهد.

دكترحمید رجبی استادیار دانشگاه تربیت معلم تهران در پژوهشی ، تاثیر تمرینات هوازی كوتاه مدت در محیط های آلوده به CBC و مقدار لیپیدها و لیپوپروتئین های سرم و زمان اجرا در موش های آزمایشگاهی را مورد بررسی قرار داد.

نتایج این پژوهش نشان داد: اثرات مضر آلودگی هوا در هنگام ورزش تشدید می شود، زیرا هنگام فعالیتهای ورزشی ، بنابر افزایش نیازهای متابولیكی، مقدارهوایی كه وارد سیستم تنفسی می شود، چندین برابر شده و ممكن است حتی از20 برابر نیز بیشتر شود.

این نتایج می افزاید: حجم بسیاری زیادی از هوای آلوده، نسبت به حالت استراحت وارد ریه ها می شود و اثرات مضر آن را بر سلامتی، تشدید می كند.

از سوی دیگر در هنگام ورزش، تنفس از هر دو راه بینی و دهان صورت گرفته و دفع آلاینده ها در مسیرهای فوقانی تنفسی

( بینی) كمتر می شود، به عبارت دیگر، آلودگی هوا ممكن است تاثیر مفید ورزش را بر سلامتی دچار محدودیت كند.

در این پژوهش با استفاده از 32 موش صحرایی آزمایشگاهی در چهار گروه اثرات مفید و مضر و ورزش در محیط آلوده بهCBC ، لیپیدها و لیپوپروتئین های سرم مورد مطالعه قرار گرفتند.

نتایج این بررسی، كاهش معنا داری درتعداد گلبولهای قرمز، مقدار هموگلوبین و درد هماتوكریت خون در گروهی كه در محیط آلوده به تمرین هوازی پرداخته بودند را نشان داد.

همچنین افزایش تعداد گلبولهای سفید خون، و متوسط حجم گلبولهای قرمز در موشهای تمرین كرده و تمرین نكرده در محیط آلوده مشاهده شد.

در ادامه این نتایج آمده است: تمرین هوازی در مدت 8 هفته، صرف نظر از اینكه در محیط آلوده و یاغیرآلوده انجام گیرد باعث كاهش معنادارترین گلیسرید سرم می شود و بی تحركی در محیط پاك باعث افزایش وزن می شود، اما بی تحركی در محیط آلوده تاثیری بر وزن ندارد.

در بخش دیگری از این نتایج آمده است: زمان استقامت تا مرز خستگی نیز برای هر دوگروه تجربی در محیط آلوده كمتر از محیط پاك بود اما بین دو گروه در دو محیط تفاوت معنی داری نبود.

 

کنترل تمرین از طریق ضربان قلب

يك مربی همواره باید برنامه های تمرینی خود را از نظر اجرا تحت کنترل داشته باشد ، تا بتواند يك ارزیابی صحیح از برنامه های داده شده به عمل آورد و چنانچه لازم باشد اصلاحات مورد نیاز را در برنامه تمرینی خود به عمل آورد.

لذا باید در سه مرحله تمرینی يعني : گرم کردن، تمرینات هوازی وتمرینات غير هوازی ورزشکار را تحت کنترل داشته باشد تا دریابد آیا آنچه هدف برنامه تمرینی بوده است رسیده است یا خبر؟ با چند روش مي توان ورزشکار را کنترل نمود كه آیا به آن دامنه كار تعریف شده رسیده است یا خبر ؟ براي مثال وقتي به تيم دستور گرم كردن مي دهد بايد كنترل كند كه آيا واقعا بدن وي گرم گرديده است يا خير؟ يا آيا در تمرينات هوازي ورزشكار در همان حد خواسته شده كار كرده است يا نه ، زیرا ممكن است ورزشكار فراتر از خواسته مربي شدت كار را بالا برده و يا بر عكس، در آن شدت ، كار نكرده باشد.

 يكي از اين روش ها اندازه گيري اسيد لاكتيك خون ورزشكار است زيرا ميدانيم در فعاليت هاي مختلف با شدت هاي گوناگون ، مقدار تجمع اسيد لاكتيك در بدن متفاوت مي باشد. اما چگونه يك مربي مي تواند در وسط تمرين اسيد لاكتيك را اندازه گيري كند ؟ پس راه آسانتري را بايد جستجو نمود.

ساده ترين راه، اندازه گيري ضربان قلب ورزشكار است ، يعني با اندازه گيري ضربان قلب ورزشكار با پارامتر هاي از پيش تعيين شده مثل سن و ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون مي توان به اين هدف رسيد. وقتي مربي به ورزشكاري دستور گرم كردن (warm up ) مي دهد بايد ضربان قلب وي برابر فرمول زير محاسبه كند و ضربان قلب كه به اين محدوده رسيد نشان مي دهد كه بدن گرم شده است و آماده تمرين مي باشد.
ماكزيمم ضربان مجاز قلب ورزشکار = سن ورزشکار – 220
ضربان قلب كاري = ضربان قلب ورزشکار در حالت سكون – ماكزيمم ضربان قلب ورزشکار
ضربان قلب در حالت گرم كردن= ضربان قلب در حالت سكون + (4/0×ضربان قلب كاري )
براي مثال اين محاسبه براي يك ورزشکار 30 ساله كه ضربان قلب وی در حالت سكون 70 ضربه در دقيقه مي باشد به شرح زير است 
ماكزيمم ضربان مجاز قلب 190=30-220
ضربان قلب كاري 120=70-190
ضربان قلب مجاز براي گرم كردن 118=70+48 70+(4/× )120 

محدوده ضربان قلب ورزشكاري كه استقامتي هوازي كار مي كند به شرح زير است: 
ضربان قلب در حالت سكون + (6/0×ضربان قلب كاري )
و اگر ورزشكار در آستانه غير هوازي كار مي كند يعني بين مرز هوازي و غير هوازي كار وتمرين مي نمايد ضربان قلب وي به شرح زير محاسبه ميگردد:
ضربان قلب در حالت سكون + 7/0 ×ضربان قلب كاري

براي مثال يك ورزشكار 30 ساله كه ضربان قلب وي در حالت سكون 60 است
محدوده ضربان قلب وي در حالت آستانه غير هوازي به شرح زير مي باشد:
ماكزيمم ضربان قلب 190=30-220
ضربان قلب كاري 130=60-190

151=60+91=60+(7/0×130)

ضربان قلب يك ورزشكار با مشخصات ذكر شده فوق وقتي كه در آستانه غير هوازي كار مي كند .
اما محاسبه ضربان قلب همان ورزشكار 30 ساله كه ضربان قلب وي در حالت آرامش و سكون 60 است در زمانيكه در آستانه اسید لاكتيك يعني غير هوازي كار مي كند به شرح زير است.
ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون +9/0×ضربان قلب كاري
ضربان قلب كاري 130 =60-190 à ماكزيمم ضربان قلب 190 =30-220
177 =(60+117) =60+(9/0×130)

ضربان قلب ورزشكاري كه در سيستم اسيد لاكتيك يا غير هوازي كار مي كند 
پس با توجه به ويژگي هر ورزشكار مي توان از روي ضربان قلب وي مشخص نمود.

 

تمرین زدگی در ورزشکاران

به خستگی طولانی مدت و افت عملکرد ورزشی یک ورزشکار که غالبا براثرافراط درتمرین یااجرای برنامه های غلط تمرینی ایجاد می شود. تمرین زدگی (Overtraining ) گفته می شود. میزان شیوع دقیق تمرین زدگی در رشته های مختلف ورزشکاران کاملاً مشخص نیست اما گزارش های متعددی ازشیوع این وضعیت ناخوشایند در ورزشکاران رشته های بسکتبال، مشتزنی، دوچرخه سواری، شنا، دو ومیدانی، جودو وکشتی ارائه شده است . به عنوان مثال، میزان شیوع تمرین زدگی درشناگران حدود ۱۰ تا۴۰ درصد و در دوندگان بین ۱۰ تا۶۰ درصد گزارش شده است .

 علل اصلی تمرین زدگی

ازمیان علل مختلفی که تاکنون درمورد تمرین زدگی گزارش شده است می توان سه علت اصلی را برشمرد :

1)استراحت ناکافی بین جلسات

2) نامناسب بودن حجم وشدت تمرینات

3)افزایش ناگهانی فشارتمرین

ازعلل مهم دیگر می توان به اجرای تمرینات قدرتی شدید، مسافرت ها ومسابقات مکرر، یکنواختی برنامه تمرینات وعدم استراحت ورزشکار درطول تمرین اشاره کرد.

عواملی مثل تغذیه نادرست، ناکافی بودن خواب واستراحت، اضطراب در زندگی روزمره، فشارهای شغلی وتغییرات یا بی نظمی های زندگی ازجمله این عوامل است . به عنوان مثال، کشتی گیرانی که درجریان کاهش وزن شدید قراردارند، استعداد بیشتری برای ابتلا به تمرین زدگی دارند.

 علائم ونشانه هـــا 

اگرچه تعداد علائم ونشانه های گزارش شده تمرین زدگی بیش از۱۰۰ مورد است با این حال می توان علائم زیر را به عنوان مهمترین موارد آن درنظر گرفت .

 علائـــم جسمانی

ـ افزایش دردهای عضلانی ـ افزایش ضربان قلب و فشارخون در حال استراحت ـ کاهش توان هوازی

ـ تحریک پذیری عصبی ـ تولید مقادیر زیادتر لاکتات درعضلات در حین اجرای فعالیت

ـ افزایش استعداد ابتلا به بیماری های عفونی ـ دردهای مفاصل و عضلات که بین دو جلسه تمرین از بین نرود

ـ تورم غدد لنفاوی ـ طولانی شدن زمان التیام زخم ها ـ افسردگی ـ اختلال در خواب ـ اختلالات خلقی

ـ کاهش اعتماد به نفس ـ کاهش اشتها ـ احساس عدم امنیت

علائم تمرینی

ـ افت عملکرد ـ افزایش طول دوره های بازگشت به حالت اولیه

ـ کاهش سرعت، قدرت و استقامت، افزایش زمان عکس العمل ـ استعداد بیشتر به صدمات ورزشی

 پیشگیری ازتمرین زدگی

پیشگیری از تمرین زدگی، بهتر و مؤثرتر از درمان آن است.نکات مهم در این زمینه عبارت است از:

- فشار ( شدت وحجم ) تمرین را به تدریج بالا ببرید . هیچگاه در هرهفته بیش از ۱۵ تا۱۰ درصد برحجم یا شدت تمرینات نیفزایید.

- اصل تنوع را درتمرینات رعایت کنید . گاهی از ورزش های دیگری که از نظر دستگاه های انرژی مشابهت زیادی به رشته ورزشی شما دارند استفاده کنید ( مثلا تمرین تفریحی بسکتبال برای کشتی گیران(

- در طراحی برخی از جلسات تمرین از خود ورزشکاران کمک بگیرید.

- پیش بینی روزهای تعطیل در برنامه تمرینات لازم است. هر هفته حداقل یک روز تعطیل کنید.

- بین فصول مختلف تمرینی از دوره های استراحت کامل سود جویید.

- از جلسات تمرینی که موفقیتی برای ورزشکار درپی دارد استفاده کنید .

- ورزشکاران را تشویق به تغذیه مناسب کنید.

- با نزدیک شدن به فصل مسابقات، از فشار ( به ویژه حجم ) تمرینات بکاهید.

- از روش های نشاط آور ( مثل ماساژ، آرام تنی، آب درمانی، دوش آب ولرم ) برای بازسازی بدن ورزشکاران بین هر دو جلسه تمرین استفاده کنید .

- صدمات و بیماری های کوچک را جدی بگیرید و با توجه به آنها شدت و حجم تمرینات ورزشکار را تنظیم کنید.

- در فواصل زمانی منظم، ورزشکاران را در آزمون های آمادگی جسمانی شرکت دهید تا از میزان پیشرفت یا پسرفت واقعی آنها آگاه شوید.

- از ورزشکاران در معرض خطر ( نوجوانان و جوانان، میانسالان و کسانی که به شدت تمرین می کنند) غافل نشوید ۰ به برنامه تمرینی آنها توجه بیشتری کنید .

- خواب ورزشکار باید کافی باشد وگرنه در مرحله تمرینات جدی به سرعت دچار تمرین زدگی می شود.

 درمان ورزشکار تمرین زده

در صورتی که ورزشکاری مبتلا به تمرین زدگی شد، باید هر چه سریعتر درمان در مورد وی آغاز شود .

همان گونه که در قسمت علائم و نشانه ها توضیح داده شد، علائم تمرین زدگی پرشمار است.از همین رو، تشخیص دادن تمرین زدگی کار دشواری است و بهتراست ورزشکار یا مربی با مشاهده بخشی از این علائم (پرسشنامه تشخیص اولیه تمرین زدگی)، به پزشک مراجعه کند تا با استفاده از معاینات و آزمایش ها تشخیص و درمان لازم در مورد او صورت گیرد . با این حال چند نکته مهم در درمان ورزشکاران تمرین زده وجود دارد که ذکر آنها لازم است.

ـ بهتر است ورزشکار حداقل ۳ هفته به استراحت بپردازد .

ـ گاهی حتی لازم است ورزشکار با نظر پزشک تا ۳ ماه استراحت کند.

ـ بهتراست تنها از فعالیت های سبک و ملایم مثل پیاده روی و شنا سود جسته شود.

ـ چنانچه شدت علائم روانی زیاد باشد، باید حتما ورزشکار به یک روانپزشک یا روانشناس ورزشی مراجعه کند

استاد صالحی وهمراهان

              استاد آیت الله توکل و استاد حمید صالحی 

مسابقات جهانی توآ سال ۱۳۹۰ سالن شهید دستغیب شیراز

تاثیر نماز در ورزشکاران

بسیاری از مسلمانان بزرگسال كه از زمان كودكی به اقامه نماز مشهور بوده اند، در سن پیری و با داشتن عمرهای بالا، تا حد زیادی از سلامت جسمانی و عقلی قابل قبولی برخوردارند.

این پژوهش، تلاش‌های علمی انجام شده را بررسی نموده، با تحلیل و بهره‌برداری از دستاورد‌های این تحقیقات، به دنبال رسیدن به هدف مقاله است. هدف این تحقیق، توجه دادن به حقیقتی مهم است: عبادت‌های اسلامی فواید جسمی روشنی برای بدن انسان دارد. این پژوهش به دنبال بیان تاثیرات مثبت حركات نماز در چرخش خون در مغز و مقارنه تاثیرات نماز با تاثیر جایگزین‌های آن در اثر انجام ورزش است به ویژه این كه انجام ورزش یكی از وسایل متعارف برای حفظ سلامتی بدن است، در این تحقیق به دست‌آورد پژوهش‌های انجام شده دیگر در گذشته، تكیه شده.

این پژوهش به بررسی فایده فرمان الهی به شروع نماز، در سن كودكی می‌پردازد. آغاز نماز در این سن، باعث می‌شود كودك، نماز را به خوبی به جا آورد و به انجام نماز به شكل صحیح، عادت كند. انجام صحیح حركات نماز، باعث پدید آمدن بیشترین تاثیرات مطلوب بر بدن خواهد شد. 

با توجه به این كه مغز یكی از مهم‌ترین اعضای بدن به شمار می‌رود، وظیفه آن به میزان زیادی به جریان چرخش خون بستگی دارد. جریان چرخه خون، تغذیه كننده مغز می‌باشد. چرخه خون ویژگی‌هایی دارد كه همین ویژگی‌ها نشاط و پویایی مغز را تامین می‌كند. یكی از این ویژگی‌ها وجود چرخه ذخیره‌ای است كه در مواقع اضطراری و مورد نیاز به كار می‌افتد. همچنین دارای نظامی خودكار برای تنظیم چرخه خون در مغز است كه ثبات جریان خون به مغز را در شرایط گوناگون تضمین می‌كند.

بر اساس تحلیل انجام شده در این پژوهش‌ها، مشخص شده كه گونه‌های مختلف ورزش به چرخه خون در مغز آسیب می‌رساند. به عكس نماز كه یكی از وظایف دینی اسلامی است، فواید بسیاری در این زمینه دارد. ورزش بدنی از این جهت كه خون را به شكل مستقیم از مغز سرقت می‌كند و برای تغذیه عضلات دیگر به كار می‌گیرد، به چرخه خون در مغز ضرر می‌زند. این تغذیه عضلانی به حساب تغذیه خونی مغز گذاشته می‌شود.

همچنین در نتیجه سرعت گرفتن عملیات تنفسی در هنگام انجام ورزش، معدل دی‌اكسید‌كربن در خون، پایین می‌آید كه پیامد آن، آرام‌تر شدن جریان خون به سمت مغز است، زیرا نسبت دی‌اكسید‌كربن در خون یكی از مهمتر‌ین عوامل جریان خون به سمت مغز به شمار می‌آید. گزارش‌های علمی فراوانی وجود دارد كه حاكی بی‌هوشی ورزشكاران هنگام فعالیت ورزشی یا بلافاصله بعد از ورزش است، در حالی كه این بی‌هوشی‌ها هیچ گونه سابقه بیماری قلبی را به همراه نداشته. این گزارش‌ها نیز آسیب‌رسانی ورزش به فرآیند خون رسانی مغزی را تأیید می‌كند.

همچنین گزارش‌های گوناگون دیگری، بیانگر پایین آمدن نیروهای اعتدالی در بسیاری از ورزشكاران می‌باشد كه سرزنش بیشتری را نسبت به مسأله ورزش برانگیخته است. اضافه بر این سكته‌های قلبی متعدد در هنگام ورزش - در ورزشكاران بیمار و ورزشكاران سالم- تأیید‌گر نظریه آثار نامناسب برخی ورزش‌های خشن می‌باشد.

از سوی دیگر به نظر می‌رسد، حركات نماز بر جریان خون در مغز تأثیرات مثبت فراوانی داشته باشد. در هنگام سجده با متمایل شدن سر به سمت پایین، جریان خون به سمت مغز افزایش می‌یابد همچنین خم شدن بدن بر روی خود هنگام سجده، به جهت‌گیری خون از اطراف بدن به سمت اعضای درونی و مغز كمك می‌كند. اضافه بر این،هنگام سجده و تمایل سر به سمت پایین، معدل دی‌اكسید‌كربن در خون به شكل فیزیولوژیك افزایش می‌یابد. این حالت در نتیجه فشار اعضای دستگاه گوارشی بر ریه پدید می‌آید. بالا رفتن نسبت دی‌اكسید‌كربن در خون باعث اضافه شدن جریان خون به سمت مغز خواهد شد.

همچنین خم‌شدن مكرر سر به پایین در هنگام ركوع و سجود؛ سپس بالا آمدن سر هنگام ایستادن و نشستن، كمك می‌كند از نظام خودكار توازن جریان خون به مغز، مراقبت بیشتری شود. مشهور این است كه این نظام خودكار اعتدالی، با افزایش سن، فرسوده می‌شود.

نظام خودكار توازن جریان خون در مغز در هنگام سجده، عكس‌العمل دو گانه‌ای از خود نشان می‌دهد: در ابتدای سجده‌، مانع جریان خون اضافه‌ به مغز می‌شود. این حالت باعث آمادگی مغز برای دریافت جریان بیشتر خون می‌شود. جلوگیری ابتدایی از جریان خون به مغز به جریان چرخش احتیاطی خون به مغز، این فرصت را می‌دهد تا برای فعالیت و عملكرد خود آماده شود. در مرحله بعد، به خون اضافه اجازه داده می‌شود به سمت مغز جریان پیدا كند و سرانجام در جایگاه‌های ذخیره خون توزیع شود. به این صورت، از این كاركرد مهم احتیاطی مراقبت می‌شود. كاركردی كه بنابر مشهور با افزایش سن و پیری، تضعیف می‌شود و چه بسا بی‌توجهی و عدم به كارگیری هم در این ضعیف شدن مؤثر باشد.

این عكس‌العمل دوجانبه نظام خودكار چرخش خون در مغز، در هنگام سجده، ما را به سمت فهم بهتری از فایده انجام فرمان الهی در نماز هدایت می‌كند. از نظر فقهی حركات نماز باید به گونه‌ای با آرامش انجام شود كه از انجام این حركات مطمئن شویم. تنها در این صورت است كه فایده مطلوب حركات نماز نسبت به چرخش خون در مغز به دست می‌آید. با انجام آرام حركات نماز به هر یك از عكس‌العمل‌های چرخش خونی فرصت داده‌ایم تا متناسب با هر یك از حركات نماز، در مجرای صحیح خود قرار بگیرد.

بر اساس توضیحات بالا، روشن می‌شود كه نماز در اسلام، تأثیرات روشنی بر جریان خون در مغز دارد، از انجام وظیفه جایگاه‌های ذخیره خون در مغز و همچنین از نظام خودكار چرخش خون در مغز محافظت می‌نماید.این تحقیق مدعی فهم علت وجوب حركات نماز در اسلام نیست. شاید رسیدن به چنین فهمی برای هیچ‌كس عملی نباشد ولی در عین حال تلاش دارد برخی تأثیرات ناشناخته نماز بر چرخش خون در مغز را ملموس نماید. بر اساس گفته‌های بالا، می‌توان نتیجه گرفت چند لحظه سجده در بارگاه الهی می‌تواند بسیاری از آثار مضر فعالیت‌های روزانه و ورزش را بر چرخش خون در مغز، از بین ببرد و از انواع تمرین‌های مختلف ورزشی بی نیاز سازد.

علی رغم بیان این فواید روشن، این تأثیر، تنها فایده جسمی نماز نیست، چه این كه اگر تمام فواید جسمی نماز را هم در نظر بگیریم، این فواید برترین فایده نماز نخواهد بود. در حقیقت فواید معنوی نماز را باید بزرگترین نوآوری این واجب الهی دانست.

در پایان لازم به تذكر است كه هدف این پژوهش، تشویق به ترك ورزش نیست؛ بلكه در دوره‌ا كه اشتیاق به پزشكی جایگزین و درمان‌های طبیعی در حال رشد است، نگا‌ه‌ها را به توجهی جدی‌تر به سوی اسلام و رسالت بزرگ آسمانی آن فرامی‌خواند، اسلامی كه تمامی فرمان‌هایش به مصلحت انسان است.

 

گرفتگی عضلات

تا به‌حال برایتان پیش آمده که حین انجام کارهای عادی روزانه، به‌طور ناگهانی دچار درد شدیدی در قسمتی از بدنتان ‌شوید؛ مثلا وقتی خم شده‌اید تا شیئی را از روی زمین بردارید یا هنگامی که سرتان را موقع خروج از پارکینگ برای احتیاط و نگاه‌کردن به عقب بر‌گردانده‌اید؟ حتی ممکن است تنها بعد از کش‌دادن بدنتان پس از یک سفر هوایی طولانی، دچار این نوع دردهای ناگهانی شدید شوید. این دردها معمولا آن‌قدر شدید هستند که شاید حتی به سختی بتوانید از جایتان تکان بخورید زیرا ماهیچه‌های اطراف ستون فقرات، از قوی‌ترین و در عین حال کاربردی‌ترین نقاط بدن هستند و گرفتگی آنها می‌تواند منجر به بروز دردهای ناراحت‌کننده در ناحیه پشت و گردن شود.

گرفتگی عضلات یکی از شایع‌ترین عوامل ایجاد درد شدید در پشت و گردن افراد است. این درد اگرچه گاهی با بعضی روش‌های سنتی معمول هم قابل کنترل است و نیازی به درمان از طریق روش‌های جراحی ندارد اما در صورت مشاهده بعضی علائم باید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

گرفتگی عضلات یکی از عکس‌العمل‌های حفاظتی و طبیعی بدن نسبت به مشکلاتی است که در ماهیچه یا رشته‌های عصبی اطراف آن پیش آمده است. گرفتگی پشت ممکن است به دلایل مختلفی بروز کند. معمولا حرکات ناگهانی نامناسب ممکن است باعث کشش‌های شدید در بافت ماهیچه‌ای و عصبی این قسمت شده و درد و ناراحتی‌ای برای ما ایجاد کند. این گرفتگی عضلات پشت گاهی هم می‌تواند نشانه‌ای از وجود صدمات و مشکلات در قسمت‌های درونی خود ستون فقرات مثل مهره‌ها یا

دیسک‌ها و زردپی‌ها (رشته‌های پیوندی که مهره‌ها را به هم اتصال می‌دهند) باشد.

● این درد معنی‌دار

از اولین نشانه‌های گرفتگی عضلات، درد شدیدی است که بسته به موقعیت ناحیه صدمه‌دیده، در پشت یا گردن ظاهر می‌شود. این درد که با انقباض دردناک ماهیچه همراه است، ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.

این درد و انقباض معمولا ۲هدف را دنبال می‌کند؛ یکی اینکه شما را متوجه وجود مشکل در بدنتان کند و دیگر اینکه حرکات شما را محدود سازد تا مانع صدمات بیشتر در آن ناحیه از بدنتان بشود. این علائم معمولا‌ بر اثر فعالیت فیزیکی زیاد تشدید می‌شوند و عموما پس از یک دوره استراحت، کمتر شده یا از بین می‌روند.

● چه باید کرد؟

در بیشتر اوقات اگر گرفتگی عضله در افراد علت پزشکی جدی نداشته باشد، با یک دوره درمانی ساده در چند روز یا چند هفته بهبود پیدا می‌کند. اما اگر هر یک از علائم زیر را در خود مشاهده کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید:

▪ تغییر در نحوه عملکرد روده‌ها و مثانه؛ به طوری که در کنترل آنها دچار مشکل بشوید.

▪ ضعف ماهیچه‌ها در ناحیه بازوها و ساق پاها و عدم تعادل هنگام راه‌رفتن و احساس کاهش تــدریجــی توانایی در طی مسیری که معمولا به راحتی پیاده‌روی می‌کرده‌اید.

▪ احساس گسترش درد و بی‌حسی در دست و پا به ویژه هنگام عطسه، سرفه یا موقع نشستن.

▪ بدتر شدن درد در حالت دراز کشیدن و بی‌خوابی در طول شب از شدت درد.

▪ درد همراه با تب، کاهش وزن و دیگر نشانه‌های بیماری.

اگر هیچ یک از علائم ذکر شده را ندارید، شاید با انجام کارهایی بتوانید خودتان درد و گرفتگی ماهیچه‌هایتان را کاهش دهید یا بعضی از علائم آزاردهنده و مشکل‌ساز آن را از بین ببرید.

● از تو حرکت

انجام فعالیت‌های روزانه و معمول (البته شاید با سرعت کمتر و مطمئنا با خودداری از انجام کارها و حرکاتی که ممکن است دوباره مشکلاتی در شما ایجاد کند) بهترین و مناسب‌ترین قدم برای شروع یک دوره درمانی است. استراحت کوتاه‌مدت مشکلی ایجاد نخواهد کرد اما خوب است بدانید که فعالیت‌های سبک، به بهبود وضعیت شما سرعت می‌دهد بنابراین از دراز کشیدن و استراحت‌های طولانی‌مدت خودداری کنید.

● کمپرس سرد

در ۷۲ساعت اولیه‌ شروع گرفتگی عضلات‌ فورا تعدادی قطعه یخ یا سبزیجات یخ‌زده را در کیسه و سپس پارچه‌ای پیچیده و حداکثر ۲۰دقیقه روی موضع دردناک قرار دهید. این کار را چندین بار در طول روز تکرار کنید. کمپرس سرد، درد و ورم ناحیه درد را کاهش می‌دهد و با بی‌حس کردن بافت عضلانی آن منطقه، تحریکات عصبی محل صدمه‌دیده را کم می‌کند. البته مراقب باشید زیرا کمپرس سرد طولانی و بیش از ۲۰دقیقه در ناحیه مورد نظر می‌تواند باعث انقباض بیشتر عضلات و افزایش درد در آن شود.

● کمپرس گرم

پس از گذشت ۳روز از آغاز درد گرفتگی عضلات، می‌توانید روش کمپرس گرم را شروع کنید. کمپرس گرم باعث شل‌شدن ماهیچه‌های منقبض‌شده و افزایش جریان خون در آنها می‌شود. این کار حتما باید پس از ۷۲ساعت اولیه گرفتگی عضلات آغاز شود تا التهاب فروکش کند. استفاده از گرمای مرطوب بهتر از گرمای خشک است، زیرا میزان از دست‌دهی آب بدن را کاهش می‌دهد. برای این کار می‌توانید از انواع کمپرس‌های مرطوب مانند کیسه‌های آب‌گرم مخصوص کمپرس، حمام آب‌گرم یا جکوزی استفاده کنید.

● داروهای ضد‌درد و آرام‌بخش

انواع داروهای ضد درد مانند آسپرین، ایپوبروفن، استامینوفن یا ناپروکسن نیز می‌توانند درد را کاهش داده و ورم و گرفتگی عضلات را کم کنند. داروهای متنوعی وجود دارند که بدون نیاز به نسخه پزشک قابل‌‌خریداری هستند اما حتما در مورد استفاده از آنها با پزشک خود مشورت کنید. آنها به شما کمک خواهند کرد مناسب‌ترین دارو را تهیه کنید.

● موضع‌بند‌های طبی

استفاده کوتاه‌مدت از سینه‌‌بند‌های طبی نیز می‌تواند برای کاهش دردهای گرفتگی عضلات مفید باشد. این‌گونه تجهیزات طبی (سینه‌بند یا گردن‌بند طبی) با ثابت نگه‌داشتن و گرم کردن ماهیچه‌های محل مورد نظر، درد را کاهش خواهند داد.

فراموش نکنید که در مورد استفاده از انواع کمربند، گردن‌بند و سینه‌بندهای طبی و سایز و نوع مناسب آن حتما با پزشک خود مشورت کنید تا راهنمایی‌های لازم را به شما بدهد.

البته هرگز روی این نگهدارنده‌های خارجی برای درازمدت حساب نکنید زیرا رها گذاشتن عضله‌ها و اجازه حرکت و فعالیت دادن به آنها می‌تواند برای بهبود مشکلات و صدمات شما مفید باشد.

اگر هیچ یک از روش‌های پیشنهادی بالا کارساز نبود و با هیچ‌کدام از مراقبت‌های خانگی نتوانستید درد، التهاب و گرفتگی عضلات خود را کم کنید، حتما به مراکز درمانی مراجعه کنید؛ شاید آنها روش‌های مراقبتی و درمانی دیگری را به شما ارائه بدهند.

● عضله هم بگیر نگیر داره

برای جلوگیری از ایجاد دوباره صدمات در پشت و گردن و پیشگیری از گرفتگی دردناک عضلات باید قدرت و توانایی‌ عضلات خود را زیاد کنید و برای انعطاف‌پذیری ماهیچه‌ها، تاندون‌ها و زرد‌پی‌هایی که ستون فقرات پشت‌تان را نگهداری ‌می‌کنند، برنامه‌ریزی و تلاش کنید. روش‌های زیر به این منظور پیشنهاد می‌شود:

▪ برای انجام ورزش‌های هوازی سبک - که به پشت و ستون فقرات و مفاصل فشار وارد نمی‌کنند - مثل دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی یا شنا برنامه‌ریزی کنید. اگر ورزش در فضای باز برایتان ممکن نیست، از دستگاه‌ها و وسایل ورزشی موجود در بازار مانند دوچرخه‌های ثابت و غیره - که در سالن‌های ورزشی موجود هستند - استفاده کنید؛ حتی می‌توانید یکی از آنها را خریداری کرده و در خانه داشته باشید و مرتبا از آن استفاده کنید.

▪ با تقویت عضلات شکم و پشت خود (بدن‌سازی) یک سینه‌بند طبی طبیعی برای نگهداری ستون فقرات خود خواهید داشت.

▪ کشش‌های آرام در عضلات، انعطاف‌پذیری آنها را زیادتر می‌کند. کشش دادن همچنین باعث می‌شود خون بیشتری به سمت عضلات‌تان جریان پیدا کند.

● هشدار، هشدار!

اگر به طور مرتب به گرفتگی عضلات دچار می‌شوید، پیش از برنامه‌ریزی برای انجام هرگونه فعالیت‌های کششی و ورزشی، حتما با پزشک معالج خود مشورت کنید (حتی اگر به انجام فعالیت‌های ورزشی عادت دارید!). زمانی‌که ماهیچه‌ها، اعصاب و دیگر بافت‌های بدن تحت تاثیر گرفتگی، التهاب دارند یا در مراحل اولیه بهبود به سر می‌برند باید از وارد کردن هرگونه فشار و تحرک زیاد بر آنها خودداری کرد زیرا ممکن است صدمات بیشتری به آنها وارد شود یا روند درمان کند شود.

اجرای حرکات ژیمناستیک بصورت انیمیشن

نقش ورزش در سلامت جسم

1- تقویت سیستم اسکلتی و پیش‌گیری از ابتلا به بیماری پوکی استخوان

مشخص شده است که تقویت سیستم اسکلتی بدن و متراکم بودن آن ارتباط مستقیمی با میزان فعالیت بدنی و فشارهای مکانیکی دارد.

به طور مثال در فضانوردانی که به مدت طولانی در فضا به سر می‌برند،به دلیل بی‌وزنی و یا در بیماران مزمن که به مدت طولانی بستری شده یا پایشان گچ گرفته شده و تحرکی ندارند، تراکم استخوانی به‌ شدت کاهش یافته و بسیار مستعد شکستگی می‌شود.

این همان پدیده ای است که به آن « پوکی استخوان»  می گویند و در افراد سالمند  به طور شایع دیده می‌شود. پوکی استخوان منجر به دردهای متوسط تا شدید و مزمن اسکلتی می‌شود و زندگی عادی فرد را تحت تأثیر قرار می‌‌دهد.

2- به تأخیر انداختن پدیده‌ی سالمندی یا پیر شدن

با افزایش سن، مصرف انرژی پایه کاهش می‌یابد. به ازای هر 10 سال افزایش سن در بزرگسالی، میزان مصرف انرژی پایه حدود 2 تا 3 درصد کاهش می‌یابد، که گفته می‌شود به دلیل از دست دادن توده‌ی عضلانی بدن و افزایش بافت چربی است.

این تغییرات در ترکیب بدن را می‌توان با ورزش کاهش داد. ورزش سبب حفظ توده‌ی عضلانی بدن و افزایش مصرف انرژی پایه می‌گردد. هم‌چنین از یبوست و بیماری‌های قلبی- عروقی جلوگیری می کند که بعداً به آن اشاره خواهد شد و بدین ترتیب پدیده‌ی سالمندی  را به تأخیر می‌اندازد.

3- مصرف بی‌واسطه و مستقیم اسیدهای چرب

می‌دانیم که اکثر بافت‌های بدن از گلوکز (قند خون) به عنوان سوخت اصلی خود استفاده می‌کنند.

یکی از وظایف دستگاه گوارش و کبد این است که مواد غذایی دریافت شده را هضم و جذب کرده و در نهایت، قسمتی از آن را به شکل گلوکز برای مصرف بافت‌ها و سلول‌های بدن وارد خون کند.

برای ورود گلوکز به درون سلول و مصرف آن، وجود هورمون انسولین ضروری است. انسولین هورمونی است که از افزایش قند خون جلوگیری می‌کند. این هورمون از آب شدن چربی بدن و آزاد شدن اسیدهای چرب از بافت چربی جلوگیری می کند. حتی در صورت مصرف زیاد غذا، به ذخیره شدن انرژی به صورت چربی نیز کمک می‌کند.

اما عضلات در حال فعالیت از این امر مستثنی هستند و می‌توانند بدون نیاز به انسولین، انرژی خود را علاوه بر گلوکز از اسیدهای چرب نیز تأمین کنند. این امر باعث می‌شود سطح انسولین خون کاهش یابد و باعث ذوب شدن توده‌ی چربی و آزاد شدن اسید‌های چرب از آن می شود که به نوبه‌ی خود توسط عضلات به مصرف خواهند رسید.

4- تأثیر مثبت در بیماران دیابتی و کاهش مقاومت به انسولین

در بیماران دیابتی  نوع دو، انسولین وجود دارد اما قادر به عمل نیست که اصطلاحاً به آن «مقاومت به انسولین» گفته می‌شود.

مشخص شده است که بافت چربی، گیرنده‌ی عمده‌ای برای انسولین ندارد و به طور بارزی باعث مقاومت به اثرات انسولین و در نتیجه بالا رفتن قند خون و عوارض ناشی از آن می‌شود.

ورزش با کاهش بافت چربی و افزایش میزان سوخت و ساز بدن،  مقاومت به انسولین را کاهش داده و باعث بهبود عملکرد گیرنده‌های انسولین شده و سطح گلوکز خون را کاهش می‌‌دهد.

حتی در بیماران دیابتی نوع یک که در بدن آن‌ها انسولین  وجود ندارد یا به میزان کافی ترشح نمی‌شود، ورزش با افزایش میزان متابولیسم و مصرف انرژی، سطح گلوکز یا قند خون را کاهش می دهد و بدین ترتیب نیاز به انسولین تزریقی یا رعایت رژیم‌های بسیار سخت و محدود از قند و انرژی را در این افراد کمتر می کند.

5- کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی و سکته‌های مغزی

ورزش باعث کاهش اسیدهای چرب آزاد خون و افزایش کلسترول خوب یا HDL  می‌شود. بدین طریق پدیده‌ی آترواسکلروز یا تنگ شدن عروق بدن از جمله عروق قلبی و  مغزی  به تأخیر می‌افتد و هیچ‌گاه به حد بحرانی و انسداد (که در این صورت شاهد سکته‌های مغزی یا قلبی خواهیم بود) نمی‌رسد.

هم‌چنین باعث کاهش مقدار تری‌ گلیسیرید و کلسترول بد  یا LDL خون می‌شود که همگی آن‌ها در آترواسکلروز یا تنگ شدن عروق نقش دارند.

6- افزایش حجم گردش خون موثر بدن و جلوگیری از ترومبوز (لخته شدن خون) در سیاهرگ عمقی پا

فعالیت بدنی و تحریک زیاد باعث افزایش حجم گردش خون  موثر و جلوگیری از رکود خون در سیاهرگ عمقی پا می‌گردد و جریان خون را در کل عروق بدن افزایش می‌دهد، از جمله بازگشت خون را زیاد می‌کند. بدین طریق احتمال ترومبوز یا لخته شدن خون  در سیاهرگ عمقی پا، که خود می‌تواند منشاء لخته‌های آزاد خون(آمبولی) و گیر افتادن در رگ‌های دیگر بدن از جمله عروق مغز و قلب باشد، کاهش می‌یابد.

7- تقویت سیستم قلبی- عروقی، دستگاه تنفسی و سیستم ایمنی

با افزایش فعالیت بدنی، نیاز بافت‌ها و سلول‌های بدن به اکسیژن و مواد مغذی افزایش می‌یابد. برای تأمین این نیاز و نیز برای دفع مواد زاید تولید شده ی بیشتر توسط سلول‌ها، جریان خون و فعالیت قلب  و تهویه‌ی ریوی زیادتر می‌شود. هم‌چنین عضله‌ی قلب با قدرت و سرعت بیشتری خون را پُمپ می‌کند و فعالیت دستگاه تنفس نیز با افزایش عمق و سرعت تنفس، افزایش می‌یابد.

در صورت داشتن برنامه‌ی ورزشی مرتب در زندگی روزانه‌، به تدریج عضله‌ی قلب و دستگاه تنفس در اثر تمرین قوی‌تر شده و سلامتی فرد را تضمین می‌کند.

هم‌چنین با فعالیت بدنی، تعداد گلبول‌های قرمز و سفید خون و به‌طور کلی حجم خون و عناصر خونی دخیل در سیستم ایمنی بدن،  افزایش می‌یابد و به عملکرد بهتر سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.

8- اثرات مثبت بر سیستم گوارشی

شناخته شده‌ترین اثرات ورزش در سیستم گوارشی بدن، افزایش حرکات روده و جلوگیری از یبوست  مزمن است. به همین خاطر بیماران جراحی شده را در اولین فرصت پس از جراحی، به راه رفتن تشویق می‌کنند تا حرکات گوارشی سریع‌تر باز گردد و از یبوست جلوگیری شود. هم‌چنین بیمار قادر به تحمل تغذیه‌ی خوراکی باشد.

از عوارض نامطلوب یبوست می‌توان به چاقی و بیماری‌های روده‌ی بزرگ از قبیل دیورتیکولوز، بواسیر  و حتی سرطان‌ روده‌ی بزرگ  اشاره کرد که به سادگی با ورزش قابل پیش‌گیری هستند.

دکتر هاتف شجاعی

حرکت ساده یوگا

وضعیت ساده(راحت) حرکتی است که در مدیتیشن از آن استفاده می شود . این حرکت به نیرومند نمودن ستون فقرات کمک کرده ، متابولیسم را پایین آورده و آرامشی درونی ایجاد می نماید.

 

حرکت ساده یا سوخاسانا وضعیتی آرامش دهنده است که برای مدیتیشن در نظر گرفته شده است.هدف این حرکت آرامشی درونی ، قوی ساختن ستون فقرات و از بین بردن خستگی می باشد.همانطور که از اسم این حرکت مشخص است حرکتی بسیار ساده است.

 

1.روی زمین و یا دشکچه ای که پهن نموده اید بنشینید.

2. چهار زانو نشسته و کف پاهایتان را زیر زانوها قرار دهید.

3. دستان خود را روی زانوها بگذارید. 

4. سر و بدن را در یک خط مستقیم نگه دارید.

4. سر و بدن را در یک خط مستقیم نگه دارید.

 مبتدیان برای اینکه این حرکت را راحتتر انجام دهند می توانند یک کوسن زیر باسن خود بگذارند.

محل تاثیر حرکت:

• قسمت بالای ستون فقرات

موارد درمانی:

• از بین بردن استرس

فواید:

• آرامش ذهن
• نیرومند ساختن کمر
• کشش در زانوها و قوزک پا

چه نوع یوگایی برای شما مناسب است ؟

می خواهیم درباره ی یوگا به عنوان روشی برای تغییر نگرش ،‌ اندام و زندگی شما صحبت کنیم و اگرفقط بیش از یک زنگ تفریح کوتاه یوگا ، وقت بگذارید دلتان می خواهد کلاس تمام وقت آن را نیز تجربه کنید .

 

 با وجود تنوع زیاد گزینه هایی که می توانید انتخاب کنید ، یوگینی چطور است ؟ در اینجا لیستی از رایج ترین روش های آن را تهیه کرده ایم .
انوسارا : 
اگر فکر می کنید که یک کلاس یوگای خوب و کامل کلاسی است که شامل فلسفه و ژست باشد ، انوسارا مورد مناسبی برای شما است . 

انوسارا ، به معنی " لبریز از موهبت" را فردی به نام جان فرند در سال 1997 کشف کرد و تمرینات آن بر اساس فعالیتهای قلبی است بدین معنی که در حین یادگیری عقایدی که بر خوبی و الطاف موجود درانسانها  ، تأکید دارند می توانید فعالیت هایی داشته باشید که باعث باز شدن قلب و عروق بشوند .
اشتانگا :
اگر به دنبال روشی برای تقویت عروق خود هستید ، سالمترین و کاملترین تمرین برای شما اشتانگا است . این تمرین باستانی را کی .پتهابی جویس برای نسل امروز باب کرد و طرفداران لاغر و خوش اندامی مانند گوینت پلتو و مدنا آن را گسترش دادند . "سبک مایسور" یک روش سنتی تمرین اشتانگا است . به محض اینکه اصول آن را یاد گرفتید ، کلاس دیگر بر عهده ی خود شماست تا بتوانید به طور مستقل خودتان کار کنید .  
بیکرم : 
اگر به تمرینات روتین ، تمرکز شدید و عرق کردن زیاد علاقه مندید باید از روش بیکرم استفاده کنید . چاودهاری بیکرم ،‌ این سبک از یوگا را پس از صدمه ای که در وزنه برداری به زانویش وارد شد ، طراحی کرد . پزشکان گفتند که او هرگز نمی تواند راه برود . او تعلیمات خودش را گسترش داد تا جایی که بیش از 5000 مربی را در ایالات متحده تربیت کرد و به آنها مدرک داد . شما دقیقاً می دانید که در کلاسهای بیکرم چه حرکاتی انجام می شوند . هر کلاس ژست های مشترک با روشهایی عین هم را دنبال می کند و اتاق با بخار 105 درجه گرم شده است . 
هاتا : 
اگر کلاسی به نام یوگا ی هاتا دیدید مطمئن باشید که شرکت کنندگان این سالن به وسعت یک شبکه هستند . مثل باشگاهی که کلاسهای بدنسازی را تبلیغ می کند . هاتا به معنی تمرینهای بدنی یوگا است برخلاف جنبه ی روحی و روانی و فلسفی یوگا . مطمئن باشید که این کلاسها آهسته و گام به گام پیش رفته و نسبتاً آرام ند . ضمناً هماهنگی و اتحاد درستی بر آن حاکم است . اگر در یوگا مبتدی هستید این روش می تواند شروع خوبی برای شما باشد .
اینگار:
اگر شخصیت شما به گونه ای است که به جزئیات توجه بیشتری دارید و کارهای خود را آهسته و با طمئنینه انجام می دهید ، اینگار روش مناسبی از یوگا برای شما خواهد بود .
این روش را بی . کی . اس اینگار تعلیم داده و کل تمرینات آن بر اساس نظم و هماهنگی در حرکات و یادگیری قرار گرفتن موقعیت درست بدن در هر ژست است . اغلب ژست ها توسط افراد حرفه ای مانند کسانی که دارای کمربند هستند نظارت می شوند و برخلاف انجام حرکاتی که در اشتانگا داشتیم و از یک ژست به ژست بعدی می رفتیم ، در دوره های طولانی مدت برگزار می شوند .
کریپالو : 
قطعاً گاهی احساس می کنید دوست دارید در طول زندگیتان فقط بخوابید و همه چیز گرفته به نظر می آید . اگر نیاز به یک تلنگر دارید تا به احساس اعجاب انگیز" من زنده هستم و آن را دوست دارم " ، بازگردید ، کریپالو می تواند کمک خوبی باشد . این کلاسها شامل ژست ها ، حرکات تنفسی ، مدیتیشن و تکنیک های ریلکسیشن هستند که در تمام آنها چشم شما را به سوی زندگی باز می کنند و می توانند به شما کمک کنند تا در هر مرحله از زندگی پیشرفت و ترقی کنید . این کلاسها می توانند فعالیتهای آرام یا سخت داشته باشند بنابراین بهتر است از خود سالن بپرسید.  
کوندالینی :
اگر مصرف کننده مواد مخدری هستید که می خواهید خودتان ترک کنید ، کوندالینی می تواند پاسخی به ندای قلب شما برای رسیدن به هدفتان باشد . کوندالینی در زبان سانسکریت به معنی "جمع شده" است و این تمرین کلاً برای آزاد کردن انرژی به عنوان روشی برای شروع ایجاد تغییر است . در کلاسهای آن سرود خوانی ، آواز ، مدیتیشن در کنار فعالیت و ژست هایی همراه با حرکت انجام  می گیرد .  

یوگا و سیستم اسکلتی

انسانها برای مدت 5000 سال یوگا را برای درمان زخم و بیماریها، شکل دادن به بدن ، نیرو گرفتن ، انعطاف پذیری و توازن و همچنین برای از بین بردن استرس های موجود در بدن انجام می دادند.در این مقاله به چگونگی عملکرد بدن انسان و همینطور اینکه چگونه یوگا می تواند برای بدن مفید باشد می پردازیم.

 

برای هر حرکتی حتی زمانیکه ایستاده ایم بدن ما به یک استخوان بندی پیچیده متشکل از 206 استخوان وابسته است.هر کدام از حرکات یوگا (آساناها )و وضعیتهای مختلف یوگا به شما کمک می کند تا گرفتگیهای بدن را آزاد کرده و فشار را از روی غضروفها برداریم.در این مقاله توضیحات بیشتری در رابطه با تاثیر یوگا بر اسکلت خواهیم دید.

سیستم اسکلتی:

اسکلت انسان از قسمتهای نرم بدن (ماهیچه ها و ارگانهای بدن) محافظت می کند و به ما توانایی حرکت می دهد، سلولهای خون در مغز استخوان را تولید می کند و بعنوان فروشگاهی از مواد معدنی مورد نیاز بدن مخصوصاً کلسیم و فسفر عمل کرده و  به بدن فرم می دهد.

بدن ماتشکیل شده  است از 206 استخوان پیچیده که بوسیله ماهیچه و بافتهای پیچیده متصل به آنها که اجازه حرکت را به ما می دهد پوشیده شده است.کالبد شناسان اسکلت انسان را به دو دسته تقسیم کرده اند اسکلت محوری و اسکلت آویزه ای.

اسکلت محوری شامل 28 استخوان جمجمه ، 26 استخوان ستون فقرات ، 24 دنده و استخوان جناغ سینه و استخوان لامی می باشد.اسکلت آویزه ای شامل 64 استخوان شانه، بازوها و دستها،26 استخوان لگن ،پاها و ساق پا می باشد.

ساختار واقعی استخوان ،پوسته ای سفت است که درونی نرم و اسفنجی دارد.این اسفنج متخلخل جاییست که مغز استخوان شکل می گیرد. استخوانها با وجود ظاهر جامدی که دارند، بافتهایی زنده هستند که رشد می کنند و به خود شکل می دهند.

 یوگا و سیستم اسکلتی:

یوگا به اختلالات اسکلتی مانند لغزندگی دیسک، شکاف فتق و ورم مفاصل و مشکلات دیگر کمک می کند.در لغزندگی دیسک ستون مهره ها و ماهیچه ها از هم جدا شده و دیسک تحت  فشرده گی مناسب نمی باشد.

تمرینهای مختلف یوگابه انسان کمک می کند تا بر مشکلات پزشکی فائق آید.این آساناها شامل حرکات ایستاده ،نشسته، خوابیده و معکوس می باشند. این حرکات تنشها و کششها را بر روی ارگانها ،ماهیچه ها، استخوانها ، رباطها و اعصاب از بین می برد.

آساناها برای بهبود سلامتی و بدست آوردن انرژی در بدن و ذهن بوجود آمده اند. این حرکات مفاصل مختلف بدن را آزاد ساخته و تنش را از روی غضروفهای محافظ بر می دارد و استخوانها را منظم می سازد.با سالم نگه داشتن ماهیچه ها و رباطها و انجام صحیح حرکات می توانید از آسیب رساندن به مفاصل جلوگیری کنید.

از بین بردن استرس بوسیله یوگا

همه افراد در طول دوران زندگی با استرس و اضطرابهای مختلفی دست به گریبانند. استرسهایی در روابط کاری،‌ پول، روابط اجتماعی و .....

 استرس می‌تواند بر روی افراد هم از نظر فیزیکی و هم از نظر روحی و ذهنی تاثیر بگذارد. در واقع، تحقیقات نشان داده‌اند که استرس مشکلات زیادی را برای فرد ایجاد می‌کند که از آن جمله می‌توان به آلرژی، آسم، سردرد، مشکلات قلبی، کلسترول بالا، سوء هاضمه و ... اشاره نمود.

خوشبختانه،‌ راههای بسیاری برای مقابله با استرس وجود دارد که یکی از این راهها انجام حرکات یوگا نظیر شاواسانا یا حرکت جسد است که حرکاتی بسیار مناسب برای این مشکل می‌باشند. تمرین دیگری که می‌توان برای از بین بردن استرس به آن اشاره نمود تمرین دیگر پاک کردن ذهن است.

ذهن ما بسیار فعال است و از فکری به فکر دیگر کشیده می‌شود به گذشته پرواز می‌کند و نمایشنامه‌ای از آینده را ترسیم می‌نماید. همه این فعالیتهای ذهن خسته کننده و استرس‌زا هستند.

یوگا تکنیکهای بسیاری را برای آرام کردن ذهن در اختیار ما قرار می‌‌‌‌دهد که یکی از این روشها تنفس عمیق است. ما باید بدانیم که در حال نفس می‌کشیم. شما در آینده و گذشته تنفس نمی کنید. پس برای پاک کردن ذهن از استرسها بر روی هر دم و بازدم خود تمرکز کنید. این روش پایه و اساس مدیتیشن می‌باشد. حتی حرکات یوگا( آساناها) فرمی از مدیتیشن می‌باشد. حرکات یوگا بسیار فیزیکی هستند و باید با چنان تمرکزی انجام شوند که همه افکار و نگرانیها را از بین ببرند و ذهن را آرام نماید

فواید تمرینهای یوگا بر بدن

می دانیم که هدف یوگا هماهنگی بین ذهن ، جسم و روح است.یوگیها معتقدند که ذهن و جسم یکی هستند و اگر وسایل مناسب در اختیار داشته باشند و در محیط درستی قرار بگیرند به یک توازن می رسند و درمان می شوند.

 

همانطور که می دانیم هدف یوگا هماهنگی بین ذهن ، جسم و روح است.یوگاییها معتقدند که ذهن و جسم یکی هستند و اگر وسایل مناسب در اختیار داشته باشند و در محیط درستی قرار بگیرند به یک توازن می رسند و درمان می شوند.بنابراین یوگا یک وسیله درمانی محسوب می شود. یوگا به شما کمک می کند تا از وضعیت بدن خود آگاه شوید.بدن شما را انعطاف پذیر می کند و به شما کمک می کند تا در لحظه استرس ، آرامش خود را حفظ کنید.اولین دلیل کسانی که به کلاسهای یوگا می آیند بدست آوردن انرژی بیشتر ، شادابی و آرامش می باشد.

یوگا علمی است که برای هزاران سال انجام می شود و تحقیقات اساسی بر روی فواید یوگا ، حرکات یوگا(آساناها)،  حرکات تنفسی(پرانایاما)، و مدیتیشن(مراقبه) صورت گرفته است.این اطلاعات به سه گروه فیزیولوژیکی، روحی _ روانی و بیوشیمیایی تقسیم می شوند.

 فواید فیزیولوژیکی یوگا

*  آرامشی پایدار به سیستم عصبی می دهد.

* کاهش تعداد نبض

* کاهش سرعت تنفس

* کاهش فشار خون

*افزایش امواج آلفا

* افزایش راندمان دستگاه قلبی _عروقی

* متعادل کردن فعالیت معده و روده

* متعادل کردن غدد درون ریز

* انعطاف بخشیدن به سیستم ماهیچه ای _ اسکلتی

*افزایش زمان نگه داشتن تنفس

* تقویت هماهنگی چشم و دست

* تقویت عکس العملها

* تقویت حرکات

* افزایش تحمل

* افزایش نیرو

* افزایش انرژی

*  تقویت حواس

* متعادل شدن وزن

* افزایش بخشندگی در فرد

* کاهش درد

* تقویت تعادل

* تقویت همه فعالیتهای بدن

 فواید روحی _ روانی یوگا

* افزایش آگاهی بر جسم

* تقویت ذهن

* افزایش اعتماد به نفس و خود شکوفایی

* افزایش روابط اجتماعی

* کاهش افسردگی و اضطراب

* کاهش خصومت و دشمنی

* تقویت تمرکز

* تقویت حافظه

* تقویت دقت و توجه

* تقویت راندمان یادگیری

* افزایش مهارت اجتماعی

فواید بیوشیمیایی یوگا

* کاهش گلوکز

* کاهش سدیم

* کاهش کلسترول

* کاهش تری گلیسیرید

* کاهش کلسترول LDL

* کاهش کلسترولVLDL

* افزایش هموگلوبین

* کاهش سلولهای سفید خون

* افزایش تیروکسین

* افزایش ویتامین C

* افزایش پروتئین سرم 

همه چیز درباره یوگا

قدمت یوگا به بیش از 5000 سال قبل می رسد

 اغلب کلاس های یوگا بر آموزش وضعیت جسمی، تکنیک های تنفس و مدیتیشن تاکید دارند. برخی از این کلاس ها به منظور تمدد اعصاب و ریلکسیشن طراحی شده اند. بعضی از آموزش های یوگا به شما یاد می دهند که چگونه بدن خود را به شیوه های جدید حرکت دهید. انتخاب این آموزش ها موجب افزایش انعطاف پذیری، قدرت و تعادل بدن شما می شوند.

ایمنی بدن در یوگا

اگرچه برای اغلب افراد سالم، یوگا یک ورزش غیر هوازی ایمن می باشد اما همیشه بدون خطر نیست. بر اساس یافته های آکادمی جراحان ارتوپدی امریکا، صدمات یوگا معمولا شامل کشش زیاد گردن، شانه ها، ستون فقرات، پاها و زانوها می باشد.

 این خطرات در صورت ابتلا به بیماری هایی همچون پوکی استخوان شدید، فشارخون بالا یا پایین، مشکلات گوش، اختلال ستون فقرات و بارداری تشدید می شوند.

توصیه هایی برای کاهش خطر آسیب دیدگی

اگر شما باردار و یا به بیماری خاصی مبتلا هستید: حتما قبل از شروع یوگا با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می تواند با توجه به شرایط شما نوع و سطح تمرینات یوگا را به طور مناسب انتخاب نماید.

یوگا را به تنهایی و بدون مربی یاد نگیرید: تمرین با یک مربی با تجربه و آموزش دیده موجب به حداقل رسیدن آسیب های جدی برای شما می شود.

یوگا جایگزین درمان ها و مراقبت های پزشکی نیست: اگرچه یوگا فواید سلامتی بسیاری دارد و می تواند به عنوان بخشی از برنامه درمانی محسوب شود اما جایگزین مراقبت ها و توصیه های پزشکی نیست.

محدودیت های خود را بشناسید: قبل از شروع یوگا درباره شرایط فیزیکی وقدرت آن تحقیق کنید. از مربی خود مشاوره بگیرید تا تمرینات مناسب را به شما معرفی نماید.

آرام پیش بروید: یوگا ورزش رقابتی نیست. آموزش را از پایه شروع کنید. ابتدا تکنیک های صحیح تنفس  و حفظ تعادل را یاد بگیرید، سپس به حرکات کششی بپردازید.

قبل از هر جلسه بدن خود را گرم کنید: عضلات سرد احتمال آسیب را افزایش می دهند.

لباس مناسب بپوشید: لباسی بپوشید که به شما امکان حرکات آزادانه را بدهد.

سوال بپرسید: اگر تمرینی را متوجه نشدید، قبل از اینکه خودتان تمرین را انجام دهید، درباره آن سوال کنید.

به اندازه کافی آب بنوشید: این نکته به ویژه درمورد تمریناتی که در اتاق های گرم ومرطوب انجام می شوند، حائز اهمیت است.

به پیام های بدن خود توجه کنید: یوگا نباید موجب آسیب شود. اگر درد حس می کنید تمرین را متوقف کنید. در صورت درد قفسه سینه، از حال رفتن و یا سرگیجه، سریع تمرین را قطع کرده و با پزشک مشورت نمایید.

شناخت بیشتر یوگا

 

 

احتمالا با یوگا آشنا هستید؛ تمرین های تنفسی و کششی که از هند منشاء گرفته است. یوگا در حال حاضر به بخشی از سایر تمرین ها برای تناسب اندام مانند دویدن روزانه یا انجام تمرین های هوازی تبدیل شده است...

 

یک نظرخواهی اخیر نشان می دهد ۱۵ میلیون آمریکایی یوگا انجام می دهند و ۳۵ میلیون نفر دیگر قصد امتحان آن را در طول سال دارند.

 

یوگا در شکل سنتی آن با عقاید مذهبی هندو همراه بود. کلمه «یوگا» در زبان سانسکریت به معنای «اتحاد» است که احتمالا به اتحاد بدن و ذهن اشاره دارد، اما یوگایی که در کشورهای غربی مانند آمریکا رواج پیدا کرده است، جنبه مذهبی ندارد. البته بسیاری از کلاس های یوگا هنوز با یک مراقبه کوتاه مدت آغاز می شوند. مربی به افراد کلاس می گوید نفس های عمیق بکشند و افکاری که در سرشان جریان دارد، نادیده بگیرند و روی تنفسشان متمرکز شوند.

 

بخش جسمی یوگا شامل قرارگرفتن در وضعیت های معین بدنی برای ایجاد کشش و تقویت قدرت عضلات است که میزان سختی آنها تفاوت دارد. در برخی از سبک های یوگا، وضعیت های بدنی طوری طراحی شده اند که به اصطلاح عرقتان را دربیاورند و شما را به فعالیت شدید وادارند. سبک های دیگر حتی شما را به نفس نفس هم نمی اندازند. حتی مربیان سخت ترین سبک های یوگا شما را تشویق می کنند «به بدنتان گوش دهید» و از وضعیت های بدنی که فشار زیادی بر شما می آورد، پرهیز کنید و قبل از شروع کلاس، هر بیماری و مشکل پزشکی ای که دارید، به مربی تان بگویید.

 

● منافع بهداشتی یوگا

 

طرفداران یوگا می گویند این تمرین ها استرس را کاهش می دهند و با کاهش استرس ممکن است بهتر بخوابید، فشار خونتان پایین بیاید و فواید بهداشتی گوناگونی داشته باشد. آنها معتقدند یوگا راه خوبی برای افزایش قدرت و انعطاف پذیری عضلات است. این ادعاها به طورکامل در کارآزمایی هایی های بالینی بررسی نشده است اما به نظر نمی رسد غیرمنطقی باشد. بسیاری از انواع تمرین های ورزشی استرس را کاهش می دهند، پس چرا یوگا این گونه نباشد؟

 

اما اینکه یوگا درمان موثری برای بیماری های خاصی مانند کمردرد هم است یا نه، سوال متفاوتی است. یک بررسی که نتایج آن چند سال پیش در نشریه انجمن پزشکی آمریکا (JAMA) منتشر شد، نشان داد تمرین های یوگا می تواند به افراد مبتلا به «نشانگان تونل مچی» کمک کند.

 

در حال حاضر مرکز ملی پزشکی مکمل و جایگزین آمریکا از کارآزمایی های بالینی درباره تاثیر یوگا روی چند بیماری از جمله کمردرد، ام اس، بی خوابی و بیماری انسدادی مزمن ریه حمایت می کند.

 

● یوگا به چه کسانی توصیه نمی شود؟

 

افراد دچار مشکلات مفصلی ناشی از ابتلا به برخی از بیماری های بافت همبند مانند «نشانگان مارفان» نباید یوگا انجام دهند زیرا کشش زیاد حین تمرین های یوگا مشکل های مفصلی را تشدید می کند. برای مبتلایان به این بیماری ، پیاده روی، تای چی و شنا مناسب تر است. به طورکلی درد مفصل نشانه ای است که باید به آن توجه کرد. اگر هنگام تمرین های یوگا مفصل زانو یا رانتان صدا می کند یا درد می گیرد، بهتر است فعالیت جسمی دیگری انتخاب کنید.

 

● هاتها یوگا

 

هاتها یوگا شامل رایج ترین وضعیت های قرارگیری بدن در یوگا است. شکل های متنوعی از هر یک از این وضعیت ها ایجاد شده و ممکن است آمیزه های گوناگونی از سبک ها با عنوان «هاتها یوگا» یا «یوگای مبتدیان» آموزش داده شود. شش وضعیت بدنی ساده در یوگا در زیر معرفی می شود.

 

۱) یوگای قدرت

 

این سبک پرطرفدار یوگا براساس روش قدیمی تری است که «اوشتان گا» نامیده می شود و گاهی در کلاس های یوگا هم به این نام خوانده می شود. لازم نیست برای مدتی طولانی در وضعیت هایی مانند نمونه ای که در شکل ۱ نشان داده شده باقی بمانید، می توانید با سرعت وضعیت بدنی تان را تغییر دهید تا ضربان قلبتان افزایش یابد. هدف قراردهی بدن در وضعیت های بدنی این سبک یوگا مانند بالا نگه داشتن بدن در وضعیتی مانند شنا رفتن، افزایش قدرت و استقامت است. این سبک یوگا غربی شده ترین سبک یوگاست و برای افرادی طراحی شده که می خواهند فعالیت جسمی سختی انجام دهند. افرادی که تازه فعالیت ورزشی را شروع کرده اند و آمادگی بدنی ندارند، بهتر است این سبک یوگا را انجام ندهند.

 

۲) یوگای کریوه پاه لائو

 

این سبک یوگا تاکید بیشتری بر مراقبه دارد. کلاس ها معمولا با متمرکزشدن بر تنفس آغاز می شوند و بعد تمرین های کششی و قراردادن بدن در وضعیت های گوناگون انجام می شود. در این سبک یوگا وضعیت های بدنی با توالی سریعی تغییر داده می شود، بنابراین به نفس نفس می افتید و شکلی از ورزش هوازی را انجام خواهید داد. در انتهای هر جلسه به مراقبه بپردازید و از تکنیک هایی استفاده کنید که تصور می شود آرامش بخشی عضلانی عمیقی ایجاد کنند. اگر به مراقبه علاقه ای ندارید یا انجام آن برایتان سخت است، بهتر است این سبک یوگا را انجام ندهید.

 

 

۳) یوگای انتگرال

 

در این سبک یوگا بر تمرین های تنفسی تاکید می شود. ممکن است مربی در کلاس از شما بخواهد در حالی که به تناوب هر یک از سوراخ های بینی تان را می بندید، از بینی تان نفس بکشید. نظریه در این سبک یوگا این است که آرامش بخشی عضلانی یا ریلکسیشن با تمرین های تنفسی مربوط است. در یوگای انتگرال، بدن در وضعیت های استاندارد قرار می گیرد و به مراقبه می پردازید. در این سبک یوگا باید بتوانید دستورات مربی درباره چگونگی تنفس و متمرکز شدن را انجام دهید.

 

۴) یوگای بیه کرام

 

این نوع یوگا در شرایطی مانند سونا و در اتاقی بسیار گرم با درجه حرارت حداقل ۷/۳۷ درجه سانتی گراد انجام شود. نظریه در این سبک یوگا این است که گرما مزایایی از جمله افزایش انعطاف پذیری بدن و بهبود گردش خون دارد. چه این نظریه حقیقت داشته باشد چه نه، حین انجام این تمرین عرق زیادی خواهید کرد. این سبک یوگا فعالیت جسمی سختی است و هنگام انجام آن باید به سرعت از وضعیتی به وضعیت دیگر تغییر موقعیت دهید. اگر در انجام یوگا یا انجام تمرین های جسمی مبتدی هستید، فشارخون بالا یا مشکلات قلبی دارید؛ باردار هستید یا بالای ۶۵ سال سن دارید، به علت تحمل کمتر بدنی درجه حرارت های بالا ، نباید این سبک یوگا را انجام دهید. هرکس تمرین های یوگای بیه کرام را انجام دهد، باید بیشتر از حد معمول آب بنوشد تا از کم آبی بدن جلوگیری شود.

 

۵) یوگای آی ین گار

 

در این سبک یوگا برای مدت های طولانی در وضعیت های بدنی خاص مانند شکل ۶ قرار می گیرید. نظریه این سبک یوگا این است که با انجام این تمرین ها و احتمالا با کمک مربی می توانید دقیقا به موقعیت درست بدنی برسید. دد یوگای آ ین گار از تجهیزات ساده ای مانند بلوک، پتو و کمربند بیش از سایر انواع یوگا استفاده می شود. اگر هدفتان تحرک بدنی بیشتر و انجام تمرین های هوازی است، این سبک یوگا برای شما مناسب نیست.

 

۶) یوگای سووآ روپ ها

 

وضعیت های کلاسیک هاتهایوگا در این سبک طوری تغییر داده شده است که بر عضلات ستون فقرات متمرکز باشند. وضعیت های بدنی در این سبک یوگا همراه هم در توالی معینی اجرا می شوند تا سفتی عضلات برطرف و تنش آنها آزاد شود. این وضعیت های بدنی را باید برای چند دقیقه حفظ کنید. اگر دچار مشکلات وخیم پشت هستید، قبل از انجام یوگای «سووآروپ ها» با فیزیوتراپیست یا پزشک مشورت کنید.

یوگا ، سفر به درون

اینجا دیوارها و لباس ها سفیدند و سكوت حاكم است. فقط صداى نفس ها به گوش مى رسد و گاهى هم صداى مربى كه به آرامى درباره حركات «آساناها» توضیح مى دهد. كف سالن روى ملحفه هاى سفید دراز كشیده اند. چشم هایشان را بسته اند و آرام و عمیق نفس مى كشند. در حالتى از خلسه، گویا به خواب رفته اند اما در حقیقت ذهن را براى مدت زمان كوتاهى هم كه شده به سكوت و آرامش واداشته اند. مربى مى گوید: یوگا هشت مرحله دارد: «آنچه نباید انجام داد. آنچه باید انجام داد. حركت هاى بدنى، كنترل نفس، كنترل حواس، تمركز، تعمق یا مراقبه و خودیافتگى.»

و به این ترتیب اینجا سفرى آغاز مى شود. سفرى از روى نیاز، درد، كشف معنا و شوق یافتن آرامش.

تفكر مثبت مهمترین ركن یوگاست .این كه فرد در اثر همین تفكر مثبت به یك صفا و خلوص درونى برسد و بدون چشم داشت به دیگران كمك كند، از نگرش صرف مادى به زندگى دست بكشد و همه موجودات را دوست داشته باشد و به آنها عشق بورزد.

دوست داشتن تمام موجودات

روى دیوار یك كلاس آموزش یوگا روى تكه مقواى سفیدى نوشته شده كه اصل آموزش یوگا بر این پند استوار است: «هیچ امكان ندارد كسى یوگى شود، اگر زیاد بخورد یا كم بخورد. زیاد بخوابد یا كم بخوابد.»

و چند سطر پایین تر اضافه شده: «كسى كه در عادت خوردن، خوابیدن، كار كردن و تفریح معتدل باشد، مى تواند به وسیله انجام یوگا تمام دردهاى مادى را از میان ببرد.»

مردم زیادى هستند كه از دردهاى جسمانى، مشكلات روحى، تنش هاى عاطفى، بحران هاى خانوادگى و خلأهاى معنوى در رنجند و در جستجوى راهى براى غلبه بر این رنج ها و مشكلات هستند. برخى شركت كنندگان كلاس هاى یوگا معتقدند با یوگا مى توان بر این تنش هاى روحى و مشكلات جسمانى غلبه كرد اما واقعاً تكنیك هاى یوگا تا چه حد قادرند آنها را در رسیدن به این مقصود یارى كند؟!

شمسى آذرنیوش معلم یوگاست و در عین حال كار مربیگرى بدنسازى را نیز در یك باشگاه ورزشى به عهده دارد. به عقیده او «یوگا فرصت شناخت انسان از خود و درونش را به وجود مى آورد و توانایى انجام هر كارى را به او مى دهد. ضمن آن كه به انسان كمك مى كند راه حل هاى درست و منطقى براى مشكلاتش بیابد.» او پیش از انجام حركات آساناها از شاگردانش كه زنانى در سنین مختلف هستند مى خواهد خطى را تصور كنند كه در یك سوى آن تفكر مثبت در سوى دیگر تفكر منفى و حد وسط آن حالت خنثى قرار دارد. سپس توضیح مى دهد با انجام تكنیك هاى یوگا مى توان ذهن را در هنگام روبرویى با مشكلات، از قسمت خنثى به سمت راست این خط كه تصور مثبت قرار دارد، هدایت كرد. در همین حركت ذهن به مثبت دیدن امور و جریانات است كه راه حل هاى متعددى براى روبرویى با مشكلات به نظر مى رسد. به قدرى كه مشكلى كه به نظر عظیم و حل نشدنى مى آمد، چنان كوچك و قابل حل مى شود كه تمام نگرانى ها را از وجود شخص عارى مى كند. اما كسانى كه قادر به كنترل ذهن خود و حركت دادن آن به سوى تفكر مثبت نیستند، عكس این عمل را تجربه مى كنند. آنها معمولاً از قسمت خنثى در روى همان خط فرضى به سمت تفكر منفى حركت مى كنند و نه فقط راهى براى روبرویى منطقى و سازنده با مشكلات نمى یابند، بلكه احساس مى كنند هر لحظه زیربار مشكلات متعدد خمیده تر و افسرده تر مى شوند.

چند توصیه مهم برای شروع ورزش

در این مقاله شش توصیۀ ارزشمند برایتان داریم تا اگر ورزشکار حرفه ای نیستید، با رعایت آنها بتوانید مراقب سلامتی تان باشید. 

ورزش، دارویی در دسترس برای همه دردهای ما

ورزش، بهترین حامی برای داشتن عمری طولانی، تناسب اندام و پیشگیری از تقریباً تمام بیماری هاست. بارها و بارها شنیده ایم که اگر ورزش را مانند یک مکمل غذایی یا دارو در برنامه روزانه مان بگنجانیم، روز به روز شرایط مان بهتر می شود.

اگر شما جزء افرادی هستید که می دانید باید فعالیت های جسمی تان را افزایش دهید ولی هنوز موفق نشده اید این کار را شروع کنید، این توصیه ها برایتان مفیدند:

چند توصیه برای شروع ورزشی طولانی مدت

اولین دلیلی که افراد برای ورزش نکردن می آورند، کمبود وقت است. دلیل خوبی است ولی فقط در شرایطی که ورزش کردن اهمیت کمتری نسبت به دیگر کارهای روزانه داشته باشد. دقت کنید که ورزش اولویتی است که نوعی سرمایه گذاری در زمان محسوب می شود.

ورزش بهترین تفریح برای بدن است:

تحرک داشتن بسیار مهم است، خیلی اهمیت ندارد که چه ورزشی می کنیم، ورزش هر چه که باشد در شکل دان یک اندام متناسب نقش عمده ای دارد. بی تحرکی و سکونی که ما در حال حاضر با آن مواجهیم در تضاد با طبیعت مان است! به محض اینکه یک فعالیت ورزشی را آغاز کردید، متوجه خواهید شد که چه لذت بی نظیری در انتظار شما بوده است!

به خود ارزش دهید:

ارزش دادن به خود کلید انگیزه و اشتیاق به ورزش است! فعالیت جسمی برای بدن مناسب است، اما اگر بعد از یک مسابقه و یا مشاهده سطح مهارت خود دلسرد شدید، باید بدانید که چیز بزرگی را از دست نداده اید؛ شما باید زاویه دیدتان را عوض کنید، آنچه که مهم است اتفاقاتی است که دارد در بدن شما می افتد.

عقاید نسنجیده درباره ورزش را رها کنید:

اغلب اوقات ما ورزش نمی کنیم زیرا خاطرات بدی از کلاس های ورزشی داریم و یا تصاویر ناخوشایندی از ورزشکاران حرفه ای در ذهنمان نقش بسته است. برای شروع ورزش این عقاید را فراموش کنید و فقط به بدن خود گوش دهید؛ بدنتان تمایل به تحرک دارد.

خود را از مقابل بنگرید:

برخلاف بعضی از افراد مبتدی که تصویر بدی از خود در ذهن دارند، برخی دیگر درباره سطح مهارت خود اغراق می کنند. این مبالغه پیامد ناخوشایندی دارد، هنگامی که این افراد به طور عینی حقیقت را می بینند و لمس می کنند دچار دلسردی و حتی گاهی اوقات ناراحتی های شدید می شوند. اگر مدت زیادی نیست که به ورزش می پردازید، غیرممکن است که سطح مهارتی خیلی خوبی داشته باشید. حقیقت را بپذیرید و برخلاف همۀ این مسائل از نشاطی که ورزش برایتان به ارمغان می آورد، لذت ببرید.

چقدر ورزش کنیم ؟

اکـثر متخصصین عقیـده دارنـد کـه پیـاده روی، بـاغبــانی و سایر انواع فعالیتهای متوسط کلید حفظ سلامتی اسـت. یک تحقیق جدید نشان می دهد کـه افـراد نیاز به فعالیت های شدیدتر دارند. محقـقـان عـقیده دارند کـه هـر فـرد بـه طـور متوسط به 30 دقــیقه در روز ورزش و فـعالیت جسمـی نـیـاز دارد و بـرخـی دیــگر از متـخصصین ورزشی  باور دارند که این میزان باید به یک ساعت برسد. عـقـایـد و  توصیـه هـای ضـد و نقـیـض و متـفـاوت از سـوی متخصـصین علم ورزش مـمـکن اسـت بـاعـث سـردرگمی شما نیز شده باشد. احتمالاً دوست دارید بدانید که واقعاً به چه مقدار ورزش در روز نیاز دارید.

در تلاش برای تشخیص این عناوین ضد و نقیض، متخصصین می گویند که، تحقیقات ورزشی به این علت به نتایج متفاوت و مغایر با هم می رسند که با گروه های سنی، جنسیت ها و افرادی با عوامل خطر متفاوت (برخی از افراد در معرض ابتلا به بیماری های قلبی قرار دارند، برخی از افراد اضافه وزن دارند) مواجه هستند و افراد مختلف باید با سطح های مختلف فعالیت های ورزشی خود را آغاز کنند.

به این علت صحیح نیست که بین تحقیقات ورزشی مختلف مقایسه به عمل بیاوریم. نتایج تحقیقاتی که برای خانم میانسال با شیوه زندگی یکجانشینی صورت گرفته ممکن است برای مرد جوان دانشجو به کار نیاید.

و محققان با هم روی تفسیر و توجیه نتایج تحقیقات و تبدیل آنها به توصیه های عمومی اتفاق نظر ندارند. آیا باید روی نیاز مینیمم به فعالیت ورزشی تمرکز کرد تا کسانی که می خواهند شروع کنند از همان ابتدا دلسرد نشوند، یا نیاز به ورزش را باید بالاتر در نظر گرفت تا فواید بیشتری برای آنها داشته باشد؟

هیچکس نمی داند میزان ایدآل برای تمرینات ورزشی چه مقدار است. توصیه هایی که برای همه درست درمی آید ممکن است مناسب شما نباشد. متخصصین عقیده دارند که به خاطر تفاوت در سن، جنسیت، وضعیت سلامتی و اهداف ورزشی افراد، بهترین تجویز برای فعالیت ورزشی برای افراد مختلف، متفاوت است.

هدف شما چیست؟

مقدار صحیح ورزش برای شما بستگی مستقیم به هدف شما از ورزش و آنچه که امیدوارید با ورزش به دست آورید، دارد. برای مثال، کسی که اضافه وزن دارد و میخواهد وزن کم کند، مطمئناً باید بیشتر از کسی که هدفش از ورزش حفظ سلامتی است، ورزش کند، اما فعالیت او نیز به مراتب کمتر از یک دونده دو ماراتن است. اهداف زیر را در نظر بگیرید:

حفظ سلامتی: اگر دوری از مشکلات قلبی، دیابت، و سایر بیماری ها مهمترین هدف شما از ورزش کردن است، متخصصین سلامت و بهداشت می گویند که تحقیقات انجام گرفته در سال 1996 توصیه می کنند که افراد باید در اکثر روزها حداقل نیم ساعت در روز فعالیت ورزشی با شدت متوسط داشته باشند.

انواع فعالیت ورزشی با شدت متوسط عبارتند از: پیاده روی تند، شنا، و حتی کارهای خانه، فقط کافی است که فعالیت قوی مثل تمیز کردن کف خانه و اینها باشد. می توانید این فعالیت ها را به سه جلسه 10 دقیقه ای در روز تقسیم کنید.

کاترین جکسون، متخصص ورزشی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، می گوید، "30 دقیقه در روز فعالیت ورزشی با شدت متوسط فواید بسیار زیادی برای سلامتی شما خواهد داشت. اما این به آن معنا نیست که فعالیت های با شدت بیشتر یا طولانی تر فایده ای برای شما ندارد."

محقق ورزشی ای مین لی عقیده دارد، "این پیام باعث سردرگمی است. اکثر مواقع ما فقط می خواهیم افراد را به مرحله اول بکشانیم."

او توصیه میکند که افراد هدف خود را همان مرحله اول –30 دقیقه فعالیت ورزشی با شدت متوسط در روز—قرار دهند و بعد اگر در توانشان بود آن میزان را بالاتر ببرند. او میگوید، "وقتی به آن میزان ورزش عادت کردید، ببینید آیا می توانید آن را به یکساعت ارتقا دهید یا نه. راه دیگر افزایش شدت تمریناتتان با تندتر راه رفتن یا دویدن است."

دکتر ریچارد اشتاین رئیس بخش قلب شناسی در بیمارستان مرکزی بروکلین در نیویورک نیز اتفاق نظر دارد که افراد می توانند از نیم ساعت ورزش با شدت متوسط در روز فواید بسیاری ببرند—و بالا بردن این میزان فواید بیشتری هم برای آنها خواهد داشت.

او می گوید، "اکثر تحقیقات مربوطه نشان می دهد که هر چه بیشتر ورزش کنید و فعالیت فیزیکی داشته باشید، وضعیت سلامتیتان نیز بهتر خواهد شد."

کاهش وزن: اگر شما هم مثل میلیونها ایرانی که اضافه وزن دارند و می خواهند وزن کم کنند یا از بیشتر شدن وزنشان جلوگیری کنند باشید، مطمئناً نیم ساعت تمرین با شدت متوسط در روز خواست شما را برآورده نمی کند—یا آنقدرها که فکر می کنید مثمرثمر نیست.

دکتر لی عقیده دارد: "اگر سعی دارید از اضافه شدن وزنتان جلوگیری کنید، نسبت به وقتی که بخواهید فقط از بروز مشکلات و بیماری های قلبی جلوگیری کنید، احتمالاً به ورزش بیشتری نیاز دارید."

همه ی ما خیلیها را می شناسیم که هر چه دم دستشان می آید می خورند و هیچوقت حتی یک گرم هم وزنشان اضافه نمی شود درحالیکه بقیه دائماً در تلاشند تا یک کیلو از وزنشان پایین بیاید. خوب این نشان می دهد که بعضی افراد برای کاهش وزن نیاز به تلاش بیشتری دارند.

برای پایین آوردن اضافه وزن، باید با کمتر خوردن و بیشتر ورزش کردن کاری کرد تا بدن به ذخائر سوخت خود روی بیاورد که چربی ها هستند. اینکه چقدر باید کمتر غذا بخورید، چقدر بیشتر باید ورزش کنید-طول مدت و شدت تمریناتتان چه مقدار باشد-به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد که وزن کنونیتان، رژیم غذایی و متابولیسم بدنتان از آن جمله است.

اینکه برای چربی سوزی و متناسب تر به نظر آمدن به چه میزان فعالیت ایروبیک نیاز دارید، بستگی به متابولیسم، وزن، و رژیم غذاییتان دارد. برای به دست آوردن آن اندام متناسب بدنسازی هم بسیار مهم است. بدنسازی علاوه بر این به مستحکم شدن استخوانهایتان نیز کمک میکند و باعث می شود در سنین پیری دچار مشکل نشوید. متخصصین توصیه می کنند که بهتر است دو تا سه روز در هفته از این تمرینات استفاده کنید.

پیشگیری از گرما زدگی در ورزشکاران

نکات ایمنی برای ورزشکاران در زمان تمرین

در برنامه تمرینی ورزشکاران حتما یک بخش به نام برنامه های تمرینی بدن سازی وجود دارد که در افزایش قدرت بدنی و بهبود مهارتهای بدنی بسیار موءثر است و حتی می تواند کمک به بهبود عملکرد تیمی در طی مسابقات ورزشی نماید . اما به خاطر آن که این تمرینات معمولا سنگین و بیشتر در ماههای تابستان انجام می گیرد ،می تواند تا حدودی مشکلاتی را ایجاد کند و بسیاری از مطالعات هم نشان داده اند که بازیکن فوتبال مکن است معادل 24پوند مایعات در طی 24 ساعت در زمان تمرینات بدنسازی از دست بدهد که این امر امکان جراحات در ورزشکاران را افزایش می دهد .

برنامه آموزشی با هدف کاهش میزان این جراحات و خطرات نکات اساسی زیر را توصیه می نماید : 

1.   نکته اول :تشویق ورزشکاران تیم به این موضوع که تمرینات آمادگی خود را حداقل دو هفته قبل از شروع برنامه اصلی تمرینات بدنسازی با شدت متوسطی آغاز نمایند ، تا بدن با شرایط موجود تطابق حاصل نماید.

2.   نکته دوم:آگاه بودن از مقدار و میزان فعالیت در درجه حرارت های بسیار بالا .در فصولی که تمرین ورزشی در آب و هوای بسیار گرم انجام می گیرد ،باید فعالیت در حد بسیار متعادلی باشد تا بدن قابلیت و زمان لازم را برای خنک شدن و جلو گیری از گرما زدگی را داشته باشد.

3.   نکته سوم:مصرف مایعات حتما جزئی از تمرین ورزشی باشد.قبل ،حین و بعد از ورزش ،ورزشکاران باید مطمئن باشند که مقدار مناسب مایعات مصرف نموده اند . برای اینکه ورزشکاران بداند که مقدار مناسبی مایعات دریافت نموده اند یا نه ،می تواند از نشانگر شفاف بودن ادرار خود استفاده نمایند .تحقیقات همچنین نشان داده اند که یک نوشیدنی ورزشی حاوی 6% کربو هیدرات می تواند جذب آب را در بدن افزایش دهد و علاوه بر این ،یک نوشیدنی ورزشی می تواند تامین کنده انرژی و از بین برنده خستگی و بهبود دهنده عملکرد بدنی باشد.

اگر مایعات کافی به بدن نرسد گرما زدگی بروز می کند 

 

نشانه های کم آبی و گرمازدگی

کم آبی می تواند در عملکرد ورزشی اختلال زیاد ایجاد کند و خطر صدمات ناشی از گرما را افزایش دهد که نشانه های عمده آن عبارتند از : 

1.تشنگی.

2.تحریک پذیری شدید بدن.

3.سر درد.

4.ضعف.

5.گیجی.

6.گرفتگی عضلات.

7.تهوع.

8.کاهش عملکرد بدنی.

براي آرامش عضلات صورت چه بايد كرد؟

صورت شما هر روز در معرض آسیب های عوامل محیطی،مثل نور خورشید،باد،کرم ها و لوازم آرایشی مختلف است.در صورت شما تقریباً 16 عضله،تعداد زیادی استخوان و عروق خونی وجود دارد که به شما کمک می کند که کلیه این حرکات را با صورت خود انجام دهید. مانند عضلات سایر قسمت های بدن،عضلات صورت شما هم دچار خستگی و ضعف می شوند و باید آنها را تقویت کنید.اگر عضلات شما از سلامت کافی برخوردار نباشند،حتی خون رسانی صورت هم مختل می شود. یوگای صورت به شما کمک می کند که بتوانید عضلات صورت خود را تقویت و همچنین خستگی روزمره را در آن برطرف کنید:1) جای آرامی پیدا کنید.در حالی که چشمان خود را بسته اید روی زمین بنشینید.سعی کنید ستون فقرات شما کاملاً صاف باشد.تنفس خود تمرکز کنید و دم و بازدم های عمیق انجام دهید.کف دو دست خود را آنقدر به هم بمالید تا گرم شود و سپس آن را روی چشمان خود بگذارید.این کار را چند بار تکرار کنید.این عمل باعث آرامش اعصاب چشمی،پلک و نواحی اطراف چشم می شود.

2) انگشت دوم و سوم هر دو دست خود را روی ناحیه پیشانی قرار دهید و از ناحیه ابرو تا گیجگاه را به صورت دایره وار و بسیار آرام ماساژ دهید.این نواحی معمولاً قسمت هایی است که در اثر استرس روزمره دچار درد می شود.بعد از آن،ماساژ را از ناحیه گیجگاه به سمت عضلات فک و سپس به سمت گونه ادامه دهید. این حرکات را چند بار تکرار کنید.

3) تا جایی که می توانید دهان خود را باز کنید و لبخند بزنید،طوری که کشش را در عضلات صورت، گونه،چانه و گردن خود احساس کنید.سپس عضلات خود را رها کرده و این روند را تکرار کنید. این کار سبب رفع خستگی عضلات صورت می شود.

4) یک دم عمیق بکشید.سپس نفس خود را با قدرت بیرون دهید. خود را تا جایی که می توانید بیرون آورید و صدای "اَ" را بلند ادا کنید.این کار را سه بار تکرار کنید.این عمل جریان خون را در صورت تقویت می کند.

5) سعی کنید گونه ها وناحیه مرکزی صورت خود را جمع کنید و سپس آن را رها کنید.این کار به تقویت جریان خون در صورت کمک می کند.روزانه بهتر است این حرکات را برای عضلات صورت خود انجام دهید،زیرا کارهای روزمره به شدت باعث خستگی عضلات این ناحیه می شوند و شما با این ورزش ها می توانید آرامش و شادابی را به صورت خود باز گردانیدد.

سخنان و حرف های بزرگان ورزش رزمی

نصيحت استاد

يك شاگرد بعد از هزار روز تمرين هنوز يك مبتدي است كه بعد از ده هزار روز تمرين به اين نتيجه ميرسد. (( ماسو تاتسو اوياما))

هر مكاني ميتواند يك دوجو (( محل تمرين )) باشد. ((مثل بودايي))

كسب شناخت ديگران خرد است و كسب شناخت خود ‘ روشن بيني. ((لائو تـزو))

هيچ چيز براي يك ذهن با اراده غير ممكن نيست.

آنكه كنترل شخصي ندارد ‘ نه عقل دارد و نه قدرت تمركز فكر‘ و آنكه تمركز فكر ندارد ‘آرامش ندارد و آنكه آرامش ندارد چگونه شاد و خرسند باشد.

((بها گاوادگيتا))

صبر و شكيبايي از خصوصيات يك مرد است. ((كوا يي كوتـزو))

كساني كه در امور جزئي و پيش پا افتاده زندگي از خود صبر نشان ميدهند و خود را كنترل ميكنند در آينده نيز در رويارويي با مسائل بزرگتر و مهمتر از قابليت مشابهي برخوردار خواهند بود.

تا زماني كه خودتان را با تمامي ضعفها نپذيريد‘ چيزي نخواهيد آموخت. شما بايد اين حقيقت را قبول كنيد كه نقاط ضعف و نقاط قوت داريد و بايستي قابليتها و استعدادهاي خودتان را توسعه دهيد. (( بروس لي))

به جاي اينكه هر كاري را به نحو احسن انجام دهيد سعي كنيد آن كار را تا آنجا كه در توان شماست به طور كامل انجام دهيد. نيروي ذهن نامحدود و نيروي عضلات محدود است. ((كويچي توهي))

شما شايد براي مدت زيادي تعليم گيريد ‘ مدت بسيار طولاني‘ ولي اگر شما فقط دستها و پاهايتان را حركت دهيد و مانند يك عروسك خيمه شب بازي به بالا و پايين بپريد در اين صورت ياد گيري هنررزمي با ياد گيري رقص نبايد آنچنان تفاوتي داشته باشد بنا بر اين شما اصل موضوع را درك نخواهيد كرد و در درك خمير مايه هنرهاي رزمي ناموفق خواهيد بود . ((گيچين فوناكوشي))

علم و عمل يكي و يكسان هستند. ((سامورايي ماكزيم))

براي دستيابي به پيروزي بايستي خود را به جاي حريفتان بگذاريد . اگر شما خود را درك نكنيد صد در صد مي بازيد.

اگر خودتان را درك كنيد پنجاه درصد مواقع پيروزيد ولي اگر خود و حريفتان را درك كنيد صد در صد پيروزيد. (( تسو توما اوشيبا))

دانش فني كافي نيست‘ شخص بايد فراتر از فنون پيش رود . د ر صورتي كه هنر خارج از ضمير ناخود آگاه رشد يابد تبديل به هنر بي هنري مي گردد.

(( دايستسو سوزوكي))

ذهن يك انسان كامل و پختـه به آيينه اي مي ماند‘ چيزي را جذب نميكند‘ در انتظار چيزي هم نيست‘ هر چيز را باز مي تاباند و در خود نگه نميدارد به همين دليل فرد كامل بدون بكار گيري سعي فراوان‘ با تلاش بي زحمت عمل ميكند. ((چوانگ تـزو))

بر اثر تقلا و تلاش كمتر‘ از قدرت و سرعت بيشتري برخوردار خواهيد بود. (( بروس لي))

ترس وجود خارجي ندارد و فقط سايه اي بيش نيست كه فاقد جسميت است. ((استاد هان))

به افكار منفي اجازه ورود به ذهنتان را ندهيد چرا كه آنها همچون علفهاي هرز جرات و شهامت و اعتماد به نفس شما را در خود خفه كرده و نابود ميسازند.

(( بروس لي))

از طريق تجسم كردن موفقيت به جاي شكست ميتوان اعتماد به نفس را پرورش داد نه از طريق داشتن اعتماد كامل . (( بروس لي))

افكار منفي فقط بوسيله تشويقها و توجهات شما قدرت ميگيرند و باعث از پا در آوردن شما ميگردند. دستيابي به صد پيروزي در طي صد مبارزه مهارت خارق العاده اي نيست ‘ ولي مغلوب ساختن دشمن بدون كوچكترين مبارزه بالاترين مهارتهاست. (( سا ن تـزو))

ورزش بهترين راه تقويت هوش و اراده

ورزش بهترين راه تقويت هوش و اراده است که به ورزشکار براي اتخاذ تصميم بهتر و سريعتر کمک ميکند.گاه افرادي را ميبينيم که با نيروي اراده تقويت شده اند وهنگامي که پا به عرصه زندگي اجتماعي ميگذارند،همچنان افرادي مصمم،با اراده،باهوش و موفق هستند زيرا نه تنها با ورزش اراده خود را تقويت کرده اندبلکه در طول دوران ورزشي خود بارها مزه تلخ شکست را چشيده و در برابر آن مقاومت بيشتري يافته اندو پس از شکست با نيروي اراده و پرتوي سعي و کوشش بيشتر پيروزي را در آغوش کشيده اند.اين دسته افراد به گونه اي بار آمده اند که در صورت شکست بردباري خود را حفظ ميکنند و نااميد نميشوند،نيروي اراده را در خويش تا حد اعلا تقويت کرده اند و از اين رو در مراحل مختلف زندگي بردباري و ثبات خود را حفظ ميکنند موفق خواهند بودموفقيتي که ففط در پرتو تعليم صحيح ورزش به دست آمده است.علاوه بر اين ورزشکار بايد از نظر روحي هم بدون مشکل باشد چون روح و جسم ورزشکار بايد سالم و پرقدرت باشد تا او بتواندبهتر و عاقلانه تر تصميم بگيرد.اين تصميم در واقع يک نوع اراده است.در ضمير هر کس اراده وجود دارد منتها شدت و ضعف دارد.رفتار هوشمندانه در ورزش هميشه مهمتر از قدرت جسماني استخواه اين رفتار دسته جمعي و در قالب تيم ظاهر شود و خواه در ورزش انفرادي.به عبارتي ديگر هميشه عقل و هوش بر نيرو و قدرت برتري دارد.

هشت نوع فعالیت برای یک شکم صاف

ساعت‌ها فعالیت ورزشی سخت تنها کلید داشتن شکم صاف نیست. صرف روزانه چند دقیقه برای انجام این تمرینات هشت‌گانه، راهی برای داشتن شکمی صاف و سفت در مدتی کوتاه است...

 فکر می‌کنید وقتی حرف از داشتن شکمی صاف به میان می‌آید، ضرب المثل " نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود" درست است؟ نه دقیقاً. روش‌های گوناگونی وجود دارد که بدون ساعت‌ها ورزش بر روی زیر‌انداز در خانه یا باشگاه ،بتوانید ماهیچه‌هایتان را  خوش‌اندام و  وزن خود را کم نمایید. با استفاده از این نکات می‌توانید حین رفتن به سر کار، در محل کار و وقتی در خانه استراحت می‌کنید، شکم خود را صاف‌تر کنید. این هشت روش آنقدر ساده اند که برای شروع ورزش زیبایی ‌اندام  نیز  کاملاً مناسب اند:

1- برای خوش‌اندام شدن ،صبح‌ها پنج دقیقه وقت صرف کنید: بالرین‌ها برای شکم‌های صاف‌شان مشهور هستند، بنابراین صبح‌ها پنج دقیقه صرف انجام این حرکت باله بکنید: سمت چپ یک صندلی بایستید و دست چپ‌تان را برروی پشتی صندلی قرار دهید، پاها را در کنار هم نگه دارید، پاشنه‌های پاهایتان را به هم چسبانده و انگشتان پاها را به سمت بیرون طوری قرار دهید که فرم یک مثلث را ایجاد کنند. دست راست خود را مستقیم به سمت بالا و سقف بکشید. حالا از کمر به سمت جلو و زمین خم شوید و دست راست خود را به سمت کف بیاورید و اگر می‌توانید زمین را لمس کنید. در همین حالت مانده، شکم خود را به داخل جمع کنید تا ناف به ستون فقرات نزدیک شود. هوا را به بیرون دمیده، آرام راست شوید. تکرار کامل این حرکت تنها 20 ثانیه زمان می‌برد. 5 بار حرکت کامل را تکرار نمایید و به تدریج با احساس قوی‌تر شدن، تعداد را افزایش دهید.

2- حین حرکت از ماهیچه‌ها کار بکشید: به محل کارتان رانندگی می‌کنید و یا از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می‌نمایید؟ در مسیر چند انقباض فضایی انجام دهید. شکمتان را به داخل کشیده و بدون نگه داشتن نفس‌تان، شکم را جمع کنید. چند ثانیه شکم را نگه داشته و سپس رها کنید. برای اطمینان از انجام این حرکات در دفعات لازم، تا اتمام دو آهنگ کامل که از رادیو پخش می‌شود، به تکرار حرکت ادامه دهید.

3- پشت میز، خود را بکشید: وقتی به محل کارتان رسیدید و پشت میزتان نشستید، این حرکات نشسته را امتحان نمایید. یک بطری پر از آب، نگهدارنده کاغذ یا یک وزنه کوچک را بین دو دست نگه دارید. صاف نشسته و ران‌ها و زانوها را مستقیم به سمت جلو قرار دهید. آهسته بطری را از یک سمت بدن به سمت دیگر  حرکت داده، برروی انقباض ماهیچه‌های مورب تمرکز نمایید.

به علاوه: اگر حین چرخیدن، وزنه را فشار دهید، ماهیچه‌های سینه را نیز تقویت می‌کنید.

4- پیش از نهار، خم شدن به طرفین را امتحان کنید: این تمرین حین نیاز به کشیدن ماهیچه‌ها بسیار مفید است. بایستید و بازوها را به بالای سر ببرید، کف دست‌ها را به هم فشار داده و بازوها را مستقیم نگه دارید، خود را به سمت بالا کشیده و تا آنجا که می‌توانید به سمت راست خم شده و بروی انقباض سمت چپ بدنتان تمرکز نمایید. به مرکز برگشته، به سمت چپ خم شده و سمت راست کمرتان را منقبض کنید. این حرکت را 30 تا 60 ثانیه تکرار نمایید. حتماً همکاران‌تان به طرز عجیبی به شما نگاه خواهند کرد، اما زمانی که متوجه شوند این حرکت چه حس خوبی را ایجاد می‌کند، به شما ملحق خواهند شد.

5- وقتی در صف ایستاده‌اید، تمرین بلند کردن پاها را انجام دهید: این حرکت را حین انتظار کشیدن در صف مغازه یا نانوایی انجام دهید. پاها را 5 تا 7 سانت از هم باز کنید. ماهیچه‌های شکمی را به نحوی درگیر نمایید  که ستون مهره شما صاف و ثابت باشد. آرام پای چپ خود را 7 تا 15 سانتی‌متر از زمین بلند نمایید و تعادل خود را بر روی پای راست حفظ کنید. سعی کنید به این‌طرف و آن‌طرف خم نشوید و 10 تا 15 ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید. پای خود را روی زمین قرار داده و حرکت را با پای راست تکرار نمایید. قبل از اینکه نوبت شما برسد، این حرکت را به تعداد مساوی با هر دو پا انجام دهید.

6- بعد از ظهرها فعال باشید: این حرکت دیگری برای تقویت ماهیچه‌های شکمی حین قرار داشتن پشت میز در نیمروز است. بلند شوید و کف دستان‌تان را مستقیم زیر شانه‌های‌تان، بر روی میز قرار دهید. پشت خود را صاف نگه داشته و ابتدا یکی از پاهای‌تان و سپس پای بعدی را عقب ببرید تا بدن‌تان یک خط صاف را ایجاد کند. باید کاری کنید که انگار می‌خواهید به سمت جلو فشار دهید. سپس پاهای‌تان را به سمت جلو و به سمت میز حرکت دهید. این حرکت را به مدت 60 ثانیه یا بیشتر تکرار نمایید.

7- پس از شام ماهیچه‌های شکم را سفت کنید: وقتی در خانه در حال استراحت هستید، از روی مبل پایین بیایید و یک توپ تعادل بردارید(توپی بادی که در تمرینات ورزشی و ایروبیک استفاده می‌شود). برای انجام این تمرین، بر روی توپ تعادل دراز کشیده، توپ را زیر بخش پایینی کمر قرار دهید. دستان‌تان را پشت سر گذاشته یا برروی سینه قرار دهید. ماهیچه‌های شکم را سفت کنید و نیم‌تنه خود را از روی توپ بلند کنید. همانطور که ماهیچه‌های شکم را منقبض می‌کنید بخش پایینی قفسه سینه خود را به سمت ران‌های‌تان فشار دهید. کمرتان را پایین بیاورید تا شکم‌تان را بکشید. توپ، پاهای‌تان را مجبور می‌کند نسبت به زمانی که این‌ کار را برروی تشک انجام می‌دهید فعالیت بیشتری داشته باشند. به علاوه، حفظ تعادل بر روی توپ شما را مجبور می‌کند کل بدن‌تان را درگیر تعادل نمایید.

8- قبل از خواب تمرین کنید: بر روی زمین دراز کشیده و پاهای‌تان را مستقیم دراز کنید. آهسته پای راست خود را به سمت سقف بالا آورده و همزمان دست چپ را نیز بالا بکشید. پای خود را از عرض بدن به نحوی عبور دهید که نوک انگشتان دست‌تان با نوک انگشتان پای‌تان تماس پیدا کند (یا تا آنجا که می‌توانید آنها را به هم نزدیک نمایید). دست و پای‌تان را پایین آورده و این کار را با پای چپ و دست راست تکرار کنید. حرکت را آهسته انجام دهید تا بتوانید آن را کنترل کنید و در 5 دقیقه هر چند بار که می‌توانید حرکت را تکرار نمایید.

 این تمرینات را به برنامه روزانه خود اضافه نمایید، بعد از مدت کوتاهی نتیجه را خواهید دید. اما به خاطر داشته باشید که شکم کاملاً صاف فقط نتیجه تمرین نیست. بلکه می‌بایست به طور مرتب تمرین کرده و غذاهای سالمی بخورید، رژیم غذایی متعادلی داشته باشید و بیشتر از آنچه کالری مصرف می‌کنید، کالری بسوزانید.